Euro son iki senenin en düşük değerine ulaştı, dalgalanıyor, hisse senedi piyasaları her yerde kaosta, sürekli yön değiştiriyor, emtia fiyatları da dalgalanmada, bu arada Avrupa liderleri toplantı üstüne toplantı yapıyor, vaatler var fakat sonuç pek yok, yamama var. Özetle Yunanistan euro tek para sistemini ve AB projesini sallıyor. İnsanlar da isyanda!
Diğer taraftan da alenen 'Yunanistan tek para sisteminden çıksa daha iyi olur' diyenlerin sayısı da arttı ! Bu 'çıkalım' kervanına en son katılan ise Yunanlı SOAS ekonomi profesörü ve 'Euro Bölgesi'nde Kriz' adlı bir kitap yazmış olan Costas Lapavistas. Bay Costas'ın yazıp çizdikleri Yunanistan'ın kendisi konuya nasıl bakıyor konusundaki bir kampa ışık tutuyor. Peki ne diyor Costas?
Yunan siyaseti bugün iki ana kampa ayrılmış durumda. Sağ görüşlü Yeni Demokrasi ile sol görüşlü Syriza. Her ikisi de bugün geldikleri noktada Yunanistan Euro Bölgesi'nde kalsın diyorlar. Ama Yeni Demokrasi kurtarma operasyonları ve kemer sıkmayı destekliyor, Sriza ise reddediyor. Diğer taraftan da acı gerçek ortalığa dökülüyor. Yunanistan tek para sisteminde kalırsa yavaş ölüm yaşayacak. Yok eğer çıkarsa da, başlangıçta acı ve ağır bir felaket yaşayacak ama sonra kurtulma ve toplumu yeniden inşa etme fırsatı ortaya çıkabilecek.
Kemer sıkma ve toparlanma programları, tek para sistemi içindeki bir ülke için döviz kuru devalüasyonu mümkün olmadığına göre 'iç devalüasyon' gerçekleştirmek veya daha açık ifadeyle Güney Avrupa'da ücret ve fiyatları düşürmek yoluyla rekabet gücü kazanmayı hedefliyor.  
Ücret ve fiyat düşürmenin sosyal maliyeti bir kenara konsa da ve Almanya'da ücretler uzun süre hiç artmadan yatay da gitse, Güney ülkelerinin Almanya ile rekabet edebilecek duruma gelmeleri mümkün değil. Dolayısıyla politikalarda ısrara karşı isyan çıkar ve kriz Euro Bölgesi'nin çöküşüyle sonuçlanır.
Güney ülkelerine mali yardım transferi de çözüm üretmez. Üstelik mali transferler bağımlılık kültürü de yaratır. Peki çözüm nedir?
Gerçek çözüm Alman emek sektöründe ücretlerin yükselmesi ve Güney ülkelerinde ise verimliliğin önemli boyutta artması olmak zorunda. Bu da Avrupa için 'yeni bir Marshall planı ve Almanya içinde gücün değişmesini' gerektirir. Bu olguların gerçekleşme şansı da kibar bir ifade ile çok azdır. Bu nedenle bugünkü politikalara devam edildiğinde Yunanistan küçülür ve durgunluk yaşar. Fakir, yaşlanan ve eşitsilik yaşayan bir ülke haline döner ve adeta bir yeni koloni olur.Yunanistan toplumu bu kaderi kabul etmez. Bu nedenle de borçları da ödemez. Çünkü borç konusunda kısa vadede başka çözüm gözükmüyor. Üstelik kurtarma operasyonları durumu daha da zor hale getirdi. Borç arttı ve kompozisyonu özelden kamu borcuna döndü ve kurallar da Yunanaistan kanun larından İngiliz kanunlarına yöneldi. İflas daha zor, ama galiba sonunda Yunanistan'ın başka çıkış yolu kalmayacak! Bu nedenle ancak borç ödememe operasyonuyla tek paradan çıkış beraber gündeme geldiği takdirde, parasal birliğin tuzağından çıkılabilir. Çıkış operasyonu büyük bir fıtına yaratacaktır, kemer sıkma zaten ekonomiyi felç etmişti. Çıkış ise rekabet gücünü yeniden kazanma yolunu açar, nefes almaya olanak verirdi. Tabii ki çıkışın maliyeti ağır olacaktır. Bankaların yazdığı raporlar durumu tam aydınlatamıyor. Yeni Drahma ile euro yan yana gündemede olacak, kontratlar yenilenirken mahkemeler devreye girecek, banka bilançoları bazı varlık ve yükümlülükleri destekleyemeyecek, dış alem kanunları devreye girecek, petrol, ilaç, gıda kıtlıkları başlayacak ve iflaslar da daha da artacak. Bu sorunları aşmak için bankalar devletleştirilmek zorunda, sermaye hareketi kontrolları gelecek ve kıtlıkları aşmak için idari birtakım önlemler alınacak. Ama sonunda Yunanistan bazı idari tedbirler alarak bu sorunların üstesinden gelebilir. Ve yavaş yavaş sıra toparlanma sürecine gelir. Aslında ülkenin insan kaynağı eğitimli ve becerilidir. Büyüme olanakları gözüktüğü ve güçlendiği zaman da eğer yıllardır ülkeyi frenleyen rüşvet ve çıkar güçleri gündemeden düşerse, büyüme güçlenir.
Çıkış için tetiklemeyi önceden tahmin etmek mümkün değil ama bankalardan fon çıkışı veya siyasi gerilimin çok artması gibi bir olgu olabilir, Yunanasitan bu yola gittiği anda da başka Güney Avrupa ülkelerinin bazıları da da aynı yola gireceklerdir.
Böyle bir durumda Almanya berbat ekonomi politikası zorlamalarının sonuçlarıyla yüz yüze gelecek ve kötü bir şekilde organize edilmiş bir parasal birliğin, berbat yönetilmesinin bedelini de ödeyecektir. Ama tabii bu Almanya'nın sorunu!
Bu ağır ve can sıkıcı değerlendirmeleri, değerli okurlarımızın ortamı daha iyi anlamaları için dünya medyasından aktarıyoruz. Aktarmaya da devam edeceğiz!