Muhalefet, 2023 seçimlerine iki temel başlık altında geliştirdiği iddialarla hazırlanıyor. Bunlardan biri 'ekonomi', diğeri de 'demokrasi'.

31 Mart yerel seçimlerinde, bu propaganda silahlarını etkili şekilde kullandılar.

Hatırlayacak olursak; ABD'yle 2018'de yaşanan siyasi gerilim ekonomiyi fazlasıyla olumsuz etkiledi. Kur operasyonlarıyla döviz fırladı. Artan enflasyon pazara, markete ve dolayısıyla vatandaşın cebine yansıdı. Muhalefet, bu durumu 31 Mart seçimlerinde kullanarak seçmeni kendi lehinde etkilemeye çalıştı. İstanbul ve Ankara'daki muhalefet adayları, bazı siyasi uygulamaları da bahane ederek "mağduriyeti" oynayınca, AK Parti beklenmeyen sonuçlarla karşı karşıya kaldı.

Yerel seçimlerde AK Parti'ye karşı birleşen muhalefet, dış fonlardan beslenen bazı medya gruplarının sınırsız yalan üretimi ve dezenformasyon çalışmalarıyla kendilerinin bile beklemediği bir sonucu yakaladı.

31 Mart yerel seçim sonuçları, muhalefeti hiç olmadığı kadar umutlandırdı. 2023 seçimleri için de aynı yoldan, aynı argümanları kullanarak başarıya ulaşmak istiyorlar. Pandeminin getirdiği ekonomik sıkıntıları ve moral bozukluğunu "yolsuzluk" iddialarıyla tırmandırarak 2023 seçimlerinde kullanmaya hazırlanıyorlar.

Elbette, ekonomik sorunlar tek başına yeterli etkiyi uyandırmayacağından, bunu "demokrasi" propagandasıyla tamamlayacaklar.

Cumhurbaşkanlığı sistemini "otoriter yönetim" söylemiyle hedef alacak; sistematik olarak "baskı", "adaletsizlik" ve "yasaklar"dan şikayet edecekler. Gençleri ve seküler çevreleri "demokrasi" söylemiyle, muhafazakar kesimleri de "ekonomi" ve "yolsuzluk" yalanlarıyla etkilemeye çalışacaklar.

Şimdiden seçmen zihnini bu kavramlarla (baskıcı, zorba, adaletsiz, yolsuzluk) yüklüyorlar. Kamuoyuna yeterince iyi anlatılamayan pek çok uygulama da muhalefetin değirmenine su taşıyor.

Sonuçta seçmenin kararı, geçen zaman süresince oluşan kanaatlere, yargılara ve algılara dayanıyor. Neyin doğru neyin yanlış olduğundan ziyade, neyin nasıl anlaşıldığı ve benimsendiğine bakmak gerekli. Muhalefetin arkasındaki üst aklın algı mühendisliği konusunda fazlasıyla kabiliyetli olduğu bir gerçek. Zamanında ekonomik, sosyal, siyasal ve kültürel hayat damarlarına sızarak nüfuz eder hale gelmişler. Kurulmuş hazır bir mekanizmaları var.

Gerçek şu ki; Cumhurbaşkanı Erdoğan liderliğindeki AK Parti, 2002'de iktidarı devraldığında ortada neredeyse devlet vasfını da yitirmiş bir enkaz vardı. Ekonomi de batıktı, devlet de. Bu ülkeyi yeniden ayağa kaldıran Erdoğan'ın liderliğindeki AK Parti oldu. Eskiden devlet varlığı tartışmalıydı; oysa şimdi bölgesel güç ve küresel aktör olan bir Türkiye var.

Pandemi şartlarında iktidarda CHP ve ortakları olsaydı, tarihin en büyük yıkımını yaşardı bu ülke. Küresel kriz ortamında bile Türkiye'yi sağlam bir şekilde ayakta tutmayı başaran, büyüten, güçlendiren bir lider var iktidarda.

Ama algı görecelidir. Dünün gerçeklerinden habersiz büyük bir genç nüfus var. Ekonomiden canı yanmış ve muhalefetin ajitasyonundan olumsuz etkilenen büyük bir kitle var. Ve bu kesimlerin iktidardan beklentileri de çok fazla ve farklı. Bu algı dünyasını gözeterek siyasi mücadele vermek zorunda her parti.

2013'ten bu yana toplumu AK Parti ve Erdoğan'a karşı dolduruyorlar. ABD güdümlü FETÖ'nün geliştirdiği karşı propaganda seçmen nezdinde bugüne kadar sonuç vermedi şüphesiz. Ama yükleme sistematik olarak sürüyor, aralıksız bir şekilde devam ediyor.

Muhalefet, devamlı bir şekilde "baskı, zorbalık, adaletsizlik, yolsuzluk, otoriter yönetim" vs. söylemleriyle seçmeni baskı altına almaya, maniple etmeye ve 2023 seçimleri için yüklemeye çabalıyor.

Seçmen zihninde bu propagandanın karşılık bulmaması için iktidarın çok daha dikkatli hareket etmesi gerekiyor. Ve muhalefetin değirmenine su taşıyacak uygulamalardan da kaçınması şart!