Eli sopalı, satırlı halde tekbir getirerek sokaklara dökülenler, park forumu basıp; “Rum bunlar! Camiyi protesto için toplandılar!” temalı nostaljik provokasyonlara soyunanlar, “Duran adamları böyle dövdük ahahaa!” diye övünen twitter kabadayıları, gözü dönmüş tehditler, zincirden boşalmış küfürler vb. şuursuzluğa erdi sonunda memleket. Mitinglerden sonra ortaya çıktı bu tablo. Kimse bu somut gerçeği eğip bükemez. “Kabak” gibi ortada gün be gün olanlar. 

- ”Milli iradeye saygı”dan kasıt bu mu yani? Dahası, milli irade diye medet umulan bu muydu? Bütün amaç, bu zifiri karanlık din kutuplaşmasını mı hortlatmaktı? İnanılır gibi değil.  
- Eylemciler durdu (adıyla sanıyla “duran adam” oldu) ama Başbakan’ın öfkesi (ve medyası) durmuyor, dinmiyor, çıtayı yükseltmeye devam ediyor. Her gün, her an, her koldan yeni bir icat. Yeni bir karalama. Hakaret. Etiketleme. Kutuplaştırma. 
- Nedir amaç anla-ya-mıyorum. Görünen; bir tarafı batırarak diğer tarafın gözünde yücelmek. Gücünü karizmasından alan bir lider buna mı tenezzül etmeliydi? 
- Bir “oyun bozma” lakırdısıdır gidiyor. Perde arkası kâşiflerinin, komplo teoricilerinin tamamı fazla mesaide. Gerçeği, sadece gerçeği görmek/okumak/anlamak yerine, bambaşka bir “günah senaryosu” bulmaya yeminli bir irade! 
- İyi mi yani böyle? İstenen kıvam bu mudur? Bu ülkeye layık bulunan yönetim dili bu mudur? Sokaklara dökülüp “DUY BENİ! GÖR BENİ!” diye haykıran insanlara reva bu mudur? 

BÜYÜK ADAM... 

- Benim bildiğim büyük adamlar, yalandan nefret eder. 
- Benim bildiğim büyük adamlar, eleştiri duymak ister. 
- Benim bildiğim büyük adamlar, tepki gösteren kitleyi kazanmak ister.  
- Yanlış mı biliyorum?... 

İsmet Berkan’ın başına gelen 

Sizin hiç köpeğiniz oldu mu? Siz hiç cebinizde para yokken bile onun mamasını, onun aşısını, onun neşesini; gerekirse borca girip aldınız mı? Siz hiç “köpeğim beni bekler” diye her şeyi/herkesi bırakıp eve koştunuz mu? Köpek sahibinin rutinidir bu. Köpek bakmayan köpekli hayatı bilmez. Bilemez. İsmet Berkan ve istemeyerek sebep olduğunu öğrendiğimiz bir sokak köpeği ölümü var gündemde, ne yazık ki. Ve Berkan’a yönelen sosyal bir linç girişimi (detayları ilgili kaynaklardan bulup okuyun lütfen, buraya sığması mümkün değil). Tek diyeceğim; aralarında çok sayıda Gezi eylemcisi olduğuna emin olduğum bu linç kampanyası katılımcıları; bu ülkeye olan umudum söndürüyor. Görülüyor ki; en karanlık kutuplaşmaların tamamı, an meselesi sadece bu ülkede. İstanbul’un sokak köpeği cenneti olan bir semtinden yazıyorum bu satırları (hariçten gazel değil). Köpeğimle yolda yürüyemiyorum bile. Sokağın her iki yanından toplandıklarında 20’ye ulaşıyor sayıları. Şikâyet asla değil! Biz onlara bakarız/bakıyoruz. Ama bir gerçeği anlamanıza uğraşıyorum: Köpekler yabancı köpek sevmiyor. Rakip olarak görüyor. Onların doğası bu. Bu yüzden köpeklerle girilen her kavgada kaybeden siz olursunuz. Tavsiyem; köpeklerle sakın kavga etmeyin. Yolunuzu değiştirin. Son olarak; başına berbat bir iş gelmiş bir insana; “Dilerim sen de tekmelerle ölürsün” demekle, sokakta satırla adam kovalamak arasında hiç fark yok! Empatisizlik öldürmez de eğer sağ kalırsak, iyi hafta sonları.