Suriye’de her bakımdan üçgen daralıyor. Daha önce de sıkça vurguladığımız gibi, Türkiye’nin “Zeytin Dalı” harekatıyla Suriye ‘de yeni bir dönem başlıyor, yeni bir sayfa açılıyor. Sahadaki her gelişme masadaki atılacak her adımı doğrudan etkileyecek kalibreye sahip durumunda. Esasen artık sürdürülemez ve katlanılamaz duruma gelen Suriye’nin terör ajandasının içinde biriken cerahatın dağıtılması gerekiyordu.

Türkiye’nin attığı bu adım; küresel aktörlerin terör örgütleri eliyle Suriye’nin üzerine yığdığı her çıkar kör düğümünü çözülmeye zorluyor. Bu noktada ilk akla gelen Rusya’nın PKK/PYD-YPG terör yapısıyla olan ilişkisinin bundan sonraki seyrinin netleşmesidir. Bugüne değin DAEŞ gerekçesiyle doğrudan ABD tarafından palazlanan, silahlandırılan, eğitilen, ordulaştırılan PKK/PYD-YPG terör yapısının, tamamen ABD’nin kontrolünde olması ve aralarındaki ilişkinin yapısal niteliğe bürünmesi, Rusya açısından PKK/PYD-YPG terör yapısına yönelik yaklaşımının yeniden gözden geçirmesine yol açıyor.

Gelinen bu nokta; Rusya için karar aşamasıdır. Ya Suriye’nin toprak bütünlüğünden yana tavır takınarak, Türkiye’nin terör mücadelesine daha kapsamlı katkı sunacak ya da Suriye’nin doğrudan ABD eliyle parçalanmasından çıkar umacaktır.

Afrin harekatıyla Türkiye, ABD’nin de ne yapmak istediğine ve bu konuda ne kadar kararlı olduğuna dair tercihe zorluyor. Bu nokta da üçgen daralmıştır. Türkiye NATO silahlarıyla Türkiye’yi vuran bir terör örgütünün hamisine nereye kadar tahammül edebilir? ABD, insanlığı karşı suç oluşturan terörü destekleyerek, bu hukuksuzluğunu ne kadar daha sürdürebilir? Bu temel soruların cevabı aslında bir başka soruda saklıdır.

O da; ABD’nin Suriye’nin kuzeyine yönelik projesinden neden geri atmamaktadır? Çünkü bu proje uzun dönemdir hazırlık aşamasındadır. Çünkü bu proje; ABD’nin İsrail’in güvenliğini ve dolayısıyla ABD çıkarlarını Ortadoğu’da daha az maliyetli, daha az zahmetli olarak yerleşik hale getirerek, ABD için Pasifik stratejisine gözü arkada kalmadan yoğunlaşmasına katkı sunacak. Buna göre yapılmak istenen tıpkı İsrail gibi bölgede yeni bir garnizon devletçiği üretmektir. Bunun etnik bir kimlikle anılması aldatıcıdır. Kurgulanan yapı; sunidir, kukla işlevlidir, mazlum halkların refahı ve mutluluğunu gözetmeyendir, zengin ve bereketli topraklara göz koyma girişimidir.

Kurgulanan yapı; ABD’nin ve İsrail’in çıkarlarına hizmet için planlanmaktadır. Bölgenin yeni enerji oyununa yönelik bir tasarımdır. Yıllardır sıkışan Arap-İsrail temel çelişkisinin dağıtılması için, bölge halklarını birbirine düşman kılacak yeni bir çelişki düğümü üretmektir. Bu yolla Türkiye, Suriye, İran, Irak gibi bölge ülkelerine doğrudan yansıması istenilen küçülme, daralma hedefinin kuluçka merkezini oluşturmaktır. Böylece bölge ülkelerini; coğrafi açıdan stratejik derinliği olmayan İsrail’e eşdeğer, tıpkı onun gibi stratejik derinliğini yitirmiş, ufalanmış, bu yolla kolu kanadı kırılmış ülkeler haline getirmektir.

Bu noktada cevabı belli bazı soruları sıralayarak, sorup cevaplayalım;

1. ABD Afrin Harekatı’nın durmasını mı istiyor? Evet.

2. ABD PKK/PYD*YPG terör yapısına dokunulmamasını mı istiyor? Evet.

3. Bunun için her yolu dener mi? Evet

4. Bu noktada mümkünse Türkiye ile doğrudan savaşmadan bu harekatı durdurmak veya zedelemek ister mi? Evet

5. Bunun için öncelikle Türkiye’nin iç cephesinde gedikler açmak, iç bütünleşmesini zedelemek, kendi ısrarıyla uyumlu siyasi aktörleri ve yapıları devreye sokmak ilk akla gelecekler midir? Evet.

6. Hatta bu konuda daha da ileri giderek, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın kararlılığını kuşatmaya çalışmayı dener mi? Evet.

Tüm bunların şimdiden izleri, uygulamaları görülmeye, uzantıları sahne almaya başlamıştır. Millet olarak bize düşen iç cepheyi tunç haline getirmektir.

O vakit değil emperyalizm, feriştahı gelse bu ülkenin bileğini bükemez…Tıpkı Çanakkale’de olduğu gibi…