2020 yılı Tıpta Uzmanlık Sınavı 1.Dönem yerleştirme sonuçları yakın zamanda açıklandı. ÖSYM’nin yayınladığı puan listesinde ilk 100’e girenlerin tercih ettiği branşlar merak konusuydu. Listeye göre, ilk 100 arasında en çok tercih edilen branş Deri ve Zührevi Hastalıklar oldu. Onu Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi izledi. İlk 100 arasında 40 kişi Deri ve Zührevi Hastalıkları alanını, 16 kişi ise Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi alanını tercih etti.

En çok tercih edilen branşlardan bir diğeri ise toplamda 13 kişinin tercihiyle Radyoloji oldu. Listenin devamına bakıldığında; 100 kişiden 7’si Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon alanını, 5’i Göz Hastalıklarını, 4’ü Radyasyon Onkolojisini, 3’ü Kulak-Burun-Boğaz Hastalıklarını ve Tıbbi Genetik alanını, 2’si ise Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığını uzmanlık alanı olarak seçti. Kardiyoloji, Kalp ve Damar Cerrahisi, Tıbbi Biyokimya, Nöroloji, Nükleer Tıp, Tıbbi Patoloji, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları ana branşlarına ise yalnızca 1’er hekim yerleşti.

2000’li yıllara kadar TUS’un en başarılıları ağırlıklı olarak Kardiyoloji, İç Hastalıkları, Çocuk hastalıkları gibi branşların yanında Kalp Cerrahisi, Kadın-Doğum gibi cerrahi branşları seçerken hasta ve hasta yakınıyla teması sınırlı olan branşların puanları çok daha düşüktü. Hatta yerleştirmelerde bazı branşların kontenjanları boş kalırdı. Ancak günümüzde bu durum çeşitli gerekçelerle tam tersine döndü. Yeni nesil meslektaşlarımız maalesef gerek hasta veya yakınları ve gerekse hukuk yoluyla başına dert açacak branşlardan kaçmaya başladı.

Her tercihin, yönelimin bir sebebi olduğu gibi her reddediş ve kaçışın da bir nedeni olduğu aşikardır. Cerrahiden ve diğer riskli işlemleri yapan branşlardan kaçışın gerekçelerini malpraktis (tıbbı hata) davaları, sağlıkta şiddet vakaları, asistanlık sürecinin fiziksel ve psikolojik olarak yıpratıcı olması, cerrahi branşların yoğun iş yükü ve feda edilen yılların karşılığının maddi olarak alınamaması olarak özetleyebilirim.

Binbir emekle tahsillerini sürdüren gençlerimiz branş seçimlerine gelince idealist değil pragmatik davranma eğilimindedir. Bu şekilde bir kariyer planlaması yapmakta da pek haksız sayılmazlar. Hayat kurtarmak için ellerine alacakları neşterin tıbbi ve mukadder sonuçları doğrultusunda sanki bir cinayet işlemişçesine yargılanmaları, milyonlarca liralık tazminat davalarına maruz kalmaları içler acısı bir durumdur doğrusu.

Dahası ölüm riski bulunan hastaya yardımcı olmaya çalışanlara, bizatihi aynı hastanın yakınları tarafından darp edilme hatta öldürülme korkusu da bu alanlardan kaçışın önemli sebeplerindendir. Yetkililerimiz hekime ve diğer sağlık çalışanlarına, değil şiddeti, yan bakmayı bile engellemelidirler.

Cerrahinin (sadece cerrahi değil el mahareti yoğun tüm branşların) geleceği maalesef tehlikededir sevgili okurlarım.

Bu durum devam ederse yakın gelecekte ameliyatlarımızı yapacak, riskli hastalarımıza el uzatacak kalp cerrahları, beyin cerrahları, girişimsel işlemleri yapan kardiyologlar, radyologlar bulamayacağız; eşimizin, kızımızın doğumuna girecek kadın-doğum uzmanlarını, acil servislerde çalışacak nitelikli hekimleri ve diğer sağlıkçıları mumla arayacağız.

Bu hayati soruna bütüncül yaklaşarak çözüm üretilmesi, yeri geldiğinde bizi yaşama bağlayan yeri geldiğinde ezayı ve cefayı bedenimizden def eden hekimlerin neslinin tükenişine dur denilmesi gerekmektedir.

Bize hayat veren ellerin vefakâr ve donanımlı sahipleri olan meslek erbapları hak ettikleri saygınlığı görmeli ki, arkalarından gelen mahir nesiller de milleti uğruna taşın altına ellerini ve hatta gövdelerini koysun.

Devleti yaşat ki insan yaşasın, hekimleri yaşat ki Türk Tıbbı masada kalmasın! Masada pek çok sevdiğimizin olduğunu unutmayalım.