Avrupa artık iyice saçmalamaya başladı. Bir geri dönüp bakalım! Avrupa Birliği ne için kurulmuştu ? ABD karşısında ekonomik anlamda ezilmemek için birleşmek, aleni olarak söylenmeyen gerçek hedefti. Bu nedenle bir “currency ” veya para birliği kuruldu. ABD de bir para birliği sistemi idi. Ama Avrupa bir sonraki adımı atamadı. Ekonomik birlikten sonra siyasi birliği kuramadı. ABD ile farkı bu. ABD’de Federal Hükümet kuruldu ve merkezi bütçe de var. Batan eyaletler bir çırpıda kurtarılıyor. Ama Avrupa milliyetçilikten vazgeçemediğinden Federal Hükümet kurulmadı. Avrupa işte bu “millet devlet” olarak kalma tercihinin faturasını en başından beri ödenmekte. Merkezi bir bütçe ve Federal devlet kurulamayınca, üye ülkelere bir “ekonomik sınırlama” getirilmesi gündeme geldi.

Jean Monnet 1952 yılında “Avrupa Birliği sadece iyi niyet üzerine kurulamaz. Kurallar gerekiyor!” demişti. Kurallar oluşturuldu. Ülkelerin bütçe açıkları GSYİH oranı olarak yüzde 3 ve kamu borçluluk oranı da, gene GSYİH oranı olarak yüzde 60 düzeyinin altına indirilmek zorunda kuralı getirildi. Peki bu kurallara uyulacak mı idi?
Çifte standart 2003 yılında başladı. Aşırı devletçi Fransa ve Doğu Almanya ile birleşme kurbanı Almanya kendi koydukları yüzde 3 ve yüzde 60 limitlerine uyamıyorlardı. Avrupa Birliği kuralları, oranları aşan ülkelere yüksek dozda para cezası da ödettiriyordu. Ama Fransa ve Almanya işbirliği yapıp kuralların ceza hükümlerini değiştirdiler. Kamu maliyesini açıklarını zorlukla değiştirmek durumunda kalmış olan küçük ülkeler, başta İspanya olmak üzere itiraz ettiler. İtirazları kabul edilmedi. Bu konuyla ilgili olarak 5 Aralık 2003 günü o zaman yazımda “Artık Avrupa’ya IMF gerekir!” demiştim. On yıl rötar ile IMF devreye girdi.
Yunanistan’ın Fransa ve Almanya’dan örnek alarak bütçe ve borç limitlerini 2004 yılından itibaren aşması global krizde Yunanistan’ın iyice hırpalanmasına yol açtı. Sonunda gidişatı değiştirmek için iş başına gelen Syriza partisi de bütçe ve borç felaketini değiştiremedi, sanırım ki pek de değiştiremeyecek de!
Ancak ilginç bir şey oldu. Fransa bu yıl bir kere daha kurallara uymamaya başladı. Fransa’nın bütçe açığı 2015 için yüzde 4.3 kadardı. Güya bütçe açığını yüzde 4.1 düzeyine indirecekti. Ama Fransa bir kere daha Avrupa kurallarını çiğnemeye girişti. Diğer 27 ülkeyi hiç takmıyordu. Bütçe açığını düşürmeyecekti. İrlanda Maliye Bakanı Michael Noonan “Fransa esneklik kabul ettirirse biz de esneklik istiyoruz!” diyerek konuyu gündeme getirdi. Avrupa Merkez bankası da, Avrupa Maliye Bakanları da durumdan çok rahatsız oluyorlar, bütün Avrupa Birliği projesinin riske sokulduğunu düşünüyorlardı.
İşin gerçeği şu ki, Avrupa Birliği zaten Belçika ve İtalya’yı Birliğe alırken kamu borçluluk oranını bilerek göz önüne almamıştı.
Romanya ve Bulgaristan ise rüşvet gibi konularda yapılması gereken değişiklikler yapılmadan acilen Avrupa Birliği’ne alınmışlardı.
Hatta global kriz sonrası döneminde Almanya bile cari denge fazlasını kurallardaki yüzde 6 oranından aşağıda tutmak şartını aşmış, çok daha yukarıya çıkarmıştı.
Yani hipokrasi ve kötü siyaset Avrupa Birliği’ni ciddi şekilde tehdit etmekte.