J.Soll University of Southern California’da hem tarih hem de muhasebe profesörü. Bu iki alanda uzman pek fazla kişi yok dünyada! Soll bu haftanın en önemli iki konusundan biri olan Yunanistan (diğeri Avrupa Merkez Bankası politikaları) konusunda müthiş bir özet aktarmış. Özet New York Times’da 21 Ocak günü yayınlandı ve aşağıya “özetin özetini” alıyoruz.

Yunanistan 319 milyar euro borcu olduğunu ilan etmiş (369 milyar dolar eder). Yunanistan GSYİH sayısı ise 182 milyar euro (bu da 210 milyar dolar eder) yani borç GSYİH’nın yüzde 175 kadarı. Yunanistan bu borç büyüklüğü nedeni ile kemer sıkmaya mecbur olmuştu. Ancak Yunanistan IPSAS denen Uluslararası Kamu Sektörü Muhasebe Standard’larını kullanmıyormuş. Bu nedenle de son iki yılda Samaras Hükümeti’nin ilerleme kaydedip kaydetmediğini ölçmek de pek zormuş.
Diğer taraftan IMF, Avrupa Merkez Bankası ve Avrupa Komisyonu’ndan oluşan ve “troika” denen grup Yunanistan’a kemer sıkma karşılığı 283 milyar euro vermiş ( bu da 327 milyar dolar demekmiş ). Ama troika da IPSAS muhasebe sistemini kullanmıyormuş. Onun yerine Maastricht borç tanımını kullanıyorlarmış. Ama borcun faizi çok düşük olduğu için yapılan gerçekçi bir finansal değerlendirme değil, politik bir değerlendirme imiş. Bu da Yunanistan’ın avantajına çalışmakta imiş. Ama Yunanistan da tam gerçeği gösteremediğinden daha iyi kredi ratingi alamıyormuş.
Peki Almanya ve Merkel neden sinirli? Borcun Almanya tarafından verilen kısmı IPSAS standartlarına göre sadece 13 milyar euro (yani 15 milyar dolar kadar ). Ancak düşük faiz demek, hesap piyasa faizi ile yapıldığında Almanya’nın tam 44 milyar euro (yani 51 milyar dolar) ziyan etmekte olduğu demek. Gerçek rakam bu değil !
Euro yüzde 15 değer kaybetti
Tabii şu anda Yunanistan’da uygulanan kemer sıkma şartları o kadar ağır ki Almanya’nın kemer sıkma taleplerinin anlamı, Yunanistan’dan talep ettikleri kemer sıkmanın dozunun adil olmadığı ve kısa vadede Yunanistan’dan talep edilen kemer sıkmanın gerekenden çok daha fazla olduğu.
Ama diğer taraftan Almanlar da berrak ve gerçekçi muhasebe kaydı yapmıyorlarmış. Almanya da IPSAS kullanmıyormuş. Fakat borçtan dolayı olan gerçek kaybı da kayıtlarda gösteremiyorlarmış. Dolayısıyla Alman halkı da tam kaybı bilmiyormuş.
Diğer taraftan da euronun kriz ortamında yüzde 15 kadar değer kaybetmiş olmasının Alman’ların rekabet gücünü ve Almanya’nın ihracatını da çok önemli oranda arttırdığı görülüyor.
Bu nedenle de Yunanistan’ın borcunu muhasebe yolu ile gerçekten daha yüksek göstermek ve Yunanistan halkının da siyaseten bölünmesine olanak sağlamak, dolayısı ile gerçekten daha fazla bir borç göstererek Yunanistan’daki resesyon ve işsizliği de artırmak da pek adil gözükmüyor. Ayrıca Yunanistan’daki sorunların bu nedenle artması da hem Yunanistan hem de Avrupa için hayırlı değil.
Yazar, Yunanistan liderleri borçlarını IPSAS kullanarak açıklama ve kaydetme yoluna gitmeli der. Böylece borçlarının daha az olduğu ortaya çıkar. Ama Yunanistan liderleri ne daha fazla kemer sıkma talep etmeliler ne de borcu ödemeyelim sevdasına düşmeliler. Bu orta yol yaklaşım içinde olurlarsa hem Yunanistan hem de euro daha iyi duruma gelir deniyor.
Yunanistan’daki Syriza partisi lideri Tsipras da dün Financial Times’a bir makale yazmış. Onu da yarın aktarabiliriz belki!