İşverenin işçiyi başka bir ile göndermesi 'esaslı değişiklik' oluşturur. İşveren bunu kabul etmeyen çalışanını eski koşullarda çalıştırmaya devam etmek zorundadır. Aksi halde işçinin tazminatını alarak işten ayrılma hakkı var.

İşçi – işveren ilişkisinde her iki tarafın hak ve yükümlülükleri söz konusudur. İşçinin işini bizzat ve özenle yerine getirme, işverenin de ücret ödeme yükümlülüğü söz konusudur. Diğer yandan işverenin yönetim hakkı çerçevesinde sahip olduğu bazı düzenlemeleri hayata geçirme yetkisi söz konusudur. Ancak sınırları aşan nitelikte ve işçinin aleyhine sonuç doğuran bir değişiklik söz konusu ise işçinin bu değişikliğe uyması gerekmediği gibi tazminat hakkı da doğabilecektir.

İSTİFAYA ZORLAMAK İÇİN

İşverenler çoğu kez işçinin işyerini iyi niyetli olarak değil, istifaya zorlamak için değiştirirler. İşçinin işyerindeki veriminin düşmesi, iş arkadaşları veya işverenle sorunlar yaşaması sonrası işçiyi işten çıkartıp kıdem tazminatı ödemek istemeyen işverenler işçiyi kabul etmeyeceğini bildikleri bir işyerine göndermek isterler. Bu durumda işçi yeni işyerine gitmek yerine istifa etmek zorunda kalır. İşveren de istifa sonucu kıdem tazminatı ödemek durumunda kalmaz. Bu şekilde yapılan işyeri değişikliklerinin geçerli olup olmadığı bazı şartların varlığına ve işyeri değişikliğinin niteliğine göre farklılık gösterir.

'ESASLI DEĞİŞİKLİK' KRİTERİ

İşyerinde çalışma şartları yalnızca yazılı metinlerle belirlenmez. Bunun dışında uzunca bir süredir uygulanan ve artık işyeri uygulaması halinde gelmiş düzenlemeler de çalışma şartlarını oluşturur. Dolayısıyla işyerinde yazılı olan ve olmayan kuralların tamamı çalışma şartları haline gelir ve bu çalışma koşullarında esaslı değişiklik oluşturan hallerde işverenin mutlaka işçiyi yazılı olarak bildirmesi ve işçinin onayını alması şarttır.

6 GÜNDE CEVAP HAKKI

Çalışma koşullarında esaslı değişiklik oluşturan hallerde işverenin bu değişikliği işçiye yazılı olarak bildirmesi şarttır. İşçi bu bildirim kendisine yapıldıktan sonra altı işgünü içerisinde kabul veya ret yönündeki iradesini göstermelidir. İşçinin değişikliği kabul etmemesi halinde mevcut işyerine devam etmesi gerekir.

İş sözleşmesinde madde yer alsa bile farketmez

Diğer yandan işçinin aleyhine olacak şekilde çalışma koşullarında değişiklik yapılması halinde iş sözleşmesindeki maddenin bir önemi bulunmamaktadır. İşçi bu yönde madde içeren iş sözleşmesini imzalamış olsa bile bu değişikliğe rıza göstermek zorunda değildir. Bu noktada önemli olan işçinin zarara uğrayıp uğramadığıdır. Örneğin Sivas’taki bir işçinin işyerinin İstanbul olarak değiştirilmesi işçinin aleyhine bir değişikliktir. İşçinin daha ağır bir yük altına gireceğinin kesin olduğu İstanbul’a görevlendirilmesi işçinin geçimini zorlaştıracaktır.

ONAY ALINMASI ŞART

İşverenin işçiyi başka bir ildeki işyerine çalışmak üzere göndermesi çalışma koşullarında esaslı değişiklik oluşturan bir durumdur. İş sözleşmesinde bu yönde bir madde bulunması halinde dahi işverenin bu yönde bir değişikliği yapması için işçiden onay alması gerekmektedir. İşçinin çalıştığı ilden başka bir ile gönderilmesi bazı durumlarda esaslı değişiklik olmayabilir.

Çalışma koşulları değişiyor

İşçinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik oluşturan bir durumu kabul etmemesi halinde işveren işçiyi, şartları değiştirmeden eski koşullarda çalıştırmaya devam etmek zorundadır. Ya da diğer bir alternatifle, işçiyi çalıştırmaya devam etmek istemeyen işveren işçiyi ancak tazminat ödeyerek işten çıkartabilir. Çalışma koşullarında esaslı değişiklik oluşturan hallerde işçinin bu değişikliği kabul etmemesi işverene tazminatsız olarak işçiyi işten çıkarma hakkı vermez.