Restoran yatırımcısı bir arkadaşım alışveriş merkezlerinden birinde açtığı restoranda şarap ve bira da satmaktan son anda vazgeçince nedenini şöyle açıklamıştı: "Bu alışveriş merkezi konum olarak uygun değil. Buranın müşteri kitlesi içinde yan masasında içki içiliyor diye dükkana adım atmayacak tüketiciler var."

"Mahalle baskısına sen de boyun eğdin yani" dediğimde ise "Kendi kararım, kimse zorlamıyor ki" diye karşı çıkmıştı. Belli ki mahalle baskısına boyun eğmiş olmayı o da kendine yedirememiş, "kendi kararım" bahanesine sarılarak içselleştiriyordu teslimiyetçiliğini.

Kemal Kılıçdaroğlu da geçenlerde benzer bir savunmaya başvurdu mahalle baskısına boyun eğince. Kalecik Karası Festivali'ne katılan Kılıçdaroğlu, burada kendisine ikram edilen şarabı "doktorum yasakladı" diyerek reddetmiş ve bol bol üzüm yemekle yetinmiş.

Kalecik Karası Türkiye'ye özgü nefis bir şaraplık üzüm türü. Kalecik Karası Festivali bu üzümün beşiği Ankara'nın Kalecik ilçesinde, bu şaraplık üzümün tanıtımı amacıyla gerçekleştiriliyor.

Şaraplık üzüm çeşitleri şarap üretiminde kullanılmak üzere özel olarak yetiştirilirler ve genellikle yemeye uygun değillerdir. Yenilebilir lezzette olanları bile yemek amacıyla tüketilmezler çünkü yemelik üzüme göre çok yüksek maliyetlidirler. Verimi özel olarak düşürülerek, salkımlar bilinçli olarak seyreltilerek üretilen şaraplık üzümler yemek için fazla lükstür.

Kılıçdaroğlu'nun Kalecik Karası Festivali'ne gidip, kendisine ikram edilen şarabı içmek yerine bol bol üzüm yemesi bu yüzden doğru değil. Kalecik Karası şarabının tanıtıldığı bir festivale icabet eden siyasi bir liderin, ikram edilen şarabı reddetmesi için tek geçerli gerekçesi inancı olabilir. Bunun dışındaki gerekçeler, bahaneye girer ve mahalle baskısına boyun eğmektir.

Kılıçdaroğlu tabii ki doğru söylüyordur, içkiyi doktoru yasaklamıştır. Ama bir yudumunu bile yasaklamış değil ya doktor. Madem festivaline gitmiş, şaraptan sadece bir yudum alıp tadım yapmakla yetinebilirdi. Çok sevdiğim ve Türk solunun kurtuluşu olarak gördüğüm Kılıçdaroğlu'na bu tutum yakışırdı.

Türk Yahudileri ve büfeci İslamcılar

Eski bir arkadaşım geçenlerde Twitter'da, birkaç kişi arasında yaptığımız bazı mesajlaşmaları ve Oray Eğin'in Akşam'daki yazısını alıp, eğip bükmüş, kendine vazife çıkartıp, yazı konusu haline getirmiş.

Bu zat-ı muhtereme göre kendimizi beyaz zanneden Türklermişiz biz ve Türk Yahudilerinin referandumda evet demelerini kıyasıya eleştiriyormuşuz.

Beyaz Türk lafından da gına geldi artık bu arada. Bu klişeyi kullanarak faşistlik taslayanlara da iyice gıcık oluyorum.

Türk Yahudilerinin referandumdaki tutumuyla ilgili Twitter mesajlaşmalarına gelince. Orada kimsenin Türk Yahudilerini referandumda evet diyecekleri için toptan eleştirdiği filan olmadı.

İsteyen evet der, isteyen hayır. Bu bir referandum ve herkesin oyunun rengi kendi bileceği iş. Demokratik haklarını kullanıp oy verenleri, oylarının rengi için eleştirmek haddime değil. Öte yandan oyunu çıkar uğruna satanları bal gibi eleştirebilirim.

Twitter'da yaptığım da anayasa değişikliği gibi rejimle ilgili bir referandumda, oyunu ekonomik çıkarlarına göre belirleyen Yahudilerdi. Burada eleştirdiğim bir kesimin tutumuydu, genelleme değil.

Türk Yahudilerinin hepsi de evet demiş değil üstelik referandumda. Hepsi evet demiş olsa bile, topluca eleştirmezdim. Oradaki eleştirim ne evet diyenlere ne Yahudilereydi. Türk Yahudileri arasından oyunun rengini maddi çıkarlarına göre belirleyenlereydi. Aynı eleştiri hakkım, ister evet ister hayır oyu kullanmış olsunlar, oyunun rengini maddi çıkarlarına göre belirleyen tüm Türkler için de bakidir.

------------------------

Yeni Sosyal Medya
 twitter.com/yurtsan - friendfeed.com/yurtsan - neonebu.com