Siyaset alanında en büyük zaaf, strateji oluşturulmadan yapılan taktik hamlelerin neden olduğu geri adımlardır. Zira bu ileri-geri gidişlerin ciddi bir maliyeti, yan etkileri vardır. Her geri hamle karşı tarafın eline verilmiş kozdur. Güvenilirliği, itibarı sarsar. Üstelik de sürekli yalpalayan bir görüntü içerisine girilmesi, o siyaseti destekleyen kitleler adına ciddi hayal kırıklığıdır. Bu nedenle birilerinin bu yemin krizinin nedenlerini ve sonuçlarını analiz etmesi, amacın hasıl olup olmadığını, olduysa ne tür bir maliyet yarattığını sorgulaması gereklidir. Ben kendi değerlendirmemi yazayım.

1 CHP'nin seçildiği halde Meclis'e giremeyen vekillerinin durumu demokratik normlarla bağdaşmadığı gibi, ülkemizde daha önceki örneklerinden de farklı bir standartta ele alınmıştır. CHP bu durumdan hoşnutsuz olmakta haklıdır. Henüz haklarında verilen hüküm kesinleşmemiş vekillerin salıverilmemesinin makul bir gerekçesini ben bulamıyorum doğrusu. Bu sebeple CHP'nin bu vekillerin durumu ile alakalı olarak bir farkındalık yaratma çabasını, eylemci tavırlarını destekliyorum. Lakin 'yöntem bu mu olmalıydı, Meclis'te yemin krizi yaratmak en doğru protesto biçimi miydi' noktasında kendilerinden farklı düşünüyorum. Protesto bir haktır, ama her protesto biçimi doğru değildir. Özellikle de halk tarafından verilen oylarla yeni seçilmiş, yani seçmeni Meclis'te temsil etmekle görevlendirilmiş vekillerin, Meclis'i protesto etmelerini, onların varlık sebeplerine halel getiren bir ikilem olarak görüyorum.

2 Yargı organlarının inisiyatifinde şekillenen bir durumun hesabının, erkler ayrımına dayanan bir sistemde Meclis'ten sorulmasını da sağlıklı bulmuyorum. Meclis yasalardan doğan sorunları protesto yeri değil, aksine bu sorunlu yasaları değiştirme merkezidir. Yargı ile dövüşmek değil, yargıyı düzenleyici yasaları çıkartmak esastır. Bu yasaları çıkartmak için de Meclis'te 'olmamayı' değil, hangi şart altında olursa olsun 'olmayı' seçmek gereklidir. Tıpkı CHP'li vekillerin yemin törenlerinde yakalarına taktıkları gibi 'Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir' ve bunu göstermek adına Meclis'in gücünü sorgulatan değil, yücelten tavırlar geliştirilmesi önemlidir.

3 CHP'nin yemin ederek Meclis'teki süreçlere artık katılması iyidir, hoştur da, bu krizin başından itibaren stratejiyi kim planlamıştır? Bu iş planlı programlı bir protesto hamlesi midir, yoksa harcıalem ortaya atılmış bir fikrin ilerisi düşünülmeden sahiplenilmesi biçiminde mi şekillenmiştir? Örneğin hangi aşamada geri dönüleceği önceden belirlenmiş midir? Hapishanedeki vekillerin tahliye edilmesine kadar yemin edilmemesi gerektiğine CHP'yi kim ikna etmiştir? Bu kimin fikridir, protesto yönteminin mucidi kimdir? Zira o kişi ya da kişiler her kim ise, bugün gelinen noktada Başbakan Erdoğan'ın 'tükürdüklerini yalayacaklar' sözünün gerçekleşmiş olması durumunu birilerine izah etmekle yükümlüdürler. Hem satranç oynamaya yeltenip hem de ilk hamleden sonrasını hesaplamadan yola çıkmak, piyon uğruna veziri feda edecek hale gelmek, berbat bir stratejidir; hatta daha da ileri gideyim strateji değildir. CHP bir an önce bu tip fikirleri her kim üretiyorsa, bunları geri plana göndermeyi başarmak zorunda. Parti içerisinde aklıselim sahibi insanların da inisiyatifi eline alma zamanları geldi de geçiyor.  

4 Yemin krizinin bir mutabakat içerisinde çözümlenmiş olması Türkiye için çok önemli bir kazanım. AKP'nin mutabakat çerçevesinde üstlendiği sorumlulukları yerine getirmesi en büyük beklenti. BDP'nin de bu mutabakatın içerisinde yer alması ve sorunların çözüm yerinin her hal ve şartta Meclis olduğunu görmesi demokrasinin gücüne inanan herkesin dileği. Sorunlar protesto etmekle çözümlenmiyor. Bu bakımdan bir an önce çözüm sürecine girmek ve yeni sivil anayasanın yapımında görev almak sorumluluğunu üstlenmek gerekiyor.