İbrahim Üzülmez'le 7’de 6 yapan ve ikinci yarının en fazla puan toplayan takımıyla, belki de en sorunlu, en ciddi düşüş yaşayan takımının mücadelesi oldu. Geçen sezonun devre arasında olduğu gibi bu gelişinde de takımın rengini değiştiren Hleb'i kenarda tutan İbrahim Üzülmez, İrfan Can Kahveci’yle
başladı. Diğer tarafta da Sneijder’in yokluğunda Bilal orta sahaya girdi. İlk yarıda net bir üstünlük kurdu G.Birliği, penaltıdan da golü buldu ama farkı arttıramadı. İbrahim Üzülmez maçtan önce, “G.Saray, G.Saray’dır” derken rakibine karşı olan tedirginliğini ortaya koyarken özellikle ikinci yarıdaki G.Birliği’nin pas becerisi ve tercihlerindeki hatalar bunu doğrular gibiydi.
Bunda geçen hafta Başakşehir’e karşı yapılan geri dönüşün de etkisi olmuştur elbette. Zira G.Birliği her türlü oyunu koparma, maçı bitirme hamlelerini yapamadı. Bununla birlikte de G.Saray oyuna ortak olmaya başladı ve penaltıdan Selçuk’la eşitliği sağladı.
Son yarım saate beraberlikle girilirken Galatasaray’da Orhan Atik, Bilal’in yerine Mustafa Denizli’nin anlamsız icadı olan orta saha Chedjou'yu aldı. Biraz kımıldayan takımı da durduran hamle oldu bu aynı zamanda. Bu dakikalarda İrfan Can’ın, çıkana kadar Aydın Karabulut’un olgunlaştırdığı ataklar oldu. El Kabir’in girişi G.Saray defansının dengesini daha da bozdu, maça az da olsa hareket getirdi.
Ama G.Birliği’nde rakibinin adının ve geçen haftaki geri dönüşünün baskısı net olarak göründüğünü söylemek lazım. Aksi olsa rahat kazanacağı bir oyun görüntüsünün farkına varabilirdi futbolcular ve teknik heyet.
Yani şunu belirtmek gerekir ki; Gençlerbirliği çok rahat kazanacağı maçı, ikinci yarıdaki 7’inci galibiyeti alma şansını kendi elleriyle kaçırdı. İçinde bulunduğu tüm sıkıntıların yanı sıra kadro kalitesinde de ciddi düşüş yaşayan G.Saray’da ise oyuncu grubunun moral, konsantrasyon ve istek kaybı her hallerinden belliydi.
Sezon sonuna kadar da muhtemelen takımın genel görüntüsü bu olacak. “Maç bitse de gitsek” ruh hali çokça karşımıza çıkacak.