ABD’nin dünyanın her tarafında operasyonlar yaptığını bilmeyen yoktur. Bazen bu operasyonlarda o ülkenin devlet başkanlarını devirip yerine bir askeri diktatörü geçirilirken, bazen ülkelerin ekonomisini felç edip halkın demokratik süreçlerle işbaşına getirdiği yöneticilerini işbaşından uzaklaştırarak kendilerine bağlı bir siyasetçiyi ya da bürokratı yönetime yerleştirirler. Bu operasyonların bazılarının Şili’deki Allende olayından hatırladığımız gibi kanlı olduğu, bazılarının da bir hükümet darbesi şeklinde meydana geldiğini gösteren çok farklı örneklerden bahsetmek mümkündür.

“‘Türkiye bu ABD’nin müttefikidir, stratejik ortağıdır, burada böyle bir şey olmamıştır veya olamaz’ diyecek saf bir kimse var mıdır bilinmez, bilinen odur ki Türkiye’nin siyasi tarihinde ABD’nin içinde rol almadığı hiçbir askeri darbe, hiçbir müdahale bulunmamaktadır. Hatta diyebiliriz ki ABD ile aynı ittifak içinde yer almak, bu açıdan bir avantaj değil bir zaaf oluşturmaktadır. ABD ile aynı ittifakta yer alan Türkiye’nin yaşadığı, 27 Mayıs Darbesi başta olmak üzere bütün askeri darbe ve siyasi müdahaleler hep bu ittifak ilişkileri içinde geliştirilmiştir.”

DÜNYAYI YÖNETMEK

Peki, ABD bu operasyonları neden yapmaktadır, nasıl hazırlamaktadır, hangi operasyonel araçları kullanmaktadır. ABD operasyonlarının neden yapıldığının izahı zor değildir. Bu ülke dünya sisteminin hâlâ patronudur ve İkinci Savaş’tan bu yana bu konumunu sürdürecek bir stratejiyi uygulamaktadır. Bu strateji nedir diye sorulursa tereddütsüz söylenmesi gereken husus ‘hegemonya kurucu bir strateji’ olduğunu belirtmek gerekir.

“Bu hegemonik stratejinin üç temeli vardır: Birincisi ideolojik temeldir ki bu ‘ABD’nin demokrasiyi savunduğunu ve hür dünyanın lideri olarak özgürlük düşmanı yönetim biçimleriyle’ mücadele ettiği söylemine dayanmaktadır. İkincisi, ABD dünya üzerinde çıkarlarını maksimize edecek bir ‘alan kontrolüne’ sahip olmak ister ki, bunun anlamı yeryüzünün önemli bir kısmını bilhassa stratejik kaynakların bulunduğu ülkelerin yönetimleri üzerinde vesayet kurmaktan geçmektedir diye anlamak gerekir. Üçüncüsü, Soğuk Savaş’tan bu yana kendi hakimiyet alanında kalan ülkeler başta olmak üzere her yerde, bu alanı genişletmek için savaş dâhil her türlü müdahaleyi yapmaktan çekinmez, ülkelerin iç işlerine karışır, başta CIA olmak üzere çeşitli operasyonel unsurları devreye sokar.”

BAĞIMSIZLIĞIN BEDELİ

ABD’nin siyasal stratejisinin dayandığı ekonomik politikalar ise bütünüyle çevre ülkeler üzerinde kurulan ekonomik hegemonyayı üreten emperyalizmle ilgilidir. Emperyalizm, zannedildiği gibi bir işgal bir askeri hareket biçimi değil Amerika’nın tekelci ekonomisinin periferi ekonomileri ile kurduğu eşit olmayan ilişkiler ekseninde, ilişki yoğunluğu arttıkça bağımlılık düzeyi ve sömürü değer aktarımı yükselen, özel bir ekonomik münasebet şeklidir.

ABD hegemonik üstünlüğüne karşı çıkılmasına asla müsaade etmez, hele burası Ortadoğu ise buna tahammülsüzdür. Türkiye’nin son yılarda yaşadığı bütün saldırıların arkasında bu vardır: Türkiye Ortadoğu’da ABD’nin hem siyasi hakimiyet alanına hem ekonomik denetim biçimine hem de sömürüsüne karşı bağımsızlıkçı bir tavra sahiptir. Türkiye bölgede kurduğu yeni ilişkilerle, ABD’nin ekonomide bağımlılık düzeyini yoğunlaştıran IMF/Dünya Bankası gibi denetleyici politikalarından uzaklaşan ‘yeni büyüme stratejisiyle’ ABD’nin periferisyle kurduğu ilişki ağının dışına çıkmaya başladığı andan bu tarafa arka arkaya müdahalelerin muhatabı olmuştur.

“Cumhurbaşkanı Erdoğan Türkiye’nin gelmiş geçmiş siyasetçileri içinde en çok saldırılan lider olmuşsa bunda başka bir şey aramamak gerekir. Bağımsızlık millilerin karakteri, ABD’nin ise düşmanı olduğu şeydir.”