1
Bir önceki ilericilik-gericilik bağlamındaki yazımızı, birisinin çıkıp, bir TV programında; “İslam terakkiye manidir kardeş” dediğinde, ne kadar beklenmedik ve şaşılacak bir şey yapmış kabul edileceğinden bahisle bitirmiştik.
Varsayalım ki böyle birisi çıktı, İslam’ın ilerlemeci olamayacağını anlattı ve dahi bununla da yetinmeyip; İslam’ın ‘gayri medeni’ olduğunu da söyledi.
Durun hemen tepki vermeyin.

2
Dünyanın her tarafında, Müslüman ülkelerde, bahusus Türkiye’de milleti yeniden onurlu yerine taşımaya yönelik çabalar var. Kuşkusuz bu gönül ferahlığı sağlayan bir durum.
Ancak, temel bir çıkmaz, esaslı bir çelişki var ki, bunu hiç değilse teorik düzlemde anlamadan gidilen yolun sağlıklı olduğunu söylemek mümkün değil.
Ne yazık ki, insanlığımızı yeniden elde etmek için oluşturduğumuz müdafa ve/veya taarruz hattını tamamen, ‘insan’ın anlam bütünlüğünü parçalayan, her parçanın bütünden ayrı ve gayrı olarak tek başınalığını, yani yalnızlığını, yani çaresizliğini yücelten batılı anlayışın argümanlarıyla/silahlarıyla kurmuş durumdayız.
Dolayısıyla böyle bir mücadeleden hayırlı sonuç beklemek hayalci bir yaklaşımdan öteye geçemez.
Hem de öylesine temel unsurlar ki.
Hani komutan mağlubiyetin sebebini sormuş astlarına. Onlarda yüz sebep var deyip baştan saymaya başlamışlar. Birincisinde ‘barutumuz yoktu’ denilince; gerisini saymanıza gerek yok… demiş ya…
Bugün en şuurlu münevverimizden en ateşli gencimize varıp sorduğunuzda, Batı ve batıl ile mücadele ettiğini söyleyen her bir insanımız bu mücadelesinin ‘medeniyet’ mücadelesi olduğunu söyleyecektir.
Sanki ‘medeniyet’ dinimizin diğer adıymış gibi.

3
‘Civilizetion’ kelimesini ‘medeniyet’ ile ilk karşılayan kimdir bilmiyorum. Tabi ki kör bir tesadüf olarak değil ‘Medine’yi hatırlattığı için, ‘medeniyet’in bilinçli bir tercih olduğu ortada.
Zaten başka türlü de olmazdı herhalde.
Batı’da kilisenin, dolayısıyla dinin yerine ikame edilen yeni kavramın bütün dünyada karşılık bulabilmesi için toplumların aşina olduğu, yabancılık hissetmeyeceği dolayısıyla çekince koymayacağı kelimeler kullanmak gerekirdi.
Öylede oldu.
Medine çağrışımlı/çıkışlı medeniyet neredeyse dinin yerini aldı.
Artık neredeyse din mücadelesi değil medeniyet mücadelesi veriyoruz.

4
Ve görmüyor muyuz? Medeniyet tek tipleşmeye giden dünyanın tek dini haline gelme konusunda dolu-dizgin yol almakta.