Burhan Ayeri ağabeyimiz, CHP Kurultayı'nı, 'Özal'ın yolundan' başlığıyla değerlendirmiş. Bazı PM üyelerinden solcu oldukları için, bazılarından ise olmadıkları için hoşlanmıyor anladığım kadarıyla; ama teşhisi şüphesiz doğru. Kılıçdaroğlu liderliği Özal'ın birleştirici perspektifinin sol, Kuva-yı Milliyeci yorumu olduğunu ilan ediyor.

Geçen hafta bu sütunda, Türkiye'deki suni 'Laik-Dindar/Türk-Kürt' gerilimleri koordinat sisteminin tek tek değil, birlikte ve aynı anda çözülebileceği tezini ve bunun zemininin gerektirdiği ittifak ihtimallerini yazmıştım.

Akademisyen okurlarımızdan gelen yorumlar,  'Atatürk veya Özal kalibresindeki liderliklerin bunu başardığını' söylüyordu.

Şimdi Kılıçdaroğlu liderliğinin bu iddiayı seslendirmeye başladığını görebiliyoruz.
Aşağıdaki metin, 2006 yılının Aralık ayında, Bülent Ecevit'in ölümünden sonra, Habertürk'te yaptığım bir analizden alındı.
Birlikte hatırlayalım...

TÜRKİYE'NİN 'YENİ ÖZAL'I SOLDAN ÇIKACAK...
Bülent Ecevit'in 'Ortanın Solu' çıkışı, aslında 'İnönücü Devletçilik'in bir eleştirisiydi.
İnönücülük, ne kadar statükoyu savunuyor ve devleti Kemalizm'den farklı olarak 'değişmez ve değiştirmez' bir nas olarak kabul ediyor idiyse; Bülent Ecevit o derece halka dönüktü.

Devleti, Türkçe'deki kelime anlamının içerdiği gibi 'değiştirme iradesi' olarak algılıyordu...
'Halkın değişim aygıtı.'
İnönücülüğün eleştirisi, bir nevi Kuva-yı Milliye'ye dönüş, devrimciliğe dönüş demekti.
(...)

Toplumu okumaya çalışan herkes, bu cenazede Bülent Ecevit'in cenazesinin defnedildiğini, ama onunla birlikte İnönücülüğün de defin işlemlerine başlandığını görebilir.

Ecevit'in cenazesinde ülkücü gelenekten gelenlerin solun sembolü kırmızı karanfilleri cenaze arabasına fırlattığını okumuşsunuzdur. İzlediğiniz TV haberlerinde gördüğünüz başörtülü hazirunun sayısına şaşırmışsınızdır.

İslamcılar tarafından şedit bir biçimde suçlanan Cumhurbaşkanı'nın dua ederken semaya yükselen ellerini görmüşsünüzdür. (...)

Özal'ın ölümünün oluşturduğu fay hattı nasıl AK Parti'nin inşasının kilometre taşlarını döşemişse, Ecevit'in ölümünün de bir 'kaht-ı rical' devrini görünür kılarak 'sessiz çoğunluğu' mobilize ettiğini bilelim.

Önümüzdeki dönemi solun Kürtlerle barışını, Musul'u hatırlayışını, laikliği deizmden ayırt edişini gözleyerek yaşayacağız.

Sol, Türkiye'nin girmiş olduğu bunalımdan Misak-ı Milli'yi yeniden hatırlayarak bugünkü Türkiye sınırlarını da aşan bir iddia seslendirerek çıkarken, Kurtuluş Savaşı'nı yapmış dindar kalabalıklar ile  'Beyaz Türkler'i yeniden barıştırma işlevini de üstlenecek gibi görünüyor. (...)

'Yeni Özal' hiç beklenmedik bir yerden; soldan çıkacak.

...
Önceki gün, CHP Parti Meclisi'ni değerlendirirken Burhan ağabeyimiz ne demişti:
'Bakıyoruz isimlere çizgileri inanılır gibi değil. Merkez sağ mevcut. Hatta, arada tek tük de olsa muhafazakarlar var. 'Sosyal Demokrat yaftası' arkasında Marksistleri bile görüyoruz.'

Dünkü AKŞAM'da CHP Parti Meclisi üyesi Muharrem Çakmak'ın 'Fethullah Gülen'i saygıyla selamlıyorum' sözünü okudunuz... CHP'de yeni olan, Türkiye'nin değişim sürecinde toplumun bütün unsurlarına birleştirici bir ulus perspektifiyle, sol bakışla yaklaşma iradesidir.

Habertürk'te 2006'da yazmaya başladığım siyasal analizlerde, haberleri spiker gibi anlatan veya siyasal tutum alan sıradan köşe yazıları yazmaktansa; geriye doğru okunduğunda Türkiye'de  'değişim'i anlamaya yarayacak ve gelecek eğilimleri tahmin etmekte kullanılabilecek bir retrospektif oluşturabilme endişesi taşıyordum.
Şimdi bu retrospektif bakışın sonucunda; Kılıçdaroğlu'nun bir Musul vilayeti (Erbil) ve Gazze ziyaretini veya eşdeğerde bir sembolik eylemini kaçınılmaz görüyorum.
Umarım bu sütunun takipçilerine faydalı olabiliyorumdur.