Türkiye’nin siyasal sistemini değiştirmek için referanduma gitmesi Avrupa ülkelerini mesela Almanya’yı, Hollanda’yı, Avusturya’yı, İsviçre’yi neden ilgilendirir? Bu ülkelerin sokaklarında, meydanlarında açıkça faaliyet gösteren, bürolar açıp çalışma yapan başta PKK/PYD, FETÖ olmak üzere çeşitli terör örgütlerinin, Türkiye düşmanlığına odaklanmış faaliyetlerini rahatça sürdürmeleri, sadece bu ülkelerin gizli servisleriyle kurulan derin ilişkilerle açıklanabilir mi?

Bu soruyu sormamın nedeni ‘hayır kampanyasının’ neredeyse Türkiye’den önce bu ülkelerde başlatılmış olmasıyla olduğu kadar, bu kampanyanın aktif olarak terör örgütleri üzerinden yapılmakta olmasıyla da ilgilidir. Bu sebeple soruya şunu da ilave edebiliriz: Bazı Avrupa devletlerinin terör örgütleriyle el ele vererek Türkiye’nin siyasi sistem değişiminin önünü kesmek istemelerinin maksadı ne olabilir?

Terörün yapısı

Bu ve benzeri soruların cevabını açıklamak için terör örgütlerinin sistemin değişmesinden duydukları rahatsızlıkların, korkuların sebebini anlamak önemli ipuçları verebilir. Bir başka ifadeyle Türkiye’de mevcut sistemin terör örgütlerinin faaliyetlerini mümkün kılan, onların her çeşit eylemlerine fırsat veren yönlerine bakmak gerekir.

Öncelikle mesele devlet içinde iktidarın kimin elinde olduğuyla ilgilidir. Parlamenter sistem adı altında 27 Mayıs rejiminin devamını sağlayan kurumsal düzenlemelerin Meclis’i ve hükümetleri zayıflatan bir tabiatının olduğunu sıkça belirtiyorum. “Meclis ve hükümetlerin zafiyeti, militarizmin kurumları olarak örgütlenen bürokrasi/ asker/ jüritokrasi ittifakının gücü kontrol etme pozisyonu, devlet içinde sürekli bir biçimde ‘sivil siyasetle’ ‘bürokratik/militer’ anlayışı karşı karşıya getirerek bir çatışma alanı üretmiştir.”

Bu çelişkinin başta ülkenin demokratikleşmesinde olmak üzere birçok soruna sebep olduğu ortadadır fakat esas sorun terör örgütlerinin bu kırılgan, sivil siyaseti etkisizleştiren yapıda geniş bir faaliyet alanı bulmalarıdır. Devlet içinde istikrarlı demokratik bir yönetimin kurulamamış olması sebebiyle silahlı terör örgütleriyle mücadelenin etkili bir şekilde yapılamamasıdır. Terörle etkin mücadele etmek isteyen seçilmiş hükümetler, bazen asker içinde örgütlenmiş unsurların sivil siyaseti başarısız kılmak için engellemeleri yüzünden bazen de terör örgütleri üzerinden yabancı servislerin işe müdahale etmesiyle istedikleri güvenlik siyasetini uygulamada başarı sağlayamamışlardır. FETÖ örgütlenmesinin, PKK terörüyle mücadelede gerek MİT’e karşı gerekse polis teşkilatına karşı uyguladığı yaklaşımla devleti nasıl işlevsizleştirdiği ve PKK’ya hangi imkânları sunduğu, 15 Temmuz’dan sonra iyice açığa çıkmıştır.

Demokrasiyi kim istemez?

Terör örgütlerinin uzantılarının ‘siyasi faaliyet’ adı altında örgütün katliamlarını, uyguladığı şiddeti haklılaştırmaya dönük bir dil kullanmaya, döktükleri kandan dahi kendi lehine bir kamuoyu oluşturmaya yönelmesi (başta Güneydoğu olmak üzere büyük şehirlere kadar örgütlenmesi) de dâhil bütün faaliyetleri devletin istikrarsız yapısından kaynaklanmaktadır.

Şimdi bütün terör örgütlerinin onların cinayetlerinden, bölgede uyguladıkları şiddetten beslenen siyasi unsurların hepsinin hayır kampanyasında ön sırada yer almaları boşuna değildir. Çünkü sistem değişimiyle doğrudan halk tarafından seçilen devlet başkanının kuracağı hükümet, devlet içinde bugüne kadar ‘iktidarı kullanan seçilmemiş bütün unsurların’ bu gücüne son verecektir. “Böylece Meclis seçilmiş hükümeti denetlediği gibi halkın talepleri doğrultusunda yasa yaparak sorunların çözümüne reform düzeyinde katkı sağlayacaktır. Meclis devletin işleyiş süreçleri üzerinde tek kontrol gücü olarak faaliyet gösteren bir kurum olacak, devlet meclise karşı şeffaflaşacak hesap verecektir. Devlet içine ‘kapalı yapıların’ (FETÖ) sızması, onu ele geçirme yolları kapatılacak, askeri darbe, müdahale (cuntalar) girişimlerinin sonu gelmiş olacaktır.”