Şunu hemen başta söylemek lazım ki, bu oyun sistemi, kadro tercihi ve stratejisiyle F.Bahçe’nin Beşiktaş’la yarışabilmesi zor görünüyor. İkinci yarıdaki maçlar bunu net olarak gösteriyor. Üstelik maç fazlasıyla da olsa Beşiktaş’ın önünde olma, lider olma psikolojik avantajını kullanamadı. Kazanılmasına rağmen Rize, dağıldığı Antalya ve kupadaki Amed maçı göstermiştir ki F.Bahçe’nin artık, "yemeden atıp kazanmak" ana stratejisi iflas etti.

Bu demek değildir ki F.Bahçe her maçta gol yiyecek, yine 1-0’lık galibiyetleri olabilir ama artık bu sistem, strateji bu kadroya olmuyor. Mevcut oyuncu grubu bu kalıba girmiyor, Vitor Pereira ne kadar zorlasa da olmuyor. Ne orta saha kurgusu ve o bölgede tercih edilen 3’lüler, ne forvetteki bitmek bilmez Robin van Persie – Fernandao çıkmazı, ne de kanatlardaki verim F.Bahçe için yeterli.

Hele de bu Beşiktaş’a karşı hiç mi hiç yeterli değil. Devamlı önleme dayalı, önlem alındıktan sonra anca 2-3 maçta görülen coşkulu ve atak takım halinin bir an önce ötesine geçmek durumda F.Bahçe, daha doğrusu Vitor Pereira. Aksi halde Türk futbol tarihinin en büyük (ve başarılı) transfer operasyonunu yapmış takımın, o yıldızlarla dolu ve doğal olarak büyük beklenti yaratan kadrosu erken kopabilir yarıştan.

"Korkunun ecele faydası" ne ki Vitor Pereira bu kadar garantici ve önlemler üzerine kurulu bir takım yaratma çabası içinde oldu. Şampiyonlar Ligi ve UEFA Avrupa Ligi’ndeki ön elemeler, Süper Lig’in başlangıcındaki durmadan değişen tercihleri bir kenara, ısrar edilen bu düzenin değişme zamanı geldi de geçiyor artık.

Üstelik Süper Lig gibi kalitesi, temposu, hücum etkinliği açısından sıkıntılı bir ligde bunu yapıyor Pereira. Pek muhtemelen öykündüğü vatandaşı Jose Mourinho’nun zaman zaman yaptığı ve belki de dünya futbolunun savunma becerisi konusunda geldiği en yüksek, en becerili, en özel stratejisiyle karıştırmamak gerekiyor.

Ne Pereira bunu yaptırıyor, ne F.Bahçe kadrosu buna uygun, ne de Süper Lig bunu gerektirecek zorlukta. Burada belki de en önemlisi de F.Bahçe’nin sezon başında yapılan kadro mühendisliğine uygun olmayan futbol tercihleri.

Yani bu kadrodan Pereira’nın istediği o düzen, o futbol, o takım çıkmaz, zaten çıkmadığı da söz konusu 3 maçta belli oldu. Ayrıca 2-3 sezondur ortalıkta görünmeyen güçlü başaltı takımları bu yıl tekrar ve nihayet varlar. Hele de sezonun ikinci yarısında daha zorlu maçlar olacağı şu 3 haftaya bakarak kesinleşti bile.

Yani artık değişim zamanı, farklı denemeler yapma, daha doğrusu eldeki isimlere göre hareket etme vakti. Nasıl mı? En başta zoraki Mehmet Topal – Diego – Josef de Souza 3’lüsü ve anlayışından vazgeçerek. Ozan’ı hiç oynayamayacağı sırtı dönük top alacağı bölgeden çıkararak. Boş alanda ve rakibine yüzü dönük olmadan aldığı toplarda Ozan sıradanlaşır çünkü. Bu ligin en bela, rakip açısından en kestirilemez kenar oyuncularından Volkan’ı daha fazla kullanarak.
Ve en nihayetinde Robin van Persie – Fernandao meselesini çözerek, en azından ne kadar olabiliyorsa artık. Beraber oynasalar mesela nasıl olur, Süper Lig’de iç saha, deplasman fark etmeden çok mu defansif anlamda zayıflar F.Bahçe? Hiç sanmıyorum! Yani F.Bahçe için artık hücum zamanı…