Biz Türkler tarih boyu hiç sömürge olmamış, sömürge olmamak için kan döküp, kanını dökmüş ama hür kalmış nadir milletlerden biriyiz. Dahası bırakın sömürge olmayı bir dünya imparatorluğu kurarak kültür ve medeniyete dair her alanda en ileriye gitmiş ve hatta 'ileri'yi inşa etmiş bir milletiz.

Buna rağmen bir dünya imparatorluğunu kaybetmiş olmanın yarattığı büyük travma 200 yıla yakın sürelik modernleşme tarihimizde kültürel, siyasal ve bürokratik elitlerimizin önemli bir kısmında derin karakter bozukluklarına ve en başta da aşağılık kompleksine sebep oldu. Araba Sevdası'ndaki Bihruz Bey'den Kiralık Konak'taki Seniha'ya kadar edebiyatımızda bile yer tutan bu aşağılık kompleksi hâli, Batılı efendisine benzeme ve yaranma psikolojisinden müteşekkil köle ruhunun geçen hafta yine birtakım örnekleri yaşandı.

Önce FETÖ'cüleri affetmeyi ve anayasadan Türklüğü kaldırmayı küresel efendilerine (millete değil) vaat eden %0,1'lik partinin genel başkanının muhalefet ittifakı için "Avrupa'dan aferin alacağız" demesi aslında tam da bu müstemleke zihniyetini ortaya saçan bir durumdu. Çünkü "aferin almak"tan bahsetmek aferin alınacak yeri hiyerarşik olarak üstte tanımlamaya dayanmaktadır.

"Onlar kim ki Türkiye'ye aferin diyecek" diye tepki gösterecek özgüvenleri olmadığı malum da bu aferin alma konusunu bu kadar açıkça ve marifetmiş gibi ifade etmek aslında bu sömürge psikolojisinin ne kadar içselleştirildiğini ve normalleştirildiğini göstermesi bakımından önemli.

Bu açıklamadan bile daha tuhaf olan bir tartışma daha geçen haftaya damgasını vurdu. Saçını platin sarısına boyatmaktan ve kendisini Batılıya benzetmekten başka hiçbir özelliği dile getirilmeyen bir kadıncağız sosyal medyada yaşayan ve sabah akşam Batılıları övüp Türklere ve Müslümanlara sövmeye çalışan bir canlı türü kitlesi tarafından kampanya hâlinde cumhurbaşkanı adayı yapılmak istendi. Daha önce benzeri bir sosyal medya kampanyasının bir kulüp başkanı için de yapılmaya çalışıldığı hatırlandığında buradaki tek özelliğin 'sarışınlık' olduğu ortaya çıkıyor. Sarışınlığın da başka hiçbir nedenden dolayı değil, sadece ve sadece Batılılığı çağrıştırdığı için yüceltildiği...

Güzellik ve ideal beden anlayışları bile Batı'nın küresel iktidarı tarafından belirlenmiş bu sömürge kitlesini görse Foucault bile hayrete düşerdi herhalde. Aydın olmayı, ileri olmayı, medeniyeti sarışınlığa endeksleyen bu hâl kendisini zorla beyazlaştırmaya çalışan siyahi şarkıcıları hatırlatıyor.

Başka bir şey daha hatırlatıyor: Aynaya baktığında gördüklerinden duydukları acı ve ıstırap. Ömür boyu çekilen ve hiç bitmeyen; efendisi gibi olmayı yani imkânsızı isteyen bir köle psikolojisi. Robinson Crusoe'nun yerli adını değiştirip "Cuma" yaptığı için mutluluktan havaya uçan bir zihniyet. Kıyafetiyle, yaşam tarzıyla, konuşmasıyla, hâl ve hareketleriyle, duygu dünyası ve hatta bedeniyle ile başkası olarak, başkalaşarak ve mutlaka Batı'ya ait her şeyi yücelterek, kendine ait olanları yererek azat olacağını zanneden bir köle ahlakı.

Batılıların kendi içinde bile sarışınlık yüceltilecek bir durum değilken bu kendini "zenci" görenlerdeki komplekslerin kültürden ve siyasetten ibaret olmadığı bizzat kendilerinin ve içinden çıktıkları milletlerin fizyolojilerini de "geri" gördüklerine dayanan bir "Küçük Beyaz" kompleksi var. Yani bu kompleks erken modernleşme dönemindeki gibi sadece dar elit zümrelerle sınırlı değil, "küçük beyazlar" diye tanımladığım yeni kentli, küçük burjuva kesimin bazılarına da sirayet etmiş durumda.

Daha önce de Nietczhe'nin köle ahlakı kavramına atıfla yazmıştım: Köle, soyluda sahip olamadığı özellikleri eksiklik olarak görür ve soylunun kriterlerini, özelliklerine sahip olmaya çalışmayı üstünlük, kendi değerlerini de aşağılıklık olarak görür. Bu yüzden Batılı efendilerini üstün kabul eden, onun gibi olamamayı eksiklik gören, kendinden ve kendi gibi olanlardan utanıp düşmanlık yaparak statü elde edeceğini sanan hastalıklı bir kafa bu.