Birleşik Arap Emirlikleri'nin (BAE) son yıllarda Ortadoğu ve Afrika Boynuzu'nda sergilediği agresif askeri hamlelerin arkasında, 'milis diplomasisi' ya da 'vekil unsur şiddeti' kadar güçlü bir ekonomik silah yatmaktadır: Limanlar ve enerji koridorları üzerindeki mutlak hakimiyet.
Abu Dabi, dev lojistik şirketi DP World üzerinden yürüttüğü stratejiyle küresel ticaret yollarını birer jeopolitik şantaj aracına dönüştürürken, bölge ülkelerinin egemenliğini 'yatırım' adı altında ipotek altına alıyor.

Nedir DP World?

DP World, Dubai merkezli çok uluslu bir lojistik şirketidir ve tam adı Dubai Ports World'dür. Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) hükümetine bağlı bir holding olan Dubai World dünyanın önde gelen liman işletmecilerinden biridir.
İngiltere'den Güney Amerika'ya, Afrika'dan Hint Okyanusu'na kadar uzanan bu limanlar zinciri BAE'nin vizyonu gibi gözükse de arkasında Siyonist sermayenin katkısı, vizyonu ve planlarının olduğunu unutmamamız gerekmektedir.

Bu stratejinin Kızıldeniz ayağı nedir?

Bu stratejinin Kızıldeniz ayağında, Yemen'in Aden Körfezi'nden Kızıldeniz'in girişindeki Bab'ül Mendeb Boğazı'na, oradan da Somali'nin Berbera Limanı'na kadar uzanan bir 'deniz imparatorluğu' kurma arzusu yatıyor.
BAE ve arkasındaki Siyonist akıl için limanlar sadece ticari noktalar değil rakip güçlerin (Türkiye, Katar ve hatta Suudi Arabistan) denizlere erişimini kısıtlayan stratejik karakollardır. Yemen'de ayrılıkçı Güney Geçiş Konseyi'ne (STC) verilen desteğin asıl sebebi, bu grubun kontrolündeki Aden, Mukalla ve Sokotra gibi noktaları BAE'nin lojistik ağının birer uydusu haline getirmektir.
Ancak bu 'liman imparatorluğu' hayali ve Somaliland, Sudan ve Yemen'de atılan adımlardan sonra bölgenin devleri olan Suudi Arabistan ve Mısır için kabul edilemez bir tehdit seviyesine ulaştı. Suudi Arabistan, kendi 'Vizyon 2030' projesi kapsamında Kızıldeniz'i küresel bir turizm ve ticaret merkezine dönüştürmek isterken, BAE'nin desteklediği ayrılıkçı milislerin bu sularda istikrarsızlık yaratması, Riyad'ın milyar dolarlık yatırımlarını riske atıyor.
Benzer bir gerilim Afrika hattında, Somali ve Sudan üzerinde de yaşanıyor.
BAE'nin Somaliland'de 442 milyon dolarlık Berbera Limanı yatırımı, Mogadişu hükümeti tarafından açık bir 'egemenlik ihlali' olarak görülüyor. Sudan'da ise Hızlı Destek Kuvvetleri'ne (HDK) verilen destek, Hartum'un Nil üzerindeki kontrolünü zayıflatırken, BAE'ye Sudan'ın altın madenleri ve tarım arazileri üzerinde kontrol imkânı sağlıyor. Bu durum, Nil suları ve gıda güvenliği konusunda hayati endişeleri olan Mısır'ı, Abu Dabi ile doğrudan karşı karşıya getiriyor.
Sonuç olarak BAE, parayı ve lojistik gücü bir silah olarak kullanarak, bölgesel devletlerin zayıflığı üzerinden bir 'vekalet ekonomisi' inşa etmeye çalışıyor. Ancak bu strateji, bölgenin büyük aktörlerini (Suudi Arabistan, Mısır, Türkiye) birbirine yaklaştırırken, Abu Dabi'yi yalnızlaştırıyor. Kendi topraklarında hiçbir doğal kaynağı olmayan bir emirliğin, komşularının limanlarını ve kaynaklarını vekil unsurlar eliyle yönetme çabası, Ortadoğu'da yeni ve çok daha şiddetli bir ekonomik savaşın fitilini ateşlemiş durumda.

BAE kiminle hareket ediyor?

İşte tam bu noktada BAE'yi salt kendinden ibaret görmemek lazım.
BAE tüm Ortadoğu ve Kuzey Afrika coğrafyasında sadece kendi adına hareket etmiyor hatta belki de Siyonist sermayenin gücü ile pirincin içindeki beyaz taş vasfı ile hareket ederek İsrail'e koçbaşılık görevi yaparak, açılması zor kapıları açmaya gayret ediyor.