Yaklaşık 50 yıla yayılan küresel düzeyde güç mücadelesine hakim olan bloklu dünya sisteminin çözülmesinin üstünden 30 yıla yakın bir süre geçti. Bu süre boyunca küresel düzeyde yeni bir sistemin ne adı, ne işleyişi ne de giderek artan dünya sorunlarını çözebilme yeteneğine sahip yeni bir mekanizma ortaya çıktı.

Bu durum insanlık adına her geçen gün katlanılamaz, sürdürülemez adaletsiz bir düzeneğin varlığına işaret ediyor. Esasen dünya düzensizliği durumunun yansıması olarak hakkın, hukukun ve adaletin geri plana kolayca itilebildiği bilek güreşine dayalı hukuksuzluğun hakimiyetiyle yüz yüzeyiz.

Bu tablo karşısından Türkiye, özellikle son 10 yıldır artan oranda eskinin tüm kalıpları ve reflekslerinden arınarak, merkezine Türkiye’yi koyduğu yeni bir yol, yeni bir yöntemle davranmaya başladı. Soğuk Savaşın bittiğini, blok bağımlılığının kalmadığını, yeni dönemde eskinin ittifaklarının içinde olunmasının sadece birbirini kontrol etmek anlamına geldiğini ve buna bağlı olarak, gelecek hedeflerinde çok seçenekli ve çok bileşenli bir dış politika stratejisinin hedefleyeceğini hemen hemen attığı her adımda ortaya net bir şekilde koydu.

Ne olduysa bundan sonra olmaya başladı. Bu hedef bazılarını çok rahatsız etti. Bağımlı Türkiye kimliğinden, bağımsız Türkiye hedefine emin adımlarla yürüme kararlılığı tedirginliğe yol açtı. Bu noktada başta ABD olmak üzere Batı’nın Almanya, Fransa ve İngiltere gibi aktörleri çeşitli zamanlarda, çeşitli yol ve yöntemlerle bu tedirginliği doğrudan Türkiye’ye yönelttiler. Bu yönelişler esasen Türkiye’nin kararlı tutumundan vazgeçirilmesine dayalıydı. Ancak Türkiye bu noktadaki kararlı tutumundan hiçbir değişikliğe yönelmediği gibi kendisine doğrudan yapılan yıpratıcı her hamleyi teslim olmayarak püskürtmeyi başardı.

Tüm yaşananalar ve gelinen nokta, artık açık olarak netleştirmiştir ki, Türkiye topyekûn saldırıyla karşı karşıyadır ve bu durum açık bir beka sorununu ortaya çıkarmıştır. NATO ülkelerinin silahlarıyla Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) ve ülkenin yerleşim alanları ve insanları terör örgütleri eliyle saldırı altındadır. Adeta Türkiye’ye savaş açılmıştır. Bu savaş; mazlum halkları hedef alan, bu bölgenin bereketli topraklarını talan etmeye dayalı emperyalizmin kirli savaşıdır. Bu tablo karşısında iktidar-muhalefet ayrımının önemi yoktur. Bu duruma topyekûn karşı durmak bu ülkeye bağlılığın esasıdır.

Açıkça belirmek gerekir ki; Mehmetçiğe ve onunla omuz omuza emperyalizme karşı savaşan Özgür Suriye Ordusu (ÖSO)na destek olmayanlar, aksine bu mücadeleyi zaafa uğratmaya dayalı zihin karışıklıkları oluşturmaya çabalayanlar fitnecidir, emperyalizmin safındadır. Ve onları tarih asla affetmeyecektir.

Emperyalizmin bu kirli savaşının amacı; kendi çıkarlarına hizmet etmek adına ilk adımda Suriye’nin kuzeyinde, bölge halklarını birbirine düşmanlaştıracak, bölgede isteyerek tasarlanmış bir kaos ortamını oluşturacak bir garnizon devletçiğini kurmaktır.

Bu garnizon devletçiğin, bir kukla devletçik olarak, bölgenin tüm ülkelerinin ve mazlum halklarının çıkarlarına karşı emperyalizmin, sömürgecilerin, küresel silah ve terör baronlarının çıkarlarına hizmet etmesi amaçlanıyor. Türkiye, Zeytin Dalı Harekatı’yla bu kirli oyunu bozuyor… Bölgenin, onun bunun kuklası, taşeronu olmayan asli sahiplerine yönelik barışın, istikrarın sağlanmasının yolunu açıyor…