İtalya'nın ekonomisi Yunanistan gibi değil. Doğru politikalarla Avrupa'nın üçüncü büyük ekonomisinin kurtulması imkansız değil
Bugünlerde bir ekonomist için pozitif olmak çok zor. Hafta içinde yazdıklarıma baktım ve kendime 'Bu hafta en azından bir kez pozitif içerikli yazı yazmalısın!' dedim. İşte size bir doz iyimserlik!
Bu sütunu okuyanlar bilirler ki, 2010'dan bu yana 'ABD durgunlaşır ama resesyona düşmez fakat Avrupa'nın işi çok zor' şeklinde bir türkü söylemekteydim. Ama her iki bölgede de siyaset çözüm üretmekte zorlanıyordu.
ABD'de sağ ile sol partiler, ekonomik yaklaşımda ideolojik fark nedeniyle ve 2008 yılında uzlaşmış olmalarına rağmen bugün öyle zıtlaştılar ki, ABD'nin reytingi düştü. Kavgası devam etmesine rağmen ABD ekonomisi toparlanıyor.
Avrupa'da ise ABD ile ekonomik olarak yarışmak için birleşme kararıyla yola çıkan ülkelerin, 'millet devlet' mantalitesinden vazgeçememeleri nedeniyle (siyasi ve kültürel nedenlerle) AB sallanıyor ve çözümsüzlük Avrupa kökenli global çapta durgunluk nedeni olabilir. Dikkat edilirse Çin ve Hindistan yavaşlamaya başladı, Türkiye de Avrupa felaketinden etkilenir.
Önce ABD'ye bakalım. Kasım ayında tarım dışı istihdam ve özel sektör istihdamı  beklenenin üstünde arttı. Bunun sonucu olarak işsizlik oranı 9.1 düzeyinden uzun zamandır ilk defa 8.6 düzeyine düştü. Bu düşüşte işgücüne katılımda düşüş de rol oynadı, gelecek ay daha farklı bir gelişme de olabilir, yine de özel istihdamda ciddi bir artış var demek zorundayız. Yandaki grafik özel sektör işsizlik oranının gelişmesini gösteriyor.
Avrupa'ya dönelim ve biraz iyimserlik yapalım. Dr. Martin Feldstein Harvard Üniversitesi Profesörü ve dünyaca ünlü saygın bir iktisatçıdır. Financial Times'da yazdığı makalede çözüm yolunda bazı şeyler söylemiş. Feldstein der ki 'Euro sisteminin çökmesi için aslında kaçınılmaz temel nedenler yok. Bugün gelinen noktada sonucu belirleyecek olan ülke İtalya. Yüzde 7 faiz ödemek durumundaki İtalya, bu durumda borçlarını ödeyemez! Euro sisteminden çıkarsa da büyük olasılıkla Fransa'yı da çeker ve euro sistemi çökebilir. Ancak İtalya hem kendi egemenliğini, hem de euroyu kurtarmak için kararlı adımlar atabilir. Borçlanma faizini yüzde 7'den yüzde 4'e düşürmesi için piyasaları ciddi bir faiz dışı fazla planı uygulamasıyla ikna edebilir. Sonra da bütçesini bugünkü GSYİH oranı olan yüzde 50'den, harcamaları GSYİH oranı olarak yüzde 3 kadar kısarak düşürmeye başlarsa, reformlarla sağlayabileceği yüzde 2 bir büyüme, borçluluk oranını 15 yılda yüzde 65 gibi kabul edilebilir düzeye indirebilir. Örnek vermek gerekirse 2. Dünya Savaşı sonrasında ABD, 15 yılda ortalama yüzde 2.3 büyüme ve yüzde 3.3 enflasyonla kamu borcu/GSYİH oranını, 1946 yılındaki yüzde 109 oranından 1960'da yüzde 46'ya indirmişti.
Kaldı ki İtalya, Yunanistan'dan çok farklı bir ekonomi!  Yunanistan'da bütçe açığı yüzde 9, yüzde 7 daralma tehdidi altında ve cari denge açığı da yüzde 10. Yunanistan'ın geleceği, euro sisteminden çıkmak, parasını devalüe etmek ve borcunu ödeyemeyeceğini kabullenmekle kurtarılabilir.

Yunanistan Euro'dan çıkmalı
İTALYA ise denk bütçe ve azalan borç oranını sürdüreceğini ısrarla piyasalara anlatmak, Yunanistan'dan farklı olduğunu ısrarla söylemek ve reformları kararlı uygulamakla kimseye muhtaç olmadan kurtulabilir bir ülke. Tabii Yunanistan'ın tek para sisteminden çıkması euro sistemini sallar ve İtalya'nın da etkilenmesi kaçınılmazdır. Ama İtalya, durumunun Yunanistan'dan çok farklı olduğunu ısrarla sergiler ve kararlı davranırsa, kendi yaptıklarıyla sorunları aşabilecek güce sahip bir ekonomidir!