Kendi ülkesine, milletine, kültürüne ve kimliğine savaş açmış Batıcı müstemleke elitlerinin hakimiyetindeki kültürel ve ekonomik hayat rakipsiz bir şekilde hüküm sürüyordu.

Dünyada Batı kültürünün ve özellikle de Hollywood'un; Yeşilçam'da da Batıcılığın hegemonyasının mutlak olduğu zamanlardı. Bu topraklara yabancı hikâyelerin, tiplemelerin hâkim olduğu; o hikâyelerin de bir şekilde Batılı emsallerinden kopyalanıp yeniden üretildiği bir kültürel ithal ikame dönemiydi. Üstelik de bir rakibin çıkmasına bile müsaade etmeyen bir tekelci ve sömürgeci bir kültürel hayat vardı.

Özgüveni kaybettirilmiş, kimliği önemsizleştirilmeye çalışılmış bir milletin sineması da tam olarak bu mandacı kültür hayatına hizmet ediyordu.

Kültürel yoksunluğu teknik ve ekonomik yoksunluğun takip ettiği bir Türk sineması vardı.

Eskişehir'de 2 odalı kerpiçten bir gecekonduda büyümüş, daha çocukken açlığı, sefaleti görmüş; çalışmak zorunda kalmıştı. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde okurken de çalışıyor, Sirkeci'de inşaatlarda birlikte çalıştığı işçilerle beraber kalıyordu.

İşte tam da bu geri kalmış, teknik ve uzmanlık eksikliği çekilen, ekonomik sermaye gücü kısıtlı ve en önemlisi de müstemleke sendromlarının içinde can çekişen sinemaya bir başka büyük sinemacı Halit Refiğ'in davetiyle girmişti.

Daha ilk filminden başlayarak Türk sinemasında bir oyuncudan çok daha fazlası olduğunu göstermiş, büyük izler bırakan bir misyon sahibi olacağını belli etmişti.

Özellikle de Türk tarihinden kahramanların neredeyse ilk defa Yeşilçam'da konu edilmeye başlanması büyük bir devrim anlamına geliyordu. O da unutturulan, önemsizleştirilen Türk tarihinin büyük kahramanlarına ekranda can vermesiyle Türk hafızasının dirilişinde büyük bir rol sahibi olmuştu. Çünkü o hafıza sistematik olarak yok edilmiş; Türk olmanın, Müslüman olmanın gururu unutturulmuş ve kimliksizlerce itibarsızlaştırılmaya çalışılmıştı.

O da Türk sinemasındaki hâkim müstemleke düzeninin adamı olabilirdi. Olmadı. Kolay ve konforlu olanı seçmedi. Birçoğu gibi Batı'ya kölelik, milletine ise efendilik yapmaya kalkmadı. Milletin değerlerine sahip çıkıp, beyazperdede bir dava gibi işledi, parlattı; bir közü yeniden kor haline getirmeye çalıştı. Sinemada düşmüş olan sancağı ayağa kaldırmaya çalıştı.

Fatih Sultan Mehmed'in adının bile kolay kolay geçemediği o dönemki kültür-sanat hayatında Fatih'in Balkanlar'a gönderdiği fedaisi Kara Murat oldu, kılıcını savurdu. Osmanlı akıncılarının en şanlılarından Malkoçoğlu oldu kaleler fethetti.

Ezan sesinin bile duyulmadığı Türk sinemasını akınlar sırasında tekbirlerle, ilahilerle inletti. Can verdiği şey sadece unutturulan Türk tarihi değildi; o tarihin üzerine inşa ettiği filmlerle Türk'ün özgüvenini de, Türklüğün duygu dünyasını da diriltmeye çalıştı. Üstelik de her bir filmi için aylarca süren spor çalışmaları yaptı. Teknik yoksunlukları kendi fedakârlığıyla kapatmak için uğraştı, didindi, neredeyse vücudunda kırılmadık kemik bırakmadı.

Bu kadar uğraş, emek, fedakârlık birkaç nesli etkileyen bir rüzgâr yarattı. O büyük imkânsızlıklar içinde çekilen filmler sinemanın çok ötesinde bir psikolojik dirilişin kıvılcımını yaktı.

Tabii bu aynı zamanda da müstemleke kültür-sanat elitlerinin büyük nefretini üzerine çekmesine de sebep oldu. Çoğu zaman yok sayılmaya, görmezden gelinmeye, küçümsenmeye çalışıldı.

Hayatları boyu faydalı tek bir iş yapmayıp, Müslüman Türk kimliğine gururla sahip çıkanları itibarsızlaştırma görevi verilmiş üç kuruşluk tipler o zor şartlarda ama başarıyla çekilmiş filmlerini itibarsızlaştırmak için yıllar boyu uğraştı ama başaramadı.

100 kat fazla bütçeyle, tecrübeyle, teknik ekiple çekilen Hollywood filmlerinde bile ne saçmalıklar varken sistematik olarak milliyetçi filmleri ve hikâyeleri hedef alanların amacı da misyonu da malumdu. Bütün bunlara rağmen Kara Murat hepimizin çocukluk kahramanı oldu.

Cüneyt Arkın ömrü boyunca ölüme ve ölümlülere meydan okudu.

Şimdi ise vakit veda vakti.

Gözün arkada kalmasın ey Fatih'in Fedaisi.

Kılıcın keskin, yayın gerilmiş bekle bizi beyaz atınla.

Hepimiz gününü bekleriz, buluşmak için Tanrı Dağı'nda!