İlk okunduğunda bu başlıkta bir hata olduğu düşünülebilir. Özellikle de yabancılar bu başlığı gördüğünde "nasıl oluyor da büyük çoğunluğu Müslüman ve Türk olan bir ülkede İslam ve Türk karşıtlığı olabiliyor?" diye düşünebilir.

Geçmişte 28 Şubat gibi dönemlerde Türkiye'de İslam karşıtı bir rejim kurulmuştu. İslam karşıtlığı son yıllarda devletten temizlendi; Türk devleti millî egemenliğe dayanan gerçek bir millî devlet haline getirildi.

Ama Türkiye'deki İslâm karşıtlığı sivil alanlarda devam ediyor. Başörtülü kadınlara yapılan sözlü, sembolik ayrımcılık türlerinin özel sektörde işe alımlarda, terfilerde ve çeşitli sivil kamusal alanlarda devam ettiğini daha önceki yazılarımda tartışmıştım. Sözde mizah dergileri, komediler, kültür sanat mecraları ve siyasal polemiklerde de Müslümanlığı geri kalmışlıkla, cehaletle, yobazlıkla, şiddetle, cinsiyet ayrımcılığıyla doğrudan ve dolaylı olarak özdeşleştiren nefret söylemlerine sık sık denk geliyoruz.

Ama bu İslam karşıtı nefret söyleminin esas olarak sarf edildiği yer sosyal medya. Sosyal medya bir araç olarak birçok İslam ve Türk düşmanının içindeki nefret potansiyelini açığa çıkarmış görünüyor. Dini günleri aşağılayanları mı, Müslümanlara hakaret edenleri mi, Kâbe ile, hac ile, oruç ile akılları sıra dalga geçenleri mi dersiniz; ne kadar faşizan ilkellik varsa bolca görebiliyorsunuz.

Bazıları da bu nefret söylemini kendince daha 'rafine' bir şekilde ifade ediyor. Doğrudan Müslümanlara hakaret etmek yerine kadına şiddet, terörizm, geri kalmışlık, toplumsal eşitsizlik gibi herhangi bir evrensel sorunu getirip sadece Müslüman toplumlarda yaşanıyormuş gibi Müslümanlara bağlayarak açıklıyor. Biri çıkıyor TV haberlerinde bir dolandırıcı zengini sunarken "sorsan 5 vakit namaz kılarlar ama ahlaksızlar" diyerek sanki bu ülkenin alt gelir gruplarında değil de üst gelir gruplarında dindarlık yüksekmiş gibi alakasız bir şekilde İslam karşıtlığı yapabiliyor.

İşte burada mevzu sınıfsal bir yere de gelip dayanıyor. Geçtiğimiz Ramazan ayında Ankara'nın 'Beyaz' semtlerinden birinde iftar öncesi uğradığım bir süpermarkette peynir tezgahındaki çalışan peynir tattırmaya çalışmış, "niyetli" olduğumu söylediğimde ise "aaa niye ki" diye gülerek etrafına da duyurmak isteyerek cevap vermişti. Muhtemelen hayat boyu orucunu aksatmayan bir ailenin evladıydı ve İslam karşıtı 'Beyaz elitler'e kendini kabul ettirmenin sınıfsal kompleksindeydi.

Mevzu sadece İslam karşıtlığı ile de sınırlı kalmıyor. İslam karşıtlığına çoğu zaman Türk karşıtlığı da eşlik ediyor. Sosyal medyadaki açık veya gizli pek çok Türk düşmanı sanki dünyanın bütün kötülükleri Türkiye'de yaşanıyormuş gibi konuşup; Batı'yı bir müstemleke zihniyetiyle göklere çıkarıp Türkiye'yi yerin dibine sokmaya çalışıyor.

Dahası aynı Türk düşmanları başta Osmanlı olmak üzere Türk tarihine, devletlerine, kahramanlarına kin kusabiliyor; sözde Ermeni Soykırımı propagandaları yapabiliyor, katil sürüsü PKK'nın ve uzantılarının argümanlarını, genel başkanlarını sahiplenebiliyor. Sosyal medyada akılları sıra aşağılamak için kullandıkları "Türko" kelimesi de buna eşlik ediyor.

Türkiye kadar nefret söyleminin normalleştiği bir başka ülke var mı, bilmiyorum. Ama nefret söyleminin herhangi bir toplumun çoğunluğunu oluşturan bir gruba (bu örnekte Müslüman Türkler) karşı bu kadar fütursuzca kullanılmasının başka bir örneğinin olmadığından eminim.

Sosyal medyada İslam karşıtı ve Türk karşıtı söylemlerin böyle kolay sarf edilebilmesi sadece hukuki boşluktan kaynaklanmıyor aynı zamanda da demokratik bir kamuoyu tepkisi yeterince oluşmuyor. Mesela bu diğer gruplara yapıldığında yapan kişi önce kamuoyu baskısıyla pişman ediliyor.

İtiraf edelim ki, Türkiye'de Müslüman (özellikle de Sünni) Türklere hakaret etmek serbest olduğu gibi Batıcı elitlerden prim almak isteyenlerin başvurduğu bir statü kaynağı olarak görülüyor.

Bunda nefret suçunun hukuki bağlamının ve toplumsal farkındalığının oturmamasının büyük payı var.

İslam ve Türk karşıtları şu an için ancak özel sektörde veya sosyal medyada İslam karşıtlığı yapıp, Ramazan davulcularına hakaret edebiliyor. Yarın devlette tekrar etkin olup olamayacakları ise Türk milletinin ferasetine bağlı.