Artık neredeyse her ödül töreni, iktidarın aşağılandığı, davet edilen bakanlara dahi parmak sallandığı, bölücülük ve cinsel sapkınlığın propagandasının yapıldığı ayinlere dönüştüğü için Boğaziçi Film Festivali'nde sergilenen "terör sevicilik" de biraz moralimizi bozmakla kalıp sahneye veda edecekti. Lakin bu defa olmadı.

Yönetmen Özcan Alper, terör örgütünün televizyonda Türk Ordusu'nu katliam yapmakla itham ettiği için yargılanan kişiye ödülünü ithaf edince dizi oyuncusu Burak Haktanır bu ayine daha fazla sabredemedi: "O kadın TSK'ya iftira attı" deyiverdi. Bir anda tüm ülke adeta yıllardır göğsünde biriktirdiği nefesi salıverdi. Oh.

Aslında oh mu ah mı çekmeliyiz, bilemedim. Festivali düzenleyen dernek her ne kadar bu terör propagandasından rahatsızlık duyduğunu açıklasa da, bu işlerin Kültür Bakanlığı, THY, TRT hatta Beyoğlu Belediyesi desteğiyle yapılmış olmasına hayıflanmalı mıyız? Elbette bu kurumlar sanat eserlerini desteklerken, üreticilerinin ideolojilerine bakacak değiller. Fakat sütten ağzı yananın, yoğurdu üfleyerek yemesi gerekmez mi? Millet kendi parasıyla, devletine, ordusuna, seçtiği liderine çemkirilmesinden razı olacak kadar mazoşist olmasa gerek.

İDEOLOJİLERİ YOK

Sakın bölücüye destek verdi diye elleri patlayıncaya kadar yönetmeni alkışlayan güruhun bir ideolojisi olduğunu sanmayın. Onlar yükselebilmek ve çıkabildikleri yerde kalabilmek için adeta gizli bir tarikat gibi hareket eden küçük bir gettonun emir erleri sadece.

Onların "Kürtçe şarkıma bir klip çekeceğim" dedi diye Ahmet Kaya'yı linç edenlerden hiçbir farkları yok. Hatırlayalım: O tarihte halkın seçtiği hükümet darbecilerin tankları altında yıkılmış, bir yandan ırkçılıklarıyla Kürt sorununu büyütüp diğer yanda PKK'ya can suyu veren halk düşmanları başörtülü avına çıkmışlardı. Ahmet Kaya'ya çatal bıçak fırlatanlar zaferlerini darbecilerin ekran yüzü Reha Muhtar'ın orkestra şefliğinde 10. Yıl Marşı'yla kutlamışlardı. Bu kitleyi coşturanların önünde ise Mahsun Kırmızıgül vardı. Hani bugünlerde hem bölücülere hem de yönettiği filmlerle LGBT lobisine selam çakan güzide sanatçımız.

Aslında değişen bir şey yok. O gün, halkın karşısında darbecilerin yanındaydılar. Bugün ise TSK aslına dönüp başörtülü asker analarını bağrına bastığı, terörün kökünü kazımaya başladığı için darbeci paşaları hasretle arıyor, yine halk düşmanlığı yapıyorlar.

Bu küçük ama etkili getto, Afrin Harekatı'nda Mehmetçik'e destek veren sanatçıları nasıl da linç etmişti, unuttuk mu? Onları gazabından Hülya Koçyiğit, Yavuz Bingöl, Ajda Pekkan hatta İbrahim Tatlıses bile kurtulamadı.

DARBECİLERİ SEVER, HALKI SEVMEZLER

Siz bakmayın bugünlerde "kadın hakları, özgürlükler, barış" masallarıyla ortalıkta dolandıklarına. Emir aldıkları gün yine en şedit postal yalayıcısı olurlar. 15 Temmuz gecesi tankları alkışlayanlar, sala okudu diye müezzin dövenlerle "Türk Ordusu katil, Türk milleti soykırımcı" diyenler aynı kişiler.

Yıllarca ekmeğini devlet kurumlarından kazanıp, sahnedeki bölücüye tek laf etmeyen Korhan Abay'a ne demeli? Bir de Haktanır'a zıpçıktı diye hakaret edip, TSK kendini savunmayı bilmiyor mu diye soruyor beyimiz. Neyle savunacak Türk Ordusu kendini, sahnedeki zıpçıktılara karşı? Havan topu mu bekliyordunuz, Tayfun füzesi mi?

Gerçi hepsine Hakk'ı tanıyan bir yiğit yetti.