Tecavüz kültürünün kadınları cinsel bir nesne haline getiren kapitalizmle ilişkisi dünyanın bütün ülkelerinde vurgulanırken Türkiye’de sadece gelenekler ve değerler suçlanır. Tecavüz olaylarının ülkemiz insanlarına özgü ‘geriliklerin’ sonucu olduğu gibi bir algı oluşturulur. Oysa dünyada en fazla tecavüz, uygarlığına imrenilen ABD’de olmaktadır. FBI tarafından açıklanan rakamlara göre örneğin 2009 yılında bu ülkede 88.097 tecavüz olayı resmi olarak kayda geçmiştir. Yine FBI, tecavüzlerin ancak yüzde 15’inin şikâyet konusu olduğunu vurgulamıştır. Demek ki gerçek rakam sol derneklerin ve medyanın örnek aldığı bu ‘süper’ ülkede yılda 600 bin, yani dakikada en az bir tecavüzdür. Bizim gösteri medyası ‘çağdaşlık’ adına kadınların savunucusu geçinir ama hayranı olduğu ABD’nin porno endüstrisinden aldığı çirkinliklerle her gün sistematik olarak kadın bedeni sergiler ve adeta sapık ruh hastalarını eyleme teşvik eder.
Elbette tecavüz olayları sadece bugünkü kapitalist sistemle ilgili değildir ama sistemin de cinsiyetçi olduğu açık bir gerçektir. Medyada kadınlardan söz eden haberlerin bir toplamını yapsak bunların içinde yüz haberden doksanı ya bir kadının çekiciliğiyle ilgilidir ya da çıplaklığıyla. Bu da göstermektedir ki hâkim bakış açısına göre kadın ancak erkeklerin ilgisini çektiği ölçüde önem taşımaktadır. İşte ‘nesne olmak’ budur.
Gerçi eski toplumda da kadının konumu esas olarak bir eş, bir anne olarak belirlendiğinden, yani yakınları da olsalar diğer insanlara göre tarif edildiğinden sorunludur ve kadın hiçbir zaman maalesef tam anlamıyla özne olamamıştır. Ama kadın tarihin hiçbir döneminde de kapitalizmde olduğu kadar aşağılanmamıştır. Çünkü kadın kapitalizmde, açık konuşalım, herkesin nesnesi haline getirilmek istenmektedir. Gazetelerdeki, internetteki, billboardlardaki, sinemadaki ve akla gelebilecek her mecradaki nesneleşmiş kadın imajının anlamı tabii ki bundan başka bir şey değildir.
Kapitalizm değişim değerini ve meta üretimini toplumun kılcal damarlarına kadar yayabilmek için insanları sermayenin hizmetine koşar. Sistem fetiş (put) olarak kabul ettiği sermayeyi sürekli büyütmek için sadece doğrudan yapılan işlere, yani mal ve hizmet üretimi içindeki çalışmaya önem verir. İnsani açıdan yaşamsal önem taşıyan ev işleri ve çocuk büyütmek gibi faaliyetler değersiz görülür. Kadınlar da genel olarak bu tür faaliyet içinde bulunduklarından ikinci sınıf insan sayılırlar. Bu durum kapitalist aydınlanmanın genel felsefesine de uygundur, bu felsefeye göre akıl, ruh ve etkinliği temsil eden erkekler; duygu, doğa ve edilgenliği temsil eden kadınlara egemendir. İşte gösteri medyasındaki solcuların hayran olduğu modernlik aslında budur.
Ancak bugün içinde bulunduğumuz modernlik sonrası durum daha da kötüdür. Ürettiği mallara talep bulma sıkıntısı çeken küresel kapitalizm insanların en basit dürtülerini reklamlarda kullanarak kendine bir çıkış yolu arıyor. Bu basit dürtülerden biri de cinselliktir ve cinsel imajın aşırı istismarı sapkın eğilimlerin ve tecavüz kültürünün yayılmasının nedenlerinden biridir.
8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde kapitalizmin çöküş aşamasındaki yeni bir tehdide de değinelim. Üretimi ileri teknolojiyle birleştiren sistem, daha etkin olabilmek için eskiye ait ne kadar aidiyet varsa hepsini yok etmek peşindedir. Din, dil, inanç, gelenekten sonra şimdi sıra cinsiyete gelmiştir. Sadece cinsel tercih değil cinsiyetin biyolojik temeli de reddedilerek insanların cinsiyetlerini sosyal normların da ötesinde kendi arzularına göre günden güne elbise değiştirir gibi beyan edebilecekleri bir barbarlık savunuluyor. ‘Queer görüşü’ adı verilen bu yeni teknolojik proje, cinsiyetle beraber insanın gerçek yaşını da hissedilen yaşa indirgeyerek ve ensesti serbest bırakarak insanın insani niteliğini tam anlamıyla imha etmeyi amaçlıyor. Bu, kadının da, erkeğin de yok edilmesidir. Uygarlığa tecavüzdür. Dünya Kadınlar Günü’nde, kadınlığın ve insanlığın saldırı altında bulunduğu bir dönemdeyiz, unutmayalım.