Geçtiğimiz hafta Star Medya Yönetim Kurulu Başkanı Murat Sancak’a yapılan suikast girişimiyle sarsılan Türkiye’de medyaya saldırılar asla gelişigüzel olmamıştır. Terör eylemlerinin başladığı dönemlerden beri tek tek her saldırı sadece topluma yönelik genel bir yıldırma çabasının parçaları olmakla kalmamış her bir eylem medya için belirli ve özel sonuçlar vermiştir.

1 Şubat 1979’da Milliyet Gazetesi Genel Yayın Müdürü Abdi İpekçi öldürüldü. Bu olay Türkiye’yi 12 Eylül’e götüren terör sarmalının önemli bir durağıydı ama aynı zamanda siyasette ve medyada yeni bir şekillenmenin kapısını açmıştı. Bu cinayetle CHP’yi darbe tehlikesine karşı uyaran girişimler bertaraf edilmiş ve bu arada İpekçi’nin Milliyet’in satılmaması yönündeki direnişine son verilip Aydın Doğan’ın medyaya girmesi sağlanmıştı.
Hürriyet başyazarı Çetin Emeç’in 7 Mart 1990’da öldürülmesi de istenilen alanlarda sonuçlar vermiştir. Türkiye’nin Ortadoğu’da rol ve etkinlik sahibi olmasını engellemek isteyen dış güçlerin ülkeyi kana buladıkları 90’lardaki eylemler zinciri bu olayla başlamıştır. Hürriyet’in kurucusu olan Simavi ailesinin korkutularak ülkeden kaçırılması ve bu gazetenin Aydın Doğan’a devir sürecine de böyle start verilmiştir.
Cumhuriyet yazarı Uğur Mumcu’nun 24 Ocak 1993’te öldürülmesi de medyadaki güç savaşlarının tam ortasında yer almıştır. Mumcu, silah ve uyuşturucu ticareti ile terör arasındaki ilişkileri araştırırken Almanya – İran bağlantısını ortaya çıkarmıştı. Bu konunun örtbas edilmesi için Mumcu ortadan kaldırıldı. Öte yandan, Cumhuriyet gazetesi 1992 yılından önceki dönemde Hasan Cemal gibi küresel güçlerle ilginç ilişkileri bulunan unsurların eline geçmişti ancak Atatürkçü aydınlar bir süredir yeniden yönetimdeydi. Bu kesimlerin gerekirse güç kullanılarak medyadan temizlenmesi gerekiyordu, nitekim küreselcilerin düzenlediği bir listeye göre işlenen faili meçhul suikastler de bu sonucu verdi. Tüm bu gelişmeler 1990’lar medyasını yeniden dizayn etti.
Terörle medya arasındaki ilişkilere ilginç bir örnek Taraf Gazetesi’dir. İki kurucusundan birinin eşi uluslararası bir terör uzmanı olan Taraf bir proje olarak ülke medyasına sokulmuştur. Yüzlerce insanı düzmece belgelerle hapse gönderen bu gazete, Kozmik Oda kumpasına destek vererek TSK’nın terörle stratejik mücadelesine engel olmaya çalışmıştır. Bugün zirve yapan PKK terörü ile mücadele edilebiliyorsa bunu Kozmik Oda’yı korumayı başaran görevlilere borçluyuz. Ancak Taraf Gazetesi’nin daha da ilginç bir faaliyeti Cumhuriyet Gazetesi’nin eski çizgisine karşı yaptığı sistematik yayındır. Bu gazeteye bomba atılmış, daha sonra gazete yöneticileri kendi gazetelerini bombalamakla suçlanmışlardır. Sonunda biraz zorla, biraz para gücü ve baskıyla Cumhuriyet’in çizgisi bugünkü şekline, yani Taraf’tan farklı olmayan bir noktaya getirilmiştir. Bunlar küreselci güçlerin bilinen ve deşifre olmuş taktikleridir.
Geçen hafta Murat Sancak’a yapılan suikast girişimi de benzer terör eylemlerinden farklı olmayıp spesifik amaçlara sahiptir. Star ve Türk Medya’nın son dönemdeki varlığı ve yayınları tekel konumuna ve kamuoyunu istedikleri gibi yönlendirmeye alışmış olanları son derece rahatsız etmiştir. Aydın Doğan memurlarının son aylarda neredeyse hergün bizi hedef alan yazıları bunun bir örneğidir. Bunlardan birinin 22 Ağustos tarihindeki ilgili yazısından bazı sözcükleri okuyucuların dikkatine sunuyorum: ‘Bomba’, ‘tabanca’, ‘mermi’, ‘kaleşnikof kurşunları’, ‘roketatar’,’parça tesirli el bombası’... Bu sözcüklerin ardarda zikredilmesinin anlamı ve medyayla ilgisi nedir? Nereden çıkmıştır roket atar, parça tesiri, kaleşnikof? İlk üçü grubumuza yönelik bugüne kadarki eylemleri, diğerleri ise gelecek için planlananları mı işaret ediyor? Aydın Doğan gibi medya patronlarına ve azmettirici yazarlara birileri artık ‘dur’ demeli.