Zor bir coğrafyada yaşıyoruz. Coğrafyayı zor veya kolay kılan, onun sahip olduğu kaynaklar, stratejik konum, tarih ve siyasettir. Sömürgecilik Osmanlı coğrafyasını bu açıdan değerli bulduğu için yağmalamak için elinden gelen her şeyi yapmış, bu topraklarda yaşayan halkın toplumsal-kültürel gerçekliğine uygun düşmeyen, bununla çelişen siyasal düzenlemeler yaparak, bugün krize açık bir yapının oluşumuna yol açmıştır.

Yeni sömürgecilik şimdi, yeniden bu topraklara müdahale etmektedir. Bölgeye yapılan müdahaleler, bölge ülkelerinin sömürge yönetimler vasıtasıyla kontrolünden sonra gelen savaş ve işgal dönemlerinin sebep olduğu toplumsal psikoloji üzerinden, reaksiyoner hareketlerin, radikal akımların ortaya çıkmasına yol açmış ve bunların kolayca şiddete kaymasına, yönlendirilmesine, dışarıdan kontrol edilmesine elverişli bir zemin yaratmıştır. “Kendi kültür dünyaları tahrip edilmiş, geleneksel düşünce kalıpları Batı tarafından parçalanmış bu ülkelerin, özellikle gençlerinin yaşanılan sosyal travmanın bedelini, teröre yönelerek/itilerek ödemesi tarihsel bir dramdır.”

IŞİD kimin örgütü?

Bu süreci yaşayan insanların, terör örgütlerine katılımı, cani topluluklarına dönüşmesi, kullanışlı elemanlar halini almasını, “İslam ve terör” bağlamında tartışmak ya meseleyi anlamamak ya da yeni sömürgeciliğin kamuoyu oluşturma girişimine alet olmak demektir. Unutulmamalıdır ki IŞİD ve benzeri cinayet örgütleri kendi başlarına “sırf terör yapmak için var olan yapılar” değil, siyasi bir projenin kullanışlı unsurları olarak hareket eden kadrolarıdır.
“O siyasi projenin hedefinde ‘Yeni Türkiye’ vardır. Yeni Türkiye, anlamayanlar için bir daha tanımlarsak şu anlama gelmektedir: Bir,’ Yeni Türkiye’ dünya sisteminin merkez-yarı periferi-periferi hiyerarşisine dayanan hegemonyanın kurduğu vesayet ilişkisini reddeden bir ülkedir. İki, demokratikleşme süreciyle, devletin militarizme göre örgütlenmiş oligarşik yapısını değiştiren bir ülkedir. Üç, Batı’ya büyük kapitalist gruplar üzerinden bağımlı ekonomik yapıyı, ‘mümessil sermayenin’ ülke kaynaklarının dışa aktarılmasına dayanan mekanizmasını değiştirerek, büyümeyi süreklileştiren, milli geliri üç kat büyüten ülkedir. Dört, Çözüm Süreci’yle Batı’nın elinden Kürt kartını alıp, Türkiye’ye karşı örgütlenmiş terör yapısını tasfiye edip, bölgesel entegrasyona giderek, Arapları, Kürtleri, Türkmenleri Türkiye çizgisinde buluşturmaya yönelmiş bir ülkedir.”

Türkiye karşıtı koalisyon

DAEŞ/İŞİD, PYD, YPG, Kandil, BAAS, vb. Türkiye’ye karşı yeni sömürgeciliğin oyun planında hepsinin bir rolü bulunmaktadır. Türkiye merkezli bölgenin demokratikleşme-gelişme-entegrasyon sürecine karşı ilk saldırı Sisi’yle Mısır’da yapılmıştır. Sonra Irak ve Suriye’de önce İŞİD arkasından koalisyon güçlerinin desteği sonra PYD’nin işgali etnik-ideolojik temizlik girişimleri birbirini takip etmektedir. Türkiye kuşatılmaya çalışılmaktadır. Önce Suriye’nin kuzeyi, sonra Kuzey Irak...
Yeni sömürgeciliğin oyun planında, bütün coğrafyayı yeniden düzenlemek vardır. Tunus’taki saldırı, Kuveyt’teki cami katliamı meselenin etnik-mezhepsel çatışmalar üzerinden bütün bölgede yaygınlaştırılmak istendiğinin göstergesidir.
Türkiye’nin büyük sermayesi, onun güdümünde olan medya çevrelerinin, ilk bakışta Cumhurbaşkanı Erdoğan düşmanlığı üzerinden bu projeye ortak olduklarını, koalisyona katıldıklarını düşünmek veya AK Parti’yi ve Başbakan Davutoğlu’nu hedef haline getirdiklerini söylemek doğru gibi görünebilir; fakat bunun tersi doğrudur. Bu çevreler yüz yıldır sömürgeciliğin ürettiği ‘iç iktidar yapılarının unsurları’ oldukları için, eşyanın tabiatına uygun bir tarzda davranmaktadırlar. Dolayısıyla ‘kutuplaşmacı dili bırakalım, uzlaşalım’ çağrısı yapanlar, aslında ‘yeni sömürgeciliğe teslimiyet çağrısı’ yaptıklarının ne kadar farkındadırlar acaba?