AK Parti Hükümetleri 20 yılda ülkeye neler kazandırdı" diye soracak olsak, hemen aklımıza şehir hastaneleri, karayolları, köprüler, metrolar, tüneller, savunma sanayiinde yaşanan devrim, yüksek öğretimin yaygınlaşması, sanayi atılımları, tarımsal üretim kapasitesinin arttırılması gelir. Oysa bunlardan çok daha büyük ve önemli bir başarısı var Başkan Erdoğan'ın: Barış.

Erdoğan, Türkiye'nin gelecek yüzyılını "birlikte" nasıl inşa edeceğimizi, toplumsal barışı sağlayan lider olmanın verdiği özgüven sayesinde anlatıyor. Onun sayesinde iki asırdır ötekileştirilen toplumun her kesimi kendisini ülkenin artık asli unsuru olarak hissediyor: Aleviler, Kürtler, Romanlar, Süryaniler, Ermeniler ve daha niceleri.

Her biri inancından ya da etkin kökeninden dolayı devlet nezdinde uzun yıllar itibar görmeyen kesimler, AK Parti iktidarında rahat bir nefes aldılar. Azınlıklara vakıf mallarının iadesi, cemevlerinin statü kazanması, Kürtçe dil yasaklarının kalkması gibi pek çok özgürlük alanını genişleten uygulama Erdoğan sayesinde mümkün oldu.

Elleri nasırlı, alınları secdeli Anadolu insanı monşerlerin müstehzi bakışları altında devletlerinin gerçek sahipleri olduklarını tüm cihana duyurdular. O SİHA'lar, Altay tankları, savaş gemileri, tayfun füzeleri bu sayede yapılabildi. İşte Erdoğan'ın başardığı devrim budur. Devletine kırgın, yaralı bir milleti bin yıllık sevgilisiyle yeniden buluştururken; sömürgecilerin hizmetçisi halk düşmanı darbeciler eliyle yıpranan devleti onardı. Üzerine yapışan kiri, çamuru söküp attı.

Sadece bununla kalmadı. Ön yargıları da yıktı. TSK asli hüviyetine rücu edip, millet ile devlet arasında örülen duvarlar çöktükçe, Atatürkçülükten halkın değerlerine düşmanlığı değil, emperyalizme başkaldırıyı anlayan vatanseverler yüzünü dindarlara döndü. Takunyalı diye aşağılanan milyonlar ise düşmanlarımızın bizi zayıflatmak için ürettiği tüm argümanları kaldırıp çöpe fırlattı.

Onun için ABD'nin kirli işlerini cilalayarak pazarlayanların ödü kopuyor. Onun için CIA aparatı FETÖ'nün haçlı artıkları deliye dönüyor. Mehmet Ali Çelebi "Atatürk'ün askeri olarak AK Parti'deyim" dediğinde Londra'da bir asır önce tezgahlanan oyun sahnelere veda etti. Anacığı, "oğlumun "milli cepheye" geçmesinden onur duyuyorum" dediğinde Aleviliği kök saldıkları bu topraklardan söküp, Avrupa'nın sol makyajlı aparatı haline getirmek isteyenlerin planları bozguna uğradı.

Bu barış öyle görkemli ki, vatanına âşıklarla, tökezlese de bir tekme de ben vursam diyenleri ayan ediyor.

Balyoz davasından sahte belgelerle 18 yıl ceza alan Genelkurmay eski 2. Başkanı Org. Ergin Saygun yaşadıklarından dolayı küsmüyor, sırtını dönüp gitmiyor. "Varlığa doğan yokluğu bilmez. Şu savunma sanayiinde yapılanların kıymetini çok iyi anlayan bir nesilden geliyorum. Çünkü 45 senelik askerlik hizmetimin büyük kısmı, yardım malzemesi kullanmanın burukluğu, üzüntüsü ve mahcubiyeti ile geçti" diyor.

Ülkesi için böylesi sevinen bir asker neden yaşadıklarına rağmen küsmedi biliyor musunuz? FETÖ yargısının zaferini ilan ettiği o karanlık günlerde geçirdiği ağır hastalık yüzünden cezaevinden hastaneye kaldırıldığında Ergin Paşa'yı herkesin şaşkın bakışları altında ilk ziyaret eden Erdoğan'dı. Ellerini avucunun içine alıp, adeta bu komployu yıkacağım dediğinde FETÖ çılgına dönmüş ve 9 ay sonra 17-25 Aralık darbesiyle Erdoğan'ı devirmeye çalışmıştı.

Düşmanlarımız çılgına dönmesin de ne yapsın? Tüm fitne duvarlarını yıka yıka yürüyen, ideolojik ön yargıları yok eden, vatanına âşıkları barıştıran bir Türkiye'yi artık kim durdurabilir?