1978 yılından bu yanan ekonomik stratejisini değiştiren Çin hızla büyüyerek dünyanın iki numaralı büyük ekonomisi ve dünyanın bir numaralı ihracatçı ülkesi haline gelmişti.
Bu strateji birkaç temel farklılığa dayanıyordu. Birincisi, sermaye hareketine kapalı idi, parası Yuan da konvertibl değildi. Çin kendi parası ile ticaret de yapamıyordu ve Çin parası cinsinden menkul kıymetler sadece Çin içinde geçerli idi. Parasını düşük değerli tutarak  ihracata dönük bir strateji uygularken, tüm bankaların devlet bankası olması sonucu da faizi düşük tutarak yatırımı hızlandırıyordu. Çin halkının gelirlerinin yüzde elli kadarını tasarruf ettikleri düşünülürse de iç piyasada talep düşüktü. Emek  su kadar ucuz olunca da, Çin önemli boyutta cari denge fazlası vererek 3 trilyon doları aşan döviz rezervi biriktirerek, istediği zaman yurtdışından istediğini satın alacak hale geliyordu.
Ancak Çin de hızla gelişiyordu. Kişi başına gelir çok düşük de olsa tüketim ve enflasyon da yükselmeye başlamıştı. Geçen yıl yüzde 2.8 olan enflasyon bu yıl nisan ayında yüzde 5.3 değerine yükselmişti. Büyüme hızı da 2011 yılında bir evvelki yüzde 10 düzeyinden 2011 yılında yüzde 9 ve 2012 yılında yüzde 8.7 düzeyine inecek gibi gözüküyordu.
Tabii bugünün Çin'i çok büyük değişim yaşamış ve nerede ise bir milyar insanın yoksulluktan çıkmasına olanak sağlamış bir ekonomi idi. Bir sayı vermek gerekirse, '1979 yılında kimsenin bilmediği küçük bir balıkçı barınağı liman' olan Shenzen 2011 yılında 14 milyon nüfuslu bir liman şehri olmuş ve Dünyanın dördüncü büyük limanı haline gelmişti. Düşük değerli para, düşük maliyetli sermaye ve ucuz emek ile, teknoloji ithali ve enerji, ulaştırma, ve fabrika şeklindeki altyapı inşaatı Çin kalkınma ve büyümesinin altında yatan sırdı. 
Ancak dünyadaki yavaşlamanın uzun süre devam etmesi olasılığı ortaya çıktığından beri Çin farklı yaklaşımlara yöneldi.
Önce doların hakimiyeti yerine çok paraya dayalı bir dünya sistemi talebi telaffuz edilmeye başlandı.
Sonra Hong Kong'dan başlayarak Yuan ile kredi ve menkul kıymet  ve bankacılık ve ticaret  yapılan bir ortam denenmeye başlandı.
Sonunda Çin'den dünyaya daha da dramatik sistem değişikliklerinin yolda olduğu konusunda haberler yayılmaya başlandı.
Özetle, birincisi, Çin artık parasını düşük değerli tutmaktan vazgeçecekti, çünkü bu enflasyonist etkiyi kuvvetlendiriyordu. Para piyasa şartlarına göre değerlenecekti.
İkincisi, faizi enflasyonun üstüne çıkaracaktı. Çünkü ucuz para aşırı doz ve gereksiz sanayi kapasite yatırımı yaratmıştı. İnşaat sektörü ise tam bir balon haline geliyordu. 
Üçüncüsü, 2011 yılında Çin'in dış ticaretinin 55 milyar dolarlık kısmı veya yüzde 7 kadarı Yuan temelli ticaret haline gelmişti. Hong Kong bankacılık sistemi 2009 yılından bu yana 80 milyar dolarlık Yuan cinsi işleme yükselmişti.

SERMAYE GİRİP ÇIKABİLİYOR
ÇİN yavaş yavaş Çin'den dışarıya sermaye çıkmasına ve içeriye sermaye girmesine daha hoşgörülü bakar hale gelmeye başlamıştı. Özetle Çin artık ekonomik gücüne güvenmeye başlamış bulunuyor ve siyaseten serbesti getirmese de, ekonomide daha da artan serbestiye geçeceğini ilan etmiş bulunuyor. Çin artık büyük oyuncu ve yeni bir oyun oynamaya başlıyor! Bu değişimin çok önemli olduğunu ve Çin'in iç talebe daha fazla dayanacak politikalar geliştirmeye  başladığını artık görüyoruz.