Rusya'da havalimanının bagaj bölümünde patlayan bombanın ardından Mehmet Y. Yılmaz'dan bir özür yazısı bekledim. Boşuna beklemişim.
Hatırlatmak gerekirse, Mehmet Y. Yılmaz havalimanlarımızda çifte güvenlik kontrolünden geçirilmemizi eleştirmiş; hem havalimanına girişte hem uçağa gidişte iki kez güvenlik kontrolü yapılmasına paranoyaya varan bir prosedür demişti.
Ben de Türkiye'deki havalimanlarında bu çifte güvenlik uygulamasına geçilmeden önceki yıllardaki silahlı havalimanı baskınlarını, bombalı havalimanı saldırılarını hatırlatmıştım. Terörle iç içe yaşamak zorunda olan bir ülke olarak, alışveriş merkezleri ve otel girişlerinde olduğu gibi, havalimanı girişinde de aramaya tabi tutulmayı, kendi güvenliğimiz adına hoş görmemiz gerektiğini savunmuştum.
Yazımın ardından Mehmet Y. Yılmaz'dan cevap gelmedi. Gelmesini de beklemiyordum zaten. Ama her ikimizin yazısının da üzerinden çok değil sadece birkaç hafta geçtikten sonra, Rus havalimanının bagaj bölümüne yapılan bombalı saldırıda pek çok insan ölüp yaralanınca, Mehmet Y. Yılmaz köşe yazarlığı sorumluluğu gereği hatasını kabul eder ve yazar diye düşünmüştüm. Dalgınlığına geldiğine ve bu konuya kesinlikle değineceğine eminim. Konu ciddi ve sevdiklerimizle, ailelerimizle birlikte hepimizin güvenliğini ilgilendiriyor. İşin hafife alınır yanı yok.
Ve ne yazık ki son günlerde, alışveriş merkezi, otel, iş merkezi gibi yerlerin girişlerinde teröre karşı alınan önlemlerde ciddi gevşemeler gözlemeye başladım.
Geçen pazar günü Ataşehir Palladium Alışveriş Merkezi'ne gittik. Otopark girişindeki güvenlik noktasına doğru ilerlerken önümüzde çocuklu genç bir çift vardı. İçi ve altındaki torbası bir hayli dolu çocuk arabasıyla birlikte, üçü birden metal dedektörüne girmeden ellerini kollarını sallayarak geçtiler. Kardeşim geçerken dedektör zayıf bir şekilde öttü. Güvenlik görevlisi haklı olarak uyardı ve üzerinde metal eşya varsa çıkartıp, kapıdan tekrar geçmesini istedi.
Haklıydı ama daha biraz önce bomba yüklü olacak kadar yüklü bir çocuk arabasını, yanındaki üç kişiyle birlikte hiçbir taramaya tabi tutmadan serbestçe geçirmişti. Onları neden aramadığını sorgulayınca, önce uzaylı görmüş gibi bakıp, 'Çocuklu aileydi' gibi zırva ötesi bir cevap verdi. 'Ne fark eder, çocuklu terörist olmaz mı?' diye sorunca da bakışlar alaycı bir ifadeye dönüştü. Biz güvenlik noktasından uzaklaşırken, diğer güvenlik görevlisi arkadaşı ile arkamızdan alay ediyorlardı.
Sadece Ataşehir Palladium'a mı özgü bu güvenlik laçkalığı. Hayır tüm AVM'lerde, otellerde, iş merkezlerinde benzer bir laçkalaşma var güvenlik önlemlerinde. Ataşehir Palladium'dakini yazmamın nedeni artık bu laçkalığın geldiği en son radde olduğu için.
Yoksa artık çoğu güvenlik taramasında çocuklara, hamilelere, çocuk arabalarına giderek artan oranda bir gereksiz ayrıcalık uygulanıyor. Sanki çocuklu aileler illa melek olacak gibi bir saçma ayrıcalık.
Bu ayrıcalığın nedenlerinden biri de en okumuşları bile olsa ailelerdeki cehalet. Metal dedektörlerinin radyoaktif ışıma yaydığı cahilce inancı, aileleri çocuklarını bu dedektörlerden geçirmemek için direnmeye itiyor. Cehaleti hiç kaldırmayacak bir iş olan güvenlik de bu dirence temelsiz bir anlayış beslemeye başlayınca, AVM'ler giderek güvensiz ortamlar olmaya doğru yol alıyor.
İşin en trajikomik yanı, çocuğunu metal dedektörlü zararsız kapıdan geçirmeye direnen kadının çantasını X-Ray bandına sokup, çıkar çıkmaz üzerindeki tüm taze radyasyonuyla omzuna asmaktan çekinmemesi. Oysa metal dedektörü kapıların aksine asıl X-Ray bantları radyoaktif ışıma yayıyor. Gerçi bandın üzerine yatıp içinden geçmediğiniz sürece onların da sağlığa bir zararı yok ama illa bir şeyden evham duyulacaksa bu kapı değil bant olmalı.
Sonuç olarak, cehalet ve cehalete bağlı güvenlik laçkalığı hangi AVM'nin ve hangi masum insanların başına patlayacak bilmiyorum ama laçkalaşma böyle devam ederse felaket kapımızda, benden uyarması...