Bundan 10 yıl evvel Arjantin'de 13 yaşındaki küçücük ve cılız bir çocuk oynadığı olağanüstü futbol ile dikkati çekiyor. Fakat kendisi 13 yaşında olmasına rağmen boyu çok kısa ve vücudu çok cılız, 9 yaşında gözüküyor. Yaşadığı Rosario'daki doktor ona büyüyebilmesi için hormon tedavisi yapılması gerektiğini ama tedavinin 900 dolar maliyeti olduğunu söylüyor. Bir demir çelik işçisi olan babası bu masrafın altından kalkabilecek durumda değil. Çeşitli futbol takımları ile konuşuluyor. Kimse yardıma yanaşmıyor. Sonunda bir Barcelona ajanı ile görüşülüyor ve Barcelona Messi'yi getirtiyor. Tedavi masrafı karşılanıyor ve bir kağıt peçeteye yazılan ve imzalanan notla Barselona'nın anlaşmalı oyuncusu oluyor. Messi'nin babası, annesi ve iki kardeşi de Barselona'ya taşınıyor. Annesi Barselona'ya uyamıyor ve Arjantin'e geri dönüyor, ama baba ve kardeşler o günden beri Barselona'da Messi ile beraber.  
Ş. Ligi'ni kazanan Barcelona futbolda klasik transfere değil, altyapıdan seçilen belli bir tür futbol oyuncusu yetiştirmeye dayanıyor. Barcelona UEFA'ya kadro verdiğinde oyuncuların üçte ikisi altyapıdan, ve Total Futbol (Tiki Taka) anlayışıyla yetiştirilen, teknik, çabuk, durmadan hareket eden, pas becerisi olan ve topa hakim, golcü, durmadan pres yapabilen sporcular.
Türkiye ise altyapı mantığına sarılamayan, acilci özelliği nedeni ile yüksek paralı transferler yapılarak 'Barcelona olunabileceğine' inanmaya devam ediyor. Aynen bilanço delikleri ve zarar üreten mali yapısı ile 'büyük ve marka değerli' takım olunabileceğine inandığı gibi.     
Barcelona patronu olmayan bir kulüptür. 150-175 bin civarında kayıtlı üyesi vardır ve hepsi kulübe 'şişkin' ödeme yaparlar. Bu nedenle Barcelona oldukça zengindir. Öyle ki kulüp geçmişte hiç sponsor reklamı ve desteği almamış ve sadece bir sosyal sorumluluk projesi olarak, formalarına UNICEF reklamını yerleştirmişti. 
Ancak Barcelona da diğer kulüplerin parasal durumunda değil diye düşünüyorsanız biraz incelemeniz gerekli. Kulübün sahibi olmasa da, seçilmiş bir yöneticisi her zaman vardı. Son yedi yılda da Juan Laporta, yönetimin başıydı. Laporta işbaşına geldiğinde kulüp 127 milyon euro gelirle ayakta dururken, yedi yıl sonra ayrıldığında 415 milyon euro gelir üretir hale gelmişti, yani büyük bir ticari başarı da vardı (gelir kar demek değil).
Ancak Barcelona'da başarılara rağmen para sorunu çıktı. 2010 yılında Laporta ayrılmaya mecbur kaldı. Laporta'nın son yönettiği yılda Barcelona Laporta'nın kayıtlarına göre yılı 11 milyon euro karla yılı kapatmıştı. Ama sonra ortaya çıktı ki kulüp aslında 79 milyon euro ziyan etmişti ve Laporta'nın eski yardımcısı ve şu andaki Barcelona Başkanı Sandro Rosell'in çağrısı üzerine toplanan Kulüp Genel Kurulunda, son yılda 79 milyon euro ziyan tespit edilmiş, Laporta'nın döneminde mali tablolarda usulsüzlük ve aleni hile yapıldığı ortaya çıkmış, durum resmi kayıtlara geçmişti. Barcelona Kulübünün Başkan Yardımcısı, hem Mali İşlerden hem de Stratejik Yönetimden sorumlu Javier Fabius, Laporta ve bazı yardımcılarını ziyanlardan şahsen sorumlu tuttu ve konu mahkemeye taşındı. Laporta üstelik Katalonya'yı İspanya'dan ayırıp kendi başına bağımsız bir Avrupa devleti yapmak için siyasete de girme çabasında idi! Sonunda Laporta hem kulüpte hem de siyasette perişan oldu.
Ortaya dökülen gerçekler, sadece Barcelona değil, diğer kulüplerin de İspanya'da Maliye Bakanlığı tarafından incelemeye alınmasını getirdi. Sonunda İspanya Kulüpleri, 2010 Eylül ayında parlamentodan geçen yeni vergi kanunları çerçevesinde, 632 milyon euroluk vergi kaçağını ödemek zorunda kalmışlardı. Parasal kayıplar Barcelona'nın yeni stat projesini de çok zora soktu. Laporta döneminde Barcelona, İngiliz mimar Norman Foster'i devreye sokup, Camp Nou stadını 300 milyon euroya yenilemeye girişmişti. Sonunda Barcelona da sponsor ve reklam kabul etmeye mecbur oldu. Barcelona altyapı modeli ve Barcelona futbolu dünyaya örnek, ama mali yapısı da diğer İspanyol ve  İngiliz kulüplerine benzedi.
Dernek yapısı, yüksek sayıda üye, altyapı ürünü sporcular, kendi kulüp kültüründe yetişen teknik adam ve kim olursa olsun denetlenen ve kulübün mali yapısını delmesine izin verilmeyen bir tepe yöneticisi galiba ideal model! Tersine hiçbir eleştiriyi dinlemeyen, medya tarafından pohpohlanan 'Büyük Başkan' modeli galiba sonunda kötü sonuç üretiyor!