Bu hafta yazı bile yazmak içimden gelmedi... Kendimi bir odaya kapatıp sadece avaz avaz ağlamak isterken bir yandan da hayatın devam ettiğini, çalışmam gerektiğini bilmek. Bazen her şey zor geliyor bana. Allah'a bazen çok yalvarıyorum öyle bir yeteneğim olsun ki herkese bir şeyler yapabiliyim. Herkes iyi olsun diye. Sabah çalan telefondan hep nefret etmişimdir. Aklımı başımdan alır. Ajlan'ın vefatından sonra üzerime de tik kaldı.
Geçen pazar sabahı da aynı şey oldu. Sabah telefon çaldı. Arayan Cengiz Aslan... Benim çok sevdiğim bir adamdır. Hiç o saatte de aramaz. Sesi telaşlı ve panik. O an her şey durdu benim için. Cengiz Aslan, Bengü'nün her şeyi. Yıllardır yol arkadaşlığı yapıyorlar. Menajeri, kardeşi, sırdaşı... İlk cümlesi 'Ümit'i kaybettik, Bengü kaza geçirdi' dedi. Ümit Özer'i bundan beş yıl önce tanıdım. Gökhan Özen konserlerinde bizimle çalışacak koruma ararken Ümit Özer ile yollarımız keşişti. Ve uzun zaman beraber çalıştık. Kalbi güzel mesleğinde başarılı, çalışkan Ümit Özer hayatını kaybetmişti.
Cengiz'e ardı ardına sorular soruyorum, o da o telaşla bana cevap veriyor. 'Acıbadem Maslak Hastanesi'ne gidiyoruz' dedi. Aklıma ilk gelen Önder Sarıahmetoğlu'nu aramak oldu. Yılların arkadaşı kötü gün dostu. Evden nasıl fırladım, bilmiyorum. Sabah olduğu için hemen hastaneye vardım. Ambulans bir türlü gelmek bilmedi. O zaman diliminde aklımı oynatıyorum sandım. Sürekli Önder arıyor, sakinleştiriyor...
Ambulans sesini duydum ve acile yanaştı. Neyle karşılaşacağımı bilmediğim için kapı açılırken içim daha da yanmaya başladı. Kapı açıldı, Bengü ile göz göze geldik. 'Ben iyiyim' dedi. Hemen aldılar. Sürekli ekibini soruyor 'Neredeler, iyiler mi' diye, sürekli. Bizden ses yok. O sırada Önder geldi. Saatler saatleri kovaladı. Dostlar hastaneye gelmeye başladı.
Murat Boz'u çok severim. Nasıl bir kalbi olduğunu da iyi bilirim. Eliz Sakuçoğlu ile haberi alır almaz hastaneye koştular. Esra Eron Aşık ve Murat Aşık, Çağrı ve Cenk Kazancı hastaneden bir an olsun ayrılmadılar. Hayatı bir yerinden beraber tutmak... Sevgili Akın Altan... Onun yüzündeki ifade aklımdan uzun süre gitmez. İsmini yazamadığım tüm dostlar... Dostluk bu günlerde belli oluyor.
Bengü'ye uzun süre söylenemedi Ümit Özer'in kaybı. Duyunca da çok sevdiği mesai arkadaşını, kendini emanet ettiği arkadaşının kaybı... Buraya ne yazsam boş. Onun içinden geçenleri, çığlıklarını, göz yaşlarını anlatmam mümkün değil. Sadece tek bir şey söyleyebilirim, Allah kimseye bu acıları göstermesin.

twitter.com/ozguraras
ozgurlebasbasa@gmail.com