Uzun zamandır yapılan hazırlıklardan sonra ABD’de Sarraf davası nihayet başlıyor. İşin salt bir hukuki mesele olarak görülmesi konunun ‘siyasi operasyon boyutunun’ inkârı anlamına gelecektir. Burada ilginç olan taraf saldırının, sadece ABD’deki davayla sınırlı tutulmayarak CHP Genel Başkanı üzerinden Türkiye’de de ‘eşzamanlı bir saldırıya’ dönüştürülmüş olmasıdır. FETÖ yapılanması tarafından daha önce ortaya atılan aynı iddia ve belgelerin, bu defa Cumhurbaşkanı Erdoğan ve ailesine karşı bir saldırı malzemesi olarak CHP vasıtasıyla gündeme taşınmış olması, Türkiye’nin nasıl bir operasyonla karşı karşıya olduğunu gösterecek niteliktedir. Bu belgelerin sahte, iddiaların kurgusal olarak bu tür operasyonlar için daha önce hazırlandığı ve avukatlarca yalanlandığını ise söylemeye gerek var mı?

Bütün bunların sebebi nedir? Bu sorunun cevabını, Türk-ABD ilişkilerinde yaşanan olaylarda aramak gerektiği açıktır. ABD’nin Türkiye siyaseti değişti mi, değiştiyse ne zaman değişti? Meseleyi nasıl ele alırsak, soruları nasıl sorarsak soralım, gerçek olan ABD’nin Türkiye ile ilişkilerinin değişmiş olmasıdır. Bugün, ABD’de sürmekte olan ve haklı olarak 17-25 Aralık yargı darbe girişiminin devamı niteliğinde olan Rıza Sarraf ile ilgili süreç de, PKK/PYD’ye gönderilen binlerce tır silah konusu da aslında açıkça Türkiye karşıtı politik bir tavır olarak değerlendirilmelidir. Bu olayların tesadüfen bir araya geldiğini söylemek, eşyanın tabiatına aykırıdır.

SALDIRININ HEDEFİ AÇIK

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ABD Başkanı Trump tarafından telefonla aranıp, terör örgütü PKK/PYD yapılanmasına silah verilmeyeceğine dair teminat verilmesinin üzerinden henüz zaman geçmeden Pentagon’un yaptığı açıklama bir başka şeye işaret etmekteydi. Pentagon, açıkça terör örgütü PKK/PYD güçleriyle işbirliğine devam edeceğini söylerken, dolaylı olarak silah naklinin süreceği yönünde açıklama yapmaktaydı. Diğer bir ifadeyle ortada ciddi bir mesele bulunmaktadır: ABD ‘devlet siyasetiyle’ daha doğrusu ABD’nin ‘iktidar elitleriyle’ henüz ‘muktedir olamayan Başkan’ın’ söyledikleri arasında ciddi bir tutum farkı söz konusudur.

Türkiye’de kötü bir alışkanlıkla her şeyin bir iç siyaset malzemesi haline getirildiği görülmektedir. Bilhassa muhalefet anlayışının, bir politik muhalif dil yaratma becerisine sahip olamaması, muhalif aydın/medya dilinin ‘seçilmiş siyasetçileri’ karalamak için gerekçe arayan tavrı ve yetersizliği, ciddi dış politik meselelerin analizini, dolayısıyla anlaşılmasını engelleyen bir ortamın oluşturmaktadır. “Bu körleştirici/karartıcı tavır, ülkenin karşılaştığı uluslararası sorunların da gereği gibi tartışılmasının önüne geçmekte, Türkiye’ye karşı yürütülen ‘operasyon’ bir iç çekişmenin malzemesiymiş gibi sunulabilmektedir. Mesele böyle olunca da, dış operasyonun bir parçası olan FETÖ yapılanmasının hazırlayıp sunduğu sahte belgelerle Cumhurbaşkanı’na saldırmaya kalkmak, ‘siyaset yapmak’ sanılmaktadır.”

MESELE TÜRKİYE MESELESİDİR!

Bu durumun sorunlu yönlerinden biri; Türkiye karşıtı operasyon yapanların amaçlarını saklamalarına yardım etmekte olması, kamuoyunu istedikleri gibi yönetme fırsatı vermesidir. İkincisi, Türkiye’nin politik alanda kendisine karşı yürütülen saldırıya cevap vermesi konusunda zaman ve enerji kaybına yol açılmakta, ülkenin gücü zaafa uğratılmış olmaktadır. Üçüncüsü ise konunun, içerdeki bir probleme dönüştürülerek tartışılması, yeterince anlaşılamaması sebebiyle kamuoyunda istikrarsızlık algısı oluşmasıdır ki bu da toplumun dayanışma bilincini zayıflatmaktadır.

Oysa durum açıktır; Pentagon, CIA ve benzeri merkezler tarafından Türkiye’nin başta Ortadoğu olmak üzere, takip ettiği bağımsızlıkçı siyasete karşı operasyonlar yürütülmektedir. Bu operasyonların AK Parti’yi ve Cumhurbaşkanı’nı zayıflatmasına bel bağlayarak buradan siyasi çıkar hesabı yapanlar, bu operasyonlarda rol kapanlar Türkiye düşmanlarıyla aynı yerde durmaktan mutlu mudurlar?