Türkiye’nin, İslam dünyasının ve tüm insanlığın yeminli düşmanları Batı medyasında 1 Kasım korosuna çoktan başlamışlardı. Küstah ‘Economist’ dergisi de son sözü söyledi: ‘Erdoğan’a oy vermeyin!’ Türkiye’de de Fetullah Terör Örgütü’nden, PKK terör örgütüne, PKK’nın sivil yapılanması HDP’den, Doğan Medya organizasyonuna, İran ve Esad yanlısı Saadet Partisi’nden CHP yönetimine kadar geniş bir yelpaze tek bir amaç için birleşmiştir: AK Parti’nin hükümetten indirilmesi yoluyla teröre karşı operasyonlara bir son verilmesi. Dertleri budur: PKK’nın korunup kollanması, halk savaşı adı altında saldırıların iç savaşa dönüştürülmesi, özyönetim bahanesiyle sınır boylarında kantonlar kurulması, bu kantonların Suriye’deki ABD destekli PYD kantonlarıyla birleştirilmesi.

Eşgüdüm içinde çalıştığı ortaya çıkan PKK-FETÖ ortaklığı bu projenin temelini Ergenekon, Balyoz ve Kozmik Oda operasyonlarıyla attı. 2014 yılındaki Ayn-el Arab saldırısıyla yeni bir aşamaya ulaştırdı ve Türkiye’de siyasi güçleri en fazla kutuplaştırdığını ve böldüğünü zannettiği anda, yani Temmuz 2015’te bir terör kampanyası başlattı. Doğan Medya ve CHP içindeki bazı mezhepçilerin parlattığı Demirtaş bu projenin sivil lideri, FETÖ örgütü istihbarat ve finans gücü, Aydın Doğan da medya desteğidir. Ne var ki, bu yeminli Türkiye düşmanları bizim en zayıf göründüğümüz anda gerçekte en güçlü durumda olduğumuzu anlayamayacak kadar çapulcuydular.
Economist ve benzeri Batı medyası Türkiye’yi hedef tahtasına koyarken dünyaya demokrasi götürme bahanesine sarılıyorlar. ABD ve İngiltere’nin özellikle bu gerekçeyle yaptıkları 2003 Irak müdahalesi sonunda milyonlarca insanın can kaybına yol açtıklarını bilenler Batı medyasının İslam’a ancak kan, ölüm ve gözyaşını layık gördüğünü anlarlar. Economist ve diğerleri özel olarak da Türkiye’nin PYD ile anlaşmasını, ona destek vermesini ve Kürt koridoruna dokunmamasını istiyorlar. Tabii bu Kılıçdaroğlu ve onun medya içindeki paralelci ve koalisyoncu dostlarının da görüşüdür.
PYD’nin Suriye’de izlediği strateji basittir. Önce Türkiye’yi zor durumda bırakmak isteyen Nusayri Esad çetesinin desteğiyle bazı topraklara girmek ve IŞİD’in saldırısını beklemek. IŞİD saldırınca ABD Hava Kuvvetleri’nin desteğiyle ve İslami cihatçılarla savaşan seküler güç sıfatıyla iktidarı ele geçirmek ve gitgide bir kanser gibi yayılan kantonlar kurmak. İşte Batılılar ve kendini demokrat olarak adlandıran bazı takipçileri Türkiye’ye bu basit senaryonun pazarlamasını yapıyorlar.
Suriye Kürtleri içinde yüzde 20’yi geçmeyen ağırlığı ile kendini Kürt temsilcisi ilan eden PYD’nin, bizim Akçakale’nin karşısında bulunan Arap-Türkmen toprağı Tel Abyad’da Kürt Kantonu ilan etmesini neden kabul edelim? PKK’nın Suriye kolu olan PYD’nin bölgede etnik temizlik ve tehcir yapmasına göz mü yumalım? Boşalan yerlere de kendi taraftarı olan Kürtleri yerleştirmesi cezasız mı kalacaktır? Türkiye’nin bu ırkçı ve faşist işgali reddetmesi ve Fırat’ın batısına yani Kilis’in karşısındaki Türkmen-Arap toprağına geçen PYD güçlerini vurması Batılılar ve dostlarının heveslerini kursaklarında bırakmıştır. Türkiye insan haklarına saygı ve demokrasi için vurmuştur, vuracaktır.
İşte yarınki seçimlerde yurttaşlarımıza kılavuz olması gereken gerçekler bunlardır. Oylarımızı eski geleneklerimize uygun olarak ‘önce barış’ diyerek sorunları iyilikle halletmeye çalışan, bunun mümkün olmadığı görülünce de teröre karşı en amansız mücadeleyi başlatıp şimdiden 3 bine yakın teröristi etkisiz hale getiren bir yönetime verelim ki koalisyonsuz güçlü iktidar istikrarı sağlasın. Bunun dışındaki başka bir alternatif ülkemizin birlik ve varlığını zayıf düşürür ve kanserli kantonların yayılmasına yarar.