AK Parti'nin başlattığı ve tamamlayamadığı demokratikleşme sürecinin ve hemen her alandaki reform girişimlerinin  CHP'yi iktidara taşıyabilecek zemini oluşturduğu tezini kayda geçirmek istiyorum.
Öyleyse, 'Demokratikleşmeyi AK Parti başlattı, niçin kendisi nemalanamayacak' sorusu anlamlıdır.
Ve fakat yanıtı basit.
AK Parti'nin 'vesayet rejmi'ne karşı tutumu, toplumsal taleplerin önlerindeki tıkanıklıkları aştı ama kendi iç çelişkileri yüzünden kapsamlı bir yeni yapı öneremedi.
Kürtler, yoksullar, dindarlar... Bütün kesimler taleplerini seslendirme fırsatı buldu. Bir şekilde cin şişeden çıktı ama bütün bu farklılıkları buluşturan bir 'devlet felsefesi' tarifi yeniden ve kuvvetli yapılamadı.
Açılım... Mecburen, durdu... Ve AK Parti içindeki 'statükocu' (sağcı) bir kanadın üslubu yeniden ağırlık kazandı.
Üstelik, referandum sonucu da gösterdi ki, ülkede hiç de azımsanmayacak bir kesim, değişim sürecinin dışında kalmış, değişimin motoru olan parti tarafından mobilize edilememişti.
Oysa, yüzde 42'sinin değişime ve demokratikleşmeye direndiği bir toplumda reformu tamamlayabilmek en azından sorunludur.
Öte yandan, değişime direnme rolü yazılmış politik aygıtlardan birinde, CHP'de bir reform ve yenilikçilik iradesi başgösterdi.
Eşzamanlı olarak ise, AK Parti, değişim sürecini tamamlayabilmek için, ancak utangaç bir 'Başkanlık Sistemi' tartışması başlatabildi.
İşte bu noktada, 'değişimin temsili' demokratikleşmeyi başlatan AK Parti'den CHP'ye transfer oldu.
Kılıçdaroğlu'nun Diyarbakır'da yaptığı konuşma dönüm noktasıdır.
Tayyip Erdoğan'ın, Diyarbakır Hapishanesi'ni yıkacağız, yerine daha büyüğünü, modernini yapacağız, söylemine karşılık...
Kılıçdaroğlu'nun... Hapishaneyi yıkmayacağız  ve İnsan Hakları Müzesi yapacağız söylemi, demokratikleşmeyi CHP'nin devralmaya aday olduğunun ilanı olarak anlaşılmalı.
Üstelik; AK Parti'nin 'laikleşme' dışında çözüm bulamadığı 'Devlet Felsefesi' sorunlarını,  Kılıçdaroğlu CHP'si 'Kuruluş Felsefesi'ni yeniden üretmek' bakışıyla bir tarihsel bilinç içinde aşmaya çalışıyor.
Seçim öncesi ittifakların tartışılmayıp, farklı toplumsal kesitleri içerebilecek söylemlerin kurumsallaştırılmaya çalışılmasının sebebi bu.
Hülasa... AK Parti iktidarının başlattığı 'vesayet rejimi'ni sorgulama ve demokratikleşme girişimleri CHP'ye iktidar yolunu açmıştır diyebiliriz.
Çünkü halk kitlelerinin ve taleplerinin CHP'ye akamamasının, CHP'de temsil edilememesinin önünde AK Parti değil, bu vesayet rejiminin kendisi ve onun resmi/gayriresmi aygıtları duruyordu.
CHP'nin avantajı, başlamış ama 'Devlet Felsefesi' açısından teminatlandırılmamış izlenimi veren değişim sürecini bu teminatı vererek tamamlamak iddiası olacaktır.
Sanırım seçimlere giderken bu iddianın telaffuz edilişini ve CHP'nin demokratikleşme sayesinde yükselişini izleyeceğiz.

Hürriyet de demokratikleştikçe CHP'nin önünü açacak
AK Parti'ye yakın entelektüel çevrelerin büyük bir arzuyla talep ettikleri Hürriyet 'teki demokratikleşmenin de CHP'nin yükselişinin önünü açacağına hiç şüphem yok benim.
Hürriyet'te yaşanacak değişim ve demokratikleşme iradeleri, bu değerleri okur profili açısından CHP'ye transfer edecektir.
Yani Oktay Ekşi, Bekir Coşkun, Emin Çölaşan ekolünü AK Parti'nin değil, CHP'nin önünde duran setlerdi, diye düşünebiliriz.
AK Parti'nin tıkandığı noktada onun önünü açması gereken ve entelektüel içerik üretmesi gereken Sabah gazetesinde ise böyle bir faaliyetin ipucu bile olmaması, CHP'nin bir başka avantajı.

Liberal nevroz
Kılıçdaroğlu CHP'si demokratikleştikçe, ona muhalefetini artıran bir 'liberal nevroz' gözleniyor. CHP'nin demokratlaşmasını katiyen istemeyen bir tür 'demokrat' profili ile karşı karşıyayız.
Bu nevrozun sebebi, 'adı liberal özleri jakoben' inorganik kadroların, Türkiye demokratikleştikçe kendilerinin 'kazanamayacak' olduklarını idrak etmiş olmaları.
Halkın değerleri her siyasi partide temsil edilmeye başlandıkça, liberalizm mesleği anlamını yitiriyor.