Lider olacaktı heder oldu.

Ali Babacan...

Sebep?

Domates değil "lider" olmak istediği için.

Domates olsa "serada" yetişebilirdi.

Yoklukta giderdi.

Hani tadı, kokusu olmasa da...

"Domates mi domates işte" der geçerdik.

Turfanda domates gerçek iklim koşullarıyla ilk karşılaştığı an nasıl çürüyüp giderse turfanda siyasetçi Ali Babacan da gerçek bir soruyla karşılaştığı ilk anda pörsüyüverdi.

Pimpirikli olduğunu duyardık.

Bakan olduğu dönemde çıkacağı canlı yayınlar öncesindeki "tedbir-temkin-tembih" durumlarını da hatırlıyoruz.

Hep çekingen...

Hep kontrollü...

Yani kendisini bilirdi.

Ne olduğunun/olmadığının farkındaydı.

Sonradan nasıl bir motivasyona tabi tutuldu acaba?

Cesaret hapı mı?

Goygoycuların gazı mı?

Yoksa "seracının" hırsı mı?

Artık her neyin etkisindeyse kendisini unuttu.

Ve tek hamlede siyasi hayatını bitiren lider adayı olarak tarihe geçti.

Karşılaştığı durum perşembenin gelişidir.

Sürpriz değildir.

Niye?

Sert siyasi süreçlerde pişmedi.

Varlık ispatı gerektiren durumlarda hep saklandı.

Ve böylelikle "temiz" hatta "semiz" kalacağını düşündü.

Yorulmadı, terlemedi, yıpranmadı, eli yüzü yara bere içinde kalmadı.

Kavgaya tutuşmadı, risklerle yüzleşmedi, esaret tuzaklarını cesaretle bozmadı.

Yokuşları sökmedi, çürükleri dökmedi, bilekleri bükmedi.

Yağmurda ıslanmadı, güneşte kavrulmadı.

Sera ikliminin konforlu, korunaklı, steril ortamında pışpışlanarak "lider" yapılacaktı.

Ve her kötü proje gibi başlamadan bitiverdi.

Demek ki neymiş?

Kendisini "lider yaptırmak" isteyen ciğersizlerin nefesi ilk yokuşta tükeniyormuş.

Rezalete bakın!

Henüz AK Parti'den istifa etmemiş. Hatta Erdoğan'ın Cumhurbaşkanlığı adaylığına imzasını koymuş. Ama eşzamanlı olarak muhalefet partileriyle Erdoğan'ın karşısına çıkartılacak "ortak aday" için yürütülen pazarlıkların içindeymiş.

Bir de hiç utanmadan "göbeğindeydim" diyor!

Turfanda domatesten salata oluyor da...

Turfanda siyasetçiden lider olmuyor!