30 Aralık 1994 günü akşam saatleri. Yer, Taksim'deki meşhur The Marmara Oteli'nin girişinde bulunan Opera Pastanesi.

Yılbaşına bir gün kala, o serin İstanbul akşamında büyük bir patlama yaşanmıştı. Hadisenin kendisi kadar patlamada hayatını kaybeden iki kişi de dikkat çekiciydi.

Bunlardan biri dönemin Cumhuriyet Gazetesi yazarlarından Onat Kutlar'dı. Onat Kutlar özellikle sol çevrelerde bilinen bir yazardı. Kurbanlardan diğeri olan Yasemin Cebenoyan da St. Benoit'den mezun olduktan sonra önce Fransız Dili ve Edebiyatı, sonra da Arkeoloji okumuştu.

Patlamanın bir bomba neticesinde olduğu anlaşıldı. Bir süre bombayı koyanın "Yılbaşı kutlanmasına karşı çıkan" sözde radikal dini örgütler olduğu fikri yayılmak istendi. Ancak bunun bilinçli bir karartma çabası olduğu, gerçek sorumluların kim olduğu ise güvenlik güçlerince tespit edilince anlaşıldı. Geri kalanını patlamada hayatını kaybeden Yasemin Cebenoyan'ın ağabeyi, sol çevrelerde tanınmış, 12 Eylül'de de hapis yatmış bir yazar olan Cüneyt Cebenoyan'dan dinleyelim:

"Ablam Yasemin Cebenoyan, 30 Aralık 1994'te PKK tarafından öldürüldü... Gülşen Özdemir'le Deniz Demir bombayı The Marmara Oteli'nin cafe'sine yerleştirdiler... Deniz Demir itirafçı oldu, topu topu 9 yıl sonra dava sona ermeden serbest bırakıldı... Hamit Şen de emniyet sorgusunda eylemcilere yataklık yaptığını kabul etti. Başka bir sürü somut delil de vardı ayrıca. PKK, hiçbir aşamada ne eylemi ne de eylemcileri inkâr etti" (Birgün Gazetesi, 6 Temmuz 2019).

FAİLİN PKK ÇIKMASI VE TÜRK SOLUNUN OMERTA YASASI

Failin PKK olduğunun anlaşılmasıyla patlama sonrası oluşan infial bir anda yerini derin bir sessizliğe bırakıyordu. Sözde radikal dini bir örgütün sorumlu çıkacağı "ümidiyle" büyük bir kamuoyu oluşturmuş sol ve liberal çevrelerde derin bir suskunluk başlamıştı. PKK'ya karşı tek bir eleştiri getirilmiyordu. Üstelik meseleye sanki arada bir "yol kazası" yaşanmış gibi bir psikolojiyle, "olur böyle şeyler" tarzında yaklaşılıyordu.

Çok sonraları duyulmuş cılız kınamalarda da PKK'nın sivil hedeflere yönelerek hata(!) yaptığı söyleniyor, adeta polis ve askeri katletmenin normal olduğu ima ediliyor ve hatta teşvik ediliyordu!

Patlamada ablasını kaybetmiş olan Cüneyt Cebenoyan bu durumu dehşetle izliyordu. HDP çizgisindeki partilere oy bile vermiş, Türk solunun önemli yazarlarından biri olarak karşılaştığı tabloya bakınca hissettiklerini şöyle ifade ediyordu: "Benim mahallemin PKK'yı hoş görmesinin üzerimde çok ciddi psikolojik olumsuz etkileri var. Mahallenizde bir katil var ve o katil ablanızı öldürmüş, çevrede dolaşıyor. Onunla her gün karşılaşıyorsunuz ve mahalledeki herkes ona saygı gösteriyor. Tecavüzcünüzün ortalıkta dolaştığını ve saygı gördüğünü düşünün, nasıl hissedersiniz?" (Birgün Gazetesi, 13 Ağustos 2017).

TÜRK SOLU VE PKK İLİŞKİSİ

Türk solu ile PKK'nın ilişkisinin tarihsel kökenleri bu yazıya sığmayacak bir konu. Ama şu kadarını söylemek gerekir ki PKK önce Güneydoğu'da kendisine rakip olarak gördüğü Kürt kökenli sol aydınları ve siyasetçileri katletmiştir.

Bugün de PKK'nın öldürdüğü kadınlar, çocuklar, işçiler, öğretmenler, öğrenciler ve aydınlar için tek kelime etmeyen "sol" ve "liberal" tiplemelerin PKK ve onun uzantısını nasıl desteklemeye devam ettikleri; terör faaliyetlerini sözde akademik ve ideolojik söylemler inşa ederek nasıl meşrulaştırmaya çalıştıkları iyi biliniyor.

Bugün hâlâ PKK'nın, uzantısının ve o uzantının katliamlardan sorumlu elebaşının tahliye edilmesi için muhalefet partileri başta olmak üzere nasıl kampanyalar yapıldığı, o katilin kitabının kitabevlerinde nasıl vitrinlerde satıldığı, yazdığı üç kuruşluk tiyatroların nasıl alenen sahnelendiği hepimizin malumu.

Unutulmamalıdır ki hangi ideolojik kökenden gelirse gelsin, katil sürüsü bir terör örgütünü ve siyasi uzantılarını meşru bir aktör gibi gösterme çabası, toplumu toplum yapan hukuka, bağlara ve insani zemine bir saldırıdır. Bu tartışılması bile mümkün olmayan, bir arada yaşama kültürünü tehdit eden pespaye bir sabotajdır.

PKK'nın katlettiği tüm vatandaşlarımıza rahmet olsun.