Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Fatma Şahin ile önce twitter'da mesajlaşıyoruz. Bakan Fatma Şahin engelliler ile ilgili yeni bir yasal düzenlemenin haberini veriyor. 10 günlüğüne 'geçici' bir engelli olarak tüm yasal düzenlemelere rağmen insanların engellilerle empati yapmadığı sürece engellilerin engellerini aşamayacağını söylüyorum. Bakan Şahin, "Engellilerimizin daha rahat yaşaması konusunda bir zihinsel dönüşüm yaratmaya çalışıyoruz" diyor ve ekliyor:

"Haziran ayından itibaren gerekli düzenlemeleri yapmayan belediyeleri cezalar bekliyor."

Ardından telefonda konuşuyoruz: "Dün akşam Darüşşafaka'nın 150'nci yıl kutlamasına gelmedin" diyor. Okulumun kutlamasına gidemedim çünkü kongre sarayının salona kadarki 'uzun yolu'nu koltuk değnekleriyle göze alamadım.

'Empati' okulda öğrenilecek

BAKAN Fatma Şahin anlatıyor: "Bakanlığa geldikten sonra önce ulaşılabilirlik standardını oluşturduk. Bürokraside eğitim verdik. Şehir şehir ulaşılabilirlik haritasını çıkardık. 6'ıncı aydan sonra Ankara'da ve tüm şehirlerde ilgili STK'lar ve bakanlıklar ile birlikte komisyonlar kurulacak. Ulaşılabilirlikte gerekli önlemleri almayan şehirlere ceza gelecek."
ŞUNLARI da anlatıyor Fatma Şahin: "En önemli sorun zihniyet. Engelsiz olan, çevresinde engelli bulunmayan engelliyi görmüyor. Beraber yaşama kültürü oluşmamış. Engellinin farkında değil. Engellilere yönelik empatiyi artırmak için ilköğretimde 'temel hak ve özgürlükler' dersinde konu işlenecek. Çizgi filmlerde duyarlılık oluşturulacak."
SOHBETİMİZDE insanın tüylerini diken diken edecek bir cümle: "Engelli çocukları engelsiz çocuklarla bir araya getiriyoruz. Maalesef kimi engelsiz aileler, çocuğu rahatsız olur diye başta karşı çıkıyor. Beraber yaşamaya başlayınca mutlu oluyor."

Nasıl evden çıksınlar ki?

İSTANBUL'DA 'yere bakmadan yürüme' kuralını bir anlığına unuttum, sağ ayağımın bağ dokusu yırtıldı. İstinye Devlet Hastanesi'ndeki ortopedi uzmanı Op. Dr. Mustafa Sancar'a "Ama ama benim şu gün şu toplantım, filanca gün şu randevum var, ben nasıl 10 gün yatayım" diye yakınırken, ayağım alçıya alındı.
LÜTFEN bundan sonraki satırları okuyup da, 'Engellilerin sorununu şimdi mi anladın' veya 'sen iki günde ne yaşamışsın ki de ukalalık yapıyorsun' gibi işin özüne aykırı tepki göstermeyin. Ben 10 günde bu kadar çile çektikten sonra, 'gerçek engelli nasıl yaşasın bu ülkede'yi anlatmaya çalışıyorum.
10 gündür eşim, dostum sayesinde 'VİP' muamelesi görüyorum. Ona rağmen o kadar zor geçiyor ki günlerim. Türkiye'de bir engellinin kapıdan dışarı dahi çıkması mümkün değil.
SADECE Trabzon seyahatim bile bir engellinin tek başına yaşamasının mümkün olmadığını kanıtlıyor.THY ile Trabzon'a giderken, önce güvenlik kapısından geçiyorum, koltuk değneklerim X-Ray cihazında, ben 'Tek tek basaraktan' türküsü eşliğinde sek sek sekiyorum. Neyse ki THY'nin engelliler için özel hizmeti var.
HAVALİMANININ dışına çıktığım anda engeller başlıyor. Engelliler için yapılan kaldırımın ucunda çukur da var, mazgal da. Tek başına engelli arabasını kullanmak mümkün değil. Oteller, engellilere saygılı. Ancak, kapıdan içeri girene kadar! Asansörde sandalyeyi biraz fazla itiyoruz, karşı duvara ayaklarım sıkışıyor.
ECZACIBAŞI Topluluğu'nun Yatılı Bölge Ortaokulları-YBO'lara yönelik yürüttüğü 'Hijyen Projesi' nedeniyle gittiğimiz Trabzon'da Eczacıbaşı, PR şirketi A&B, etkinlik şirketi directComm'un personeli her türlü konforumu sağlamaya fazlasıyla çalışıyor ama ellerinden ne gelir. Gittiğimiz restoranlarda engellinin girip çıkabileceği bölüm yok. Tuvalet derseniz daha felaket: Islak zeminler gerçekten ıslak.
MAÇKA Esiroğlu 75. Yıl İMKB YBO'sunda tören. Bu okulda, Türkiye'deki çoğu devlet okulu gibi fiziksel engelli bir çocuğun eğitimi mümkün değil.
BAHÇEDEKİ çukurlu zemin döşemesinde koltuk değnekleriyle tek başıma yardım almadan yürümem dahi mümkün değil."