• $ 5,8288
  • € 6,5324
  • 252.314
  • 94.218
Haber hattı
0530 708 54 54
Haber hattı
0530 708 54 54
Reklamı Kapat

Güneş, gezegenlerin ritmini takip ediyor

Yapılan yeni bir araştırmada, gezegensel gelgit kuvvetlerinin güneş enerjisi aktivitesini etkilediği tespit edildi.

TM Dijital Haber Merkezi

Bilim insanları; Venüs, Dünya ve Jüpiter'in gelgit kuvvetlerinin Güneş'in manyetik alanını etkilediğini ve böylece güneş döngüsünü yönettiğini gösteren yeni bulgular elde etti.

Güneş fiziğindeki en büyük sorunlardan biri, Güneş'in faaliyetinin neden 11 yıllık düzenli bir döngü izlediğidir. Bağımsız bir Alman araştırma enstitüsü olan Helmholtz-Zentrum Dresden-Rossendorf'tan (HZDR) araştırmacılar, Venüs, Dünya ve Jüpiter'in gelgit kuvvetlerinin güneşin manyetik alanını etkilediğini ve böylece güneş döngüsünü yönettiğini gösteren yeni bulgular sundu.

Prensip olarak, Güneş gibi bir yıldızın manyetik aktivitesinin döngüsel salınım geçirmesi olağan değildir. Ancak geçmiş modeller güneşin düzenli döngüsünü yeterince açıklayamadı. HZDR araştırma ekibi şimdi Güneş'teki gezegen gelgit kuvvetlerinin bir dış saat gibi davrandığını ve istikrarlı ritminin ardındaki belirleyici faktör olduğunu göstermeyi başardı.

Bilim insanları, bu sonucu elde etmek için son bin yıldaki güneş enerjisi aktivitesinin tarihsel gözlemlerini sistematik olarak karşılaştırdılar ve iki olgunun birbiriyle bağlantılı olduğunu ispatladılar.

Çalışmanın yazarı Frank Stefani, "Şaşırtıcı derecede yüksek bir uyumluluk düzeyi var. Gördüğümüz şey gezegenlerle 90 döngü boyunca tam bir paralellik. Her şey saatli bir sürece işaret ediyor." dedi.

Ay'ın yerçekimsel kuvveti olduğu gibi, Dünya'da gelgitlere de neden olduğu gibi, gezegenler de güneşin yüzeyindeki sıcak plazmayı değiştirebilir. Gelgit kuvvetleri maksimum Venüs-Dünya-Jüpiter uyumu olduğunda kuvvetlidir; her 11,07 yılda bir. Ancak, etki güneş enerjisindeki akışı önemli ölçüde bozmak için çok zayıf, bu yüzden zamansal tesadüf uzun zamandır ihmal edildi.

Bununla birlikte, HZDR araştırmacıları Güneş'in manyetik alanını gelgit kuvvetleri aracılığıyla etkileyebilecek potansiyel dolaylı bir mekanizmanın kanıtlarını buldular: Taylor dengesizliği.

Akışkan dinamiğinde, Rayleigh-Taylor (RT) dengesizliği adı verilen bir mekanizma vardır. Farklı yoğunluklarda olduklarında iki akışkan arasındaki arayüzde meydana gelir ve daha hafif akışkan, sudan yükselen yağ veya daha hafif gazın daha yoğun çevre zarfı içine ittiği süpernova patlamaları gibi daha ağır olana karşı itilir.

BÜYÜK ETKİYE SAHİP KÜÇÜK TETİKLEME                                                               

Taylor dengesizliği, Güneş'in sıcak plazmasında akı ve manyetik alanı bozar; kendisi de minik kuvvetlere karşı çok hassas tepki verir. Sapmaların sarmallık (dönme momentinin momentum üzerine yansıması) arasında salınması için küçük bir enerji itişi yeterlidir. Bunun için gereken momentum her on yılda bir gezegen gelgit kuvvetleri tarafından tetiklenebilir. Sonuç olarak bu itiş Güneş'in manyetik alanının polaritesini tersine çevirdiği ritmi ayarlar.

Çalışmanın yazarı Stefani, konuyla ilgili olarak şunları kaydetti:

“Güneş enerjilerini gezegenlere bağlayan fikirleri ilk okuduğumda çok kuşkuluydum. Fakat bilgisayar simülasyonlarımızda sarmal salınımlar yaşayan mevcut Taylor dengesizliğini keşfettikten sonra kendime şunu sordum: Plazmanın küçük, gelgit benzeri bir bozulmadan etkilenmesi durumunda ne olurdu? Sonuç olağanüstü idi. Heyecanlandı ve dış pertürbasyonun zamanlamasıyla senkronize oldu.”

Pertürbasyon teorisi eski bir yöntem olan nümerik analizde kullanılan metotlarla ilişkilidir. Pertürbasyon teorisinin ilk kullanımı, gök mekaniğinin çözümlenemeyen matematiksel problemleri ile başa çıkmada görülür.

BAŞKA ETKİLER DE OLABİLİR

11 yıllık döngüyü etkilemenin yanı sıra, gezegen gelgit kuvvetlerinin de Güneş üzerinde başka etkileri olabilir. Örneğin, plazmanın iç bölgedeki radyasyon bölgesi ile Güneş'in dış konveksiyon bölgesi (takosilin) ??arasındaki geçiş bölgesindeki plazmanın katmanlaşmasını, manyetik akının daha kolay yapılabileceği şekilde değiştirmesi de düşünülebilir. Bu koşullar altında, bir kez Maunder Minimum'da (güneş lekelerinin aşırı derecede nadir olduğu 1645-1715 arasındaki dönem için kullanılan isim) olduğu gibi, güneş aktivitesinde daha uzun bir süre boyunca güçlü bir düşüş olduğu zaman, aktivite döngülerinin büyüklüğü de değişebilir.

Uzun vadede, güneş dinamolarının daha kesin bir modeli, bilim insanlarının uzay iklimi gibi ilgili süreçleri daha etkili bir şekilde ölçmelerine ve hatta iklim tahminlerini iyileştirmelerine yardımcı olacaktır. Yeni model hesaplamaları, gelgit kuvvetlerinin yanı sıra potansiyel olarak şimdiye kadar ihmal edilen mekanizmaların güneş dinamo teorisine entegre edilmeleri gerektiği, büyük bir etkiye sahip olabilecek zayıf kuvvetlere sahip mekanizmalar olduğu anlamına geliyor. Bu temel soruyu laboratuvarda da inceleyebilmek için, araştırmacılar şu anda HZDR'de yeni bir sıvı metal deneyi hazırlıyorlar.

Son dakika haberleri, son dakika haber, son dakika gelişmeleri
Son dakika haberleri

<p>Mısır´ın demokratik yöntemlerle seçilmiş ilk Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi (67) mahkeme salonunda

Muhammed Mursi Mahkeme Salonunda Şehit Oldu

İşsizlik maaşı için şart koşulan 120 günlük 'prim ödeyerek sürekli çalışma' maddesi değiştiriliyor

IMEI numaralı cihazların ticaretine düzenleme

Ünlü isimlerin bedelli askerlik paylaşımları