B.

Sonu gelmez bir bilgi bombardımanına maruz şekilde yaşıyoruz. Sağdan ve soldan bizi bulan, esasen hiç talep etmediğimiz halde zihnimizin bir köşesini işgal etmeye talip bilgi yayınları düzensiz şarapnellermişçesine kafamıza kafamıza isabet ediyor.

Bunun nesi kötü ki diyebilirsiniz zira bilginin iyisi kötüsü, faydalısı faydası olmaz diye bir klişe var hepimizin kabul ettiği.

Öyle değil.

Eskilerin ifadesiyle söyleyelim, malumat malumat ile tevil olunur. Yani bir bilgi bir başka bilgi ile yorumlanır ve böylelikle anlaşılır. Herhangi bir mevzubahis kavramları ve bu kavramların arka planını bir şekilde bilmiyorsanız eğer, bunların bir araya gelerek oluşturduğu ve sizin bilgi zannettiğiniz şeyi anlamanız da imkansız hale gelir.

Şimdi bahis nereden çıktı demeyin rica ederim. Hepimiz içinde yaşıyoruz ve radyasyon gibi muhatabız bu sağanağa. Sosyal meselelerin bir şekilde kangren haline gelmesinin de en önemli sebebi bu günümüzde. Bir zamanlar cehalet ve standartsızlık bizleri çözülmesi müşkül sosyal sorunlar ile baş başa bırakırken, şimdi cehaletin bir başka şekli olan fazladan ve dağınık enformasyon sebebiyle sosyal meselelere duçar oluyoruz.

Yeni yetişen jenerasyon için en büyük eksiğinin kanonik bilgi olduğuna hiç şüphem yok. Malumatlarını bir huniye sevk edecek kadar şanslı değiller. Aksine sel zamanı yayılarak bataklık haline gelen Tuna Nehri gibi dağınık ve düzenlenemez kavramların istilası altındaki zihinleri, kavramlara hakiki bir anlam affedemez dereceye düşmüş durumda. Evet özgürlük gibi, hak gibi, başarı gibi, mutluluk gibi soyut kavramları hepsi duymuş ne olduğunu az çok hissediyor; ancak bu kavramları tanımlarken yahut üzerinde ittifak edecek şekilde konuşurken herhangi bir yeri vardıramıyor, müşterek bir his üretemiyorlar.

Bunun sebebi, kanonik bilgiden yoksun, üzerinde ittifak edilebilecek sistematik kurallara ve değerlere yabancılaşmış olmalarıdır. Elbette üzülerek söylüyorum buradan bir tahkir çıkarmayınız.

Bir şeye hakkı olduğunu düşünen ve bu şeye işlemediği takdirde haksızlığa uğramış gibi hisseden bu kimseler hakkın ne demek olduğu hususunda bir müşterek hissiyata sahip değildirler. Adaletten anladıkları, kendi çıkarlarına birtakım menfaatlerin kendilerine sağlanmasıdır. Ve illaki her birinin kendisini oldukça yetkin ve bilgili kabul edişinin en önemli sebebi, hayatımıza enformasyon bombardımanı suretinde giren sanal dünyadır.

Evet gerçekten çok fazla sayıda şey biliyor, kendilerinden önceki kuşakların adını duymadan terk-i cihan ettikleri nice şeyi duyuyor, varlığından haberdar oluyorlar. Fakat bu bilgiye dönüşmüyor. Çünkü bu neslin en büyük sıkıntısı bu akarsuyu hizaya sokacak regülatöre sahip olmayışıdır. Kanonik bilgiden yoksunluk, aslında bilginin tümünden yoksunluktur bu bakımdan.

Bu uzun girişi belki de tek bir cümleyi izah etmek için yaptım. Hakkımız verilmedi, haksızlığa uğradık, daha fazlasını hak ediyorduk vb. gibi şikayetleri peşi sıra sıralayan kimseleri gördükçe bir şeyi test ediyorum yalnızca. Acaba bu şikayetçi muhatabım hak kavramının ne olduğu hakkında bana bir şeyler söyleyebiliyor mu?

Maalesef söyleyemiyor. Fakat tutarlı bir özgüvenle sürekli olarak o ne olduğunu bilmediğin şeyin kendisinde olduğunu öne sürüyor. İşte bu bundan sonra yaşayacağımız dünyanın asıl krizinin ne olduğunu bize gösteriyor.

Üzerinde ittifak edeceğimiz müşterek değerlerimiz olmayacak bundan sonra böyle giderse. Her söylemin ve talebin izafileştiği bir yere dönecek dünyamız. Ve bizler adına herkesin bildiği ancak içini doldurmak da son derece kifayetsiz kaldı soyut kavramlar üzerinde bir anlaşmaya varma hususunda hiçbir zaman olmadığımız kadar aciz duruma düşeceğiz.

Bunun önüne geçmek için yapılması gereken şey bellidir. En azından dar dairede, kanonik bilgi üzerine düşünmeyi başarabilecek bir yakın çevre jenerasyonu yetiştirmeliyiz. Ki bunlar istikbali de vatana sahip çıkacak müşterek bir hissiyatı üretebilsin.

Ben de sabahtan beri bunları düşündüm.