"Peki, en kritik seçmen grubu kim mi? En kritik ve dahası en büyük seçmen grubu bütün kamuoyu araştırmalarında da seçim sonuçlarında da görüldüğü üzere milliyetçiler. Kendisini doğrudan Türk milliyetçisi veya ülkücü olarak tanımlayan kesimlerin oranı %35'e yaklaşırken, başka siyasal kimliklerle kendini tanımlayan toplum kesimlerinde de milliyetçilik önemli bir dinamik."

Bu satırları bu köşede kaleme aldığımda tarih 13 Mart 2023'tü. Başlığı ne miydi? "En kritik ve büyük seçmen grubu: Milliyetçiler".

"Türkiye'nin % 40'a varan kesiminin kendisini doğrudan Türk milliyetçiliği ekseninde tanımladığı ve geriye kalan seçmenin önemli bir bölümünde de bunun önemli bir dinamik olduğu dikkate alındığında bunun Cumhurbaşkanı Erdoğan ve Cumhur İttifakı lehine büyük bir rüzgâra dönüştüğü görülüyor."

Devamında da sebeplerini açıkladığım bu cümlelerimi de seçimden 3 gün önce yazmıştım. Başlığı da "14 Mayıs öncesi esen milliyetçi rüzgâr ve Cumhurbaşkanı Erdoğan".

Televizyon tartışmalarında bu minvalde söylediklerimi de izleyenler hatırlar. Maksadım "ben demiştim" demek değil. Maksadım Türk siyasetindeki ve toplumundaki ana siyasal eğilimleri ve ideolojik kimlikleri doğru tanımlamak. Aksi hâlde ne 2. turu ne de daha önemlisi önümüzdeki siyasal süreci ve seçimleri analiz etmek mümkün olacak.

Ben bu yazıları yazıp milliyetçilerin en büyük ve belirleyici kitle olacağını söylediğimde pek çok arkadaşımızın bana itiraz ettiğini, benim yorumlarımı abartılı ve biraz da duygusal bulduklarını hatırlıyorum. Onların bu tavırları ise sadece bir toplumu ve siyaseti okuyamama meselesinin ötesindeydi.

Türkiye'deki seçmen davranışına, kamuoyu araştırmalarına yansıyan hâkim söyleme, kültürel hegemonyaya teslim olma hâlinin etkisiydi bu. Çünkü uzun yıllar bu söylemi inşa eden sol ve liberal yorumcular, yazarlar içlerindeki milliyetçilik nefreti ve PKK sempatisi nedeniyle Türk milliyetçilerini önemsizleştirmeye, görmezden gelmeye ve seçimlerdeki etkisini düşük göstermeye çalıştılar. "Tencere hükümeti devirir" veya "HDP seçmeni kazananı belirleyecek" sığlığından öteye gidemeyen bu tipolojinin milliyetçileri önemsizleştirmesinde hem barındırdıkları milliyetçilik nefretinin etkisi olduğu gibi hem de HDP'yi olduğundan önemli gösterip Türk siyasetini HDP'ye mahkûm etme çabası da vardı. Maalesef kendi arkadaşlarımızın bile birçoğu bu hâkim söylem ve algı çalışması tarafından teslim alındı.

Bu seçim sonucunda da milliyetçiliğin yükselişini gizleyemeyen bu hâkim söylemin üreticileri şimdi de bunu manipüle etmeye çalışıyorlar. Sadece Sinan Oğan'ın aldığı %5 üzerinden birtakım analizler yapmaya çalışıyorlar.

Türk milliyetçilerinin belirleyici olması sanıldığı gibi sadece Sinan Oğan ile alakalı değil. Doğrudan kendisini milliyetçilikle tanımlayan partilerin (MHP, İyi Parti, BBP, ZP) oy oranı %25'e yaklaşıyor. Dahası AK Parti seçmeni içindeki milyonlarca milliyetçinin oyu da neredeyse parti oyunun yarısı. Pek çok araştırma da bunu ortaya koyacaktır. Ki zaten başta da belirttiğim gibi kendisini doğrudan "milliyetçi" olarak nitelemeyen muhafazakâr seçmenler arasında bile milliyetçilik çok önemli bir dinamik.

Bu arada milliyetçiliğin yükselişi Türkiye'ye özgü bir durum da değil. Özellikle neoliberalizmin ve küreselciliğin ideolojik, ekonomik ve siyasal iflasından sonra tüm dünyada (farklı versiyonlarıyla) milliyetçilik rüzgârları esiyor. 2014 sonrası siyasetini hem dış politikada hem de iç politikada milliyetçiliği hem söylem hem de icraat düzeyinde ana eksenine oturtan ve yıllar boyu süren bir ittifakla Türk milliyetçiliğinin birinci adresi MHP'yi ittifakın en önemli unsuru yapan Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın başarısında da bu milliyetçi rüzgârın payı büyük.

Neticede Azerbaycan'la birlikte Ermenistan'ı ezmiş, Macaristan'ı bile dâhil ederek Türk Devletler Teşkilatı'nı kurmuş, TİKA vasıtasıyla dünya Türklüğünün mirasına sahip çıkmış, PKK'yı bitme noktasına getirmiş, FETÖ'yü büyük oranda tasfiye etmiş, Gagauzlardan Kırım Türklerine kadar her daim Türk Dünyası'nın yanında olmaya çalışmış biri Erdoğan.

Dahası Amerikan emperyalizmine karşı Türkiye'yi tam bağımsız gerçek bir küresel aktör hâline getirmiş; millî egemenliğin gerçekten tecelli ettiği bir demokrasiye kavuşturmuş bir lider.

Bu yükselen milliyetçilik rüzgârından payını alarak başarıya ulaşması tesadüf değil. Birileri bu boyutunu unutturmaya çalışsalar da...