Dünya üzerinde olabilecek en absürt olaylar bir şekilde gelir ve beni bulur! Kimseyi suçlayacak değilim, ortada 'bela çekici' bir durum var ve bunu kabul etmek zorundayım...
Kabul etmek hayatımı kolaylaştıracak, aksi sürekli şoke olmak, paniklemek ve haliyle de yorulmak demek...
Lafı uzatmayayım, geçtiğimiz pazar günü gazeteleri okuyorum, bir iki komik konuyu twitter'a yazmak için cep telefonuma ihtiyaç duydum ama evin içinde bir türlü bulamadım.
Ev telefonumdan kendimi arayarak kaybolan telefonun sesini takip ederek peşine düşeceğim, ama böyle sıradan ve normal insana dair eylemlerim olamaz benim!
Ev telefonunu açtım numarayı çevireceğim ama imkansız çünkü iki insan zaten konuşuyor!
Kadın sinirli 'Beyefendi pazar pazar kamyon kaldırıma çıktı kaldırımları bozacak' diyor... Adam hafif bezgin 'Adres nedir' diyor... Alooo, alooo, beni duyuyor musunuz diye sesleniyorum ama ıı-ıh...
Hatlar karıştı herhalde derken cep telefonumu buluyorum.
Bu sefer cep telefonumdan ev telefonumu arıyorum...
Çalıyor, ama benim evimde değil!
Biraz önce ki bezgin sesli adam açıyor telefonu 'Şişli Belediyesi buyurun'...
Numarayı yanlış çevirdiğimi düşünüp adamın suratına kapattım.
Numarayı tekrar çevirdim ve aynı adam cevapladı.
'Beyefendi ben evimi arıyorum ama siz çıkıyorsunuz' dememle 'Yahu sizin evin telefonuna bir şey olmuş, adınız Tuğçe mi? İki gündür sürekli sizin evi arayanlarla konuşuyorum' cevabını aldım.
Kısa bir sohbetle adamcağızla karşılıklı şaşkınlıklarımızı paylaştık...
İşin garibi Şişli Belediyesi'nin numarasıyla benim evin numarası birbirine benzemiyor bile...
Aklımız ermedi bu işe, çözüm bulamadan kapattık...
***
Yakın bir arkadaşımı aradım... Pek mavracıdır sağ olsun, Sarıgül sana bir jest yapmış olmasın, bedava sekreterlik hizmeti gibi düşün dedi... Derken de çok eğlendi...
Annem 'Kesin dinlenmekten iyice allak bullak ettiler telefonları' yorumunu getirdi.
Kız kardeşim kahkahalarla güldü.
Ben ise gerildim. Ev telefonu genelde aile içi dedikodular için kullanılıyor.
'Eyvah o tapeler bizim ailede küskünlüklere sebep olur, keşke sadece cep telefonumla sınırlı kalsalarmış' diye düşünürken yakaladım kendimi.
***
Türk Telekom'u aradım...
Operatör hanım anlamadı önce yaşanan tuhaflığı, bir anlam veremedi...
Sonra 'Yeni ise hattınız yanlış bağlanmış olabilir' dedi.
'15 senedir aynı telefon numarasını kullanıyorum ve taşınmadım' cevabı aramızda kısa ama derin bir sessizliğe neden oldu...
'Herhalde başka bir arıza oldu. Ben sizin arıza kaydınızı alayım' dedi.
Ve çözüme ulaşmadan, mantıklı bir açıklama bulamadan kapattık telefonu.
Sanırım arıza giderme çalışmaları başlamış olsa gerek. Daha önce evimi arayan direkt belediyeye bağlanıyordu şimdi ise ev telefonu çalıyor, yetişemezsem belediyeden cevaplanıyor...
Beni arayacak olursanız haberiniz olsun!
NOT: Espri anlayışının köreldiği günümüzde, artık her şeyin açıklamasını yapar hale düşmüş olmaktan hicap duyuyorum. Ama günümüz medyasının durumunu bildiğim için de önlem almak istiyorum; bu yazının Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül'le hiçbir alakası yoktur. Başlık biraz komik, biraz da dikkat çekici olsun diye tarafımdan tercih edilmiştir...

İZOLE
İstanbul acayip bir şehir...
Hiç durmuyor...
Bu hıza alışan bünyeleri de hiçbir ülkenin hiçbir şehri
kesmiyor.
Salı günü karın en yoğun olduğu günlerden biriydi.
Hem yağış durmadan ve şiddetle devam ediyor hem de yerler tutmuş.
Oysa önceden organize edilmiş bir sahne performansı var ve ben de izlemeye gitmeliyim.
Dot tiyatrosunda daha önce bir oyun izlemiş ve koreografiye hayran kalmıştım.
Koreograflar da beni kendi gösterilerine davet etmişlerdi.
Semt; Maçka, ben Teşvikiye'deyim.
Giydim kar botlarımı, düştüm yollara...
Tahminimden katlarca keyifli bir yürüyüş oldu. Bomboş, sessiz ve bembeyaz sokaklarda tek iz bırakan ayaklar benimkilerdi...
Tan Temel ve Sernaz Demirel'in dans performansları etkileyiciydi.
Dansla canlandırma, dansla anlatma gibi...
Öyle alıştığımız dans gösterilerinden değil.
Fazla Avrupai bir koreografi...
Yetenekler de cabası...
İzole adlı performans
dört aylık bir çalışmanın sonucuymuş.
Bu sezon sadece 10 kez sahnelenecekmiş.
Kaçırmamanızı öneririm.
O karda bile tek boş sandalye olmadığını düşünürsek, biletinizi şimdiden alın!