Hep yazıyorum ve yazmaya da devam edeceğim. 15-16 yaşındaki çocukları meydanlara sürmek, ellerine taş ve sapan vermek, polisle karşı karşıya getirmek çirkin ve kaba bir çocuk istismarıdır.
Dünyanın her yerinde suçtur, Türkiye'de de!
"Medeni" dediğimiz, kimi zaman kendimize örnek almaya çalıştığımız Batılı ülkelerde böyle bir olay yaşansa, sonucu bellidir. Devlet hemen harekete geçer, o çocuk, o ailenin elinden alınır.
Sözde, bizde de bu yönde düzenlemeler var. Çocuk istismarı, Türk Medeni Kanunu uyarınca velayetin elden alınmasını gerektirecek kadar önemli bir eylem. Ama sadece kağıt üzerinde! Bu ülkede çocuk istismarının bini bir para. Dört bir yanımız zaman zaman aileleri tarafından kışkırtılan ve olayların içine sokulan çocuklarla dolu.
Üstelik, bununla övünenler bile var!
Berkin Elvan olayında yaşadık. Başına polis fişeği isabet etmeden önce sokaklardaymış. İnternette maskeli, sapanlı fotoğrafları var. Üstelik, bakın altına da neler yazılmış:
"Bizim Berkinimiz, yoldaşımız. Berkin Elvan, vurulmadan 17 gün önce Okmeydanı'nda Erdoğan'ın gelişini protesto ederken."
Şimdi soruyorum, elinizi vicdanınıza koyup cevap verin:
-Gaz fişeğini özensizce insanların üzerine atan polisler suçlu da, 14-15 yaşındaki Berkin'i böylesine istismar ve tahrik edenler çok mu masum?
-
Belki de yaşanan üzücü olayın tek masumu hayatını kaybeden Berkin Elvan. Bence el ele verdik, Berkin'i hep beraber öldürdük!
Üstelik, cinayetlere devam etme eğilimi son derece yaygın…
Hâlâ tahrikin envai çeşidinden örnekler var, istismar diz boyu. Daha düne kadar Berkin'in adını bile bilmeyen "Paralel Çete", TKP ve DHKP-C ile kol kola. Kemal Kılıçdaroğlu, Başbakan'a "Berkin'in ölümünden sen sorumlusun" diye bağırıyor.
Taksim Platformu, önceki gün yeniden sahneye çıktı. Yine Gezi Parkı eylemlerini canlandırmak için çağrı yaptı:
-Cenazeye katılanlar, Taksim'e yürüsün, Gezi Parkı'na karanfil koysun.
"Eyvah" dedik, uyardık. Berkin'in cenaze töreninin istismarının vahim sonuçları olacağına dikkati çektik.
Dinleyen olmadı, işte sonuç ortada:
Göstericiler, İstanbul'da taşkınlıklarına tepki gösteren mahallelinin üzerine ateş açtı. Bu defa da 22 yaşındaki bir fidan devrildi. Burak Can Karamanoğlu, silahla vurularak hayatını kaybetti.
Olay, Berkin için tam sayfa haber yapan gazetelerin çoğunda, iç sayfalarda iki satırlık bir haber olarak yer aldı.
Şimdi tekrar soruyorum. Nereye gitti "Canlar toprağa düşmesin" sloganları? "Canlar yerine camlar kırılsın" diyenler neredeler?
Hepsi yok oldu gitti. Gazetelerde "vicdanlar yürüyor" başlıkları atanlar sırra kadem bastı. Tahrik ve istismar ise dimdik ayakta!
-
Lafı evirip çevirmeye hiç gerek yok. Ortada sergilenmek istenen bir oyun var. Maalesef süslü lafların arkasına sığınanların çoğu da bu oyunun bir parçası.
Adeta yeni Berkin'ler ortaya çıksın isteniyor!
Sokaklar tahrik ediliyor. Kan ve gözyaşı üzerinden planlar yapılıyor. Anadolu'da yaşayan insanlar birbirine kırdırılmaya çalışılıyor. Bu ülkede son derece çirkin bir eylem olan çocuk istismarı teşvik ediliyor.
Gencecik Berkin'ler kara toprağa düşsün istemiyor musunuz?
O zaman yapılacaklar belli. Gelin hep birlikte çocuk istismarına karşı birleşelim. Buyurun el ele verip beraberce "sokaklar çözüm değil" diye haykıralım. Yeni ölümlere karşı birlikte tedbir alalım.
Var mısınız?
Varsanız, başım üstüne. Yoksanız, kusura bakmayın ama o zaman inandırıcılığınız sorgulanır. O süslü ve iddialı sloganların hiç birinin anlamı kalmaz. Yarın, öbür gün toprağa düşecek yeni Berkin'lerden siz sorumlu olursunuz! Sorarlar size, "Nereye gitti vicdanınız?" diye! Verecek cevabınız var mı?