Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı seçimi yaklaşınca bütün taşlar aynı anda yerinden oynar.

Hep böyle olmuştur. Cumhuriyetin ilanıyla birlikte 1923'ten 1957'ye kadar TBMM'de 11 kez Cumhurbaşkanı seçimi yapıldı.

Atatürk, İnönü ve Bayar dönemleri böyle geçildi. 1960 Darbesiyle birlikte Cemal Gürsel dönemi başladı.

Gürsel, 24 Ekim 1961'de tüm siyasi parti liderlerini Çankaya'da toplayıp bir protokol imzalattı.

Buna göre siyasi partiler aday göstermeyecek ve Gürsel'i destekleyeceklerdi.

Bu protokolün imzalanmasından hemen sonra 26 Ekim 1961'de TBMM'de oylama yapıldı. Gürsel beklendiği gibi Cumhurbaşkanı seçildi.

Türkiye ilk kez 1966 yılında "Cumhurbaşkanı kim olacak" kriziyle karşı karşıya kaldı.

Gürsel sağlık sebepleriyle görevini yapamaz hale gelmiş, GATA'nın verdiği rapor doğrultusunda Cumhurbaşkanlığı'ndan çekilmişti.

Ordu yine duruma el koydu ve kriz bir günde çözülüverdi.

Hükümete ve muhalefet partilerine yeni Cumhurbaşkanının Cevdet Sunay olacağı "yazılı" olarak bildirildi.

Genel Kurmay Bakanı Cevdet Sunay, 28Mart 1966'da TBMM'de yapılan oylamayla "önceden bildirildiği gibi" Cumhurbaşkanı seçildi.

Sunay, 1973'te görev süresi sona ererken kendisinden sonra Genelkurmay Başkanı Faruk Gürler'in Cumhurbaşkanı olmasını istiyordu.

Dönemin siyasi liderlerine bu isteğini "sözlü" olarak bildirdi.

Ama dediği gibi olmadı, partiler Deniz Kuvvetleri Komutanlığı yapmış Fahri Korutürk ismi üzerinde anlaştı.

Korutürk, 6 Nisan 1973'ten 6 Nisan 1980'e kadar Cumhurbaşkanı olarak görev yaptı. Korutürk'ten sonra "Cumhurbaşkanı kim olacak" krizi yeniden baş gösterdi.

Partiler herhangi bir isim etrafında uzlaşma sağlayamayınca Türkiye 5 ay 6 gün Cumhurbaşkansız kaldı.

Kriz yine ve yeniden "askeri yöntemlerle" çözüldü. Kenan Evren 12 Eylül 1980 darbesiyle yönetime el koyup 6 Kasım 1989'a kadar Cumhurbaşkanlığı yaptı.

Ardından sivil Cumhurbaşkanları dönemi başladı.

Özal, Demirel, Ahmet Necdet Sezer, Abdullah Gül'ün işbaşına geldiği ve önceleriyle sonralarıyla her biri ayrı bir kriz süreci olarak hatırlanan "parlamenter sistem usulü Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin" ardından nihayetinde Recep Tayyip Erdoğan "halk oyuyla seçilen ilk Cumhurbaşkanı" unvanıyla tarihe geçti.

Şimdi önümüzde yeni bir seçim süreci var.

Cumhur İttifakı'nın 2023 adayı Erdoğan... Peki muhalefetin adayı kim olacak?

Son zamanlarda muhalif muhitlerde ısıtılan bir formül zaman ilerledikçe gündemimize daha sık gelecek gibi...

Ben buna "sürpriz yumurta formülü" diyorum.

Muhalefet partilerinin hali hazırdaki liderlerinin Erdoğan karşısında şansı yok.

Bunu "ajans" kadar kendileri de biliyor.

Bir dönem muhalif kesimlerin büyük umut bağladığı CHP'li İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu 2 yılda tükendi.

CHP'li Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş ise deyim yerindeyse erimemek için suya bile girmiyor.

Zira gerçek anlamda 3 kez milletin karşısına çıkıp konuşsa İmamoğlu gibi tel tel dökülüp saç baş yolduracağı ortada. Kime yönelseler hemen yıpranıyor.

Boyası dökülüyor. Büyüsü bozuluyor. İşte bu yüzden yıpranmamış yeni bir isim aranıyor.

Seçimlere az bir zaman kala piyasaya sürülecek, kim olduğu, ne yapıp yapamayacağı bilinmeyen ve kısa sürede "ajans" marifetiyle parlatılıp tezgahın önüne konulacak bir isim.

Son günlerde muhalif yayın organlarında gündeme getirilen anketlere dikkat!

AK Parti ve MHP'nin oylarını neredeyse "yok gibi" gösterme çabaları bir yana bu anketler üzerine konuşan ve muhalefet tabanını yönlendirdiği varsayılan isimler yarım ağızla da olsa "Cumhur ittifakına karşı muhalefette öne çıkan isimlerin kazanma şansı yok" anlamına gelecek sözler sarf etmeye başladılar.

Kapatma davasının da etkisiyle CHP ile İYİ Parti'nin "HDP yükünden" kurtulma çabalarının yoğunlaşacağı, muhalefet cephesinde görüş ayrılıklarının artacağı, yıpranan, eriyen, boyası dökülen aktörlerin 2023 seçimlerinin arifesine kadar sadece "sürpriz isimden başka şans yok" görüşünü pekiştirme işleminde kullanılacağı bir sürecin ilk işaretleri gelmeye başladı.

Sihirbaz "ajans" şapkasını karıştırıyor.

Bakalım önümüze ne çıkartacak?