Çözüm Süreci’nde atılan son adımı getirip, bütünüyle Cumhurbaşkanlığı Seçimi’ne bağlamak gelinen noktayı anlamamakta ısrar etmek demektir. Başından itibaren terörün durması, örgütün silahlarını bırakıp yurtdışına çıkması ve Kandil’deki yapının tasfiye edilmesi gibi aşamaları kapsadığı bilinen, bu sürecin bugün başarmış olduğu en önemli mesele, terörün yani kanın ve şiddetin durdurulmuş olmasıdır.
Türkiye’nin Çözüm Süreci’nde bu aşamaya gelmesi kolay olmamıştır. Buraya gelinmesinde, öncelikle “devletin içinde” bunu istemeyen, terörün tasfiyesine dönük adımları engelleyen, “karanlık bir yapının” etkisiz hale getirilmesinin önemli bir gelişme sağladığını hatırlamak gerekir. Bu yapının, terörü Türkiye’ye ve bölgeye karşı kullanmak isteyen ve kullanan uluslararası politikalarla ve örgütlerle bağlantılı olduğunu tahmin etmek zor değildir.

Çözümden toplumsal barışa

Aynı şeyi yani terörün devamı yönündeki iradeyi, terör örgütü içinde veya etrafında bulunan uluslararası servislerin çalışmalarında da görebiliriz. Bütün bunlara rağmen, Türkiye Çözüm Süreci’ni devreye sokarak hem bir uluslararası politikayı başarısızlığa uğratıp süreci kontrol altına almış hem de tarihinin en önemli problemlerinden birini çözme konusunda hayati bir hamle yapmıştır.
Burada önemli konu, meseleyi hep “ etnik ayrışma, etnik çatışma ve etnik bölünme” çerçevesinde ele alanların, bu yönde bir çözüm peşinde olanların, sürdürdükleri kampanyalarda ortaya çıkmıştır. Bu unsurlar arasında, terör üzerinden ülkeyi istikrarsızlaştırarak kontrol altında tutmak isteyen, çeşitli konulardaki taleplerini Türkiye’ye kabul ettirmek isteyenler kadar, düne kadar “Kürt sorunu çözülsün” diye kıyameti koparanlardan, onların birdenbire çözüme karşı aldıkları tavırdan da bahsedilebilir.
Şurası unutulmamalıdır ki Çözüm Süreci’nde yaşanan en önemli problem, Suriye ile ilgilidir. Türkiye’nin çözüm projesini ortaya koyduğu günlerde, Suriye’deki Baas Rejimi düşmek üzereydi ve Özgür Suriye Ordusu’nun zaferine kesin gözüyle bakılmaktaydı. “Bahar Devrimi” sonrası kurulacak yeni rejim, kurulacak yeni düzen ve yeni hükümet tartışmalarının yapıldığı bir dönemde, çözüm sürecinin üç aşamasının da arka arkaya uygulamaya sokulması, sorunları olsa da, bir zaman meselesi olarak görülmekteydi.
Sonra birden Batı’nın ani bir dönüş yaptığı görüldü. Özgür Suriye Ordusu yalnızlaştırılırken Suriye’de ‘Rojava Sorunu’ ortaya çıktı. Arkasından IŞİD başta olmak üzere, çeşitli şiddet örgütleri adeta Suriye Devrimi’nin önünü kesecek bir biçimde harekete geçtiler. Özgür Suriye Ordusu ve Türkiye yalnız bırakıldığı gibi, Çözüm Süreci de buradan vurulmak, başarısızlığa mahkûm edilmek istendi.

Dağlarına bahar gelsin

Şimdi yapılan düzenleme, bütünüyle bunlara verilen bir cevap niteliğindedir. Çözüm Süreci artık yasal bir çerçevede sürdürülecektir. Bu çerçevenin en önemli hedefi, metinde yer almasından bazılarının rahatsızlık duymasına rağmen, “terör örgütünü” tasfiye etmek maksadına sahip olmasıdır.
Dağa kaçırılan çocukların, Kandil’de kampta tutulan insanların, şiddet sarmalı içinde kişiliklerini kaybetmiş gençlerin, belli bir program dahilinde topluma kazandırılması, rehabilite edilmesi süreçleri bütünüyle bir toplumsal entegrasyon imkanıdır.
Bu meselede en önemli husus, terör örgütünün tasfiyesinin bir “toplumsal barışa” dönüştürülmesidir. Üzerinde ısrarla durduğum konu şudur: Çatışma halinden, çatışmasızlığa geçmek kolay olmasa da başarılmıştır. Toplumsal barış ise duygusal bölünmeleri, etnik saplantıları, kini, düşmanlık hissini, öteki algısını yıkarak inşa edilecek bir iştir. Yapılan düzenlemelere bu çerçevede bakmak gerekir. O zaman bu ülkenin dağlarında, ovalarında, köylerinde ve şehirlerinde özgürce yaşamak mümkün olacaktır.