Kızım 11 yaşında 6. sınıf öğrencisi, aşk kavramını bugüne kadar sadece bir kez, o da 6 yaşındayken telaffuz etmişti. “Anne biliyor musun, ben âşık oldum” diye gelmişti bir gün okuldan. “Ne güzel, tebrik ederim” demiştim. Sen git, ertesi gün çocuğa evlenme teklifi et, hem de “İspanya’da evlenelim mi?” diye sormuş… (Bizimki ‘ciddi aşk‘ seviyor…) Çocuk tabii, kaçacak delik aramış… Canım yavrum, yaptığı evlenme teklifine arkadaşının duyarsız kalıp kaçmasına çok bozulmuştu. Üç hafta kadar bu konudan hiç bahsetmedi sonra sanırım içinde dengeledikten sonra, “Anne aşkım bitti” dedi.
Öte yandan, kızım diye söylemiyorum, hem kendi cinsiyle hem de karşı cinsiyle çok iyi anlaşan bir çocuktur; farklılıklara saygılı, duyarlı ve hep anlayışlı olmuştur.

ÇOÇUKLAR SİZİN KÜÇÜK MODELİNİZ DEĞİL!

Çocuklar böyle doğallıkla duygularını anlattığında onları dinlemeliyiz ve dinlemelerimize basit cümlelerle karşılık vermeliyiz, abartmaya, fazlaca anlam yüklemeye gerek yok! Çünkü biz abarttığımızda çocuğun bile dengesi ve doğallığı bozuluyor! Şunu iyice anlamamızda büyük yarar var, ‘Çocuklar bizim minik birer kopyamız değil!’
Âşık oldum, diyerek size gelse de sadece yaşının duygusal gelişimine sahip bir çocuk o!.. Yani saf, masum, doğal ve akışta… Bugün böyle hissediyor, yarın farklı hissedebilir… Kız arkadaşlarının arasında daha çok sevdikleri yok mu, hatta en çok sevdiği; erkek arkadaşları arasında da daha çok sevdikleri olabilir, ya da en çok sevdiği, anlaştığı… Hemen, çocuklarımızın masum duygularını, “seninki”, “onunki” diye tanımlamasak… Çünkü bu tanımlar, onlara sunduğumuz gereksiz mimikler ve tonlamalar, çocuklarımıza iyi gelmiyor, hatta zarar veriyor.

YOK ARTIK!..

Yahu, anaokulundan itibaren başlıyor, anneler çocuklarını birbirine yakıştırmaya… Geçen gün bir veli, senin kızın sevgili var mı, diye sordu! “Yok artık!” deyiverdim.
Hayır, bu çocukların aşk hayatıyla ilgili motivasyonumuz kadar, çocuklarımızı cinsel olarak doğru bilgilerle, zamanında ve yaşlarına uygun olarak bilgilendirmeyle de ilgili ve istekli olsak ya… Anaokulundaki çocuğa “Seninki kim bakiyim?” diye soran anne, bir bakıyorsun 11 yaşına gelmiş kızına hâlâ adet görmek ile ilgili en ufak bir bilgi vermemiş. Pes!

PSİKOLOJİK ERKEN ERGENLİK ÇOK YAYGIN!

Çocuklarımız yaşlarınca, yaşlarının getirdiği duygusal olgunluk kadar, birtakım duygular-duygulanmalar hissedebilirler elbet, karşı cins arkadaşlarına… Ama inanın hepsi bu!.. Onlar oyun oynama yaşında, bırakalım oynasınlar ve bırakalım masumca aşk provaları da yapsınlar karşı cinsleriyle… Fakat biz onları yönlendirmeyelim, sadece çok iyi gözlemleyelim ve dinleyelim.
Günümüzde erken ergenlik değil, ‘psikolojik erken ergenlik’ çok yaygın, diye hep söylüyorum. Bir kez daha hatırlatayım! Çocuklarımızın yaşlarından önce gelişmelerine neden olacak etken ve davranışlardan uzak duralım ve lütfen yavrularımızı da bunlardan uzak tutalım. İnanın, oyun oynama imkânı olan; internet, cep telefonu, televizyonla günde 1 saatten fazla zaman geçirmeyen ve buna ihtiyaç duymayan; hobileri olan; spor ve sanat etkinliklerine yönlendirilen çocuk, sadece ve sadece yaşını yaşayacaktır ve her anlamda da sağlıklı büyüyecektir. Seyrettirdiğimiz filmlerle, kontrolsüz teknoloji kullanımıyla, çocuklarımızı karşı cins arkadaşlarından birilerine yakıştırmalarımızla üstelik onlar yanımızda olduğu halde, dikkatsizce +18 üstü yatığımız konuşmalarla, çocuklarımızın erken psikolojik ergenliğe girmesine zemin hazırladığımızı fark edelim…

>>> Karşı cinsiyle arkadaşlık eden çocuğunuz neler hissediyor?