Türkiye’de milliyetçilik fikrinin siyasi partisi olma iddiası, kuruluşundan itibaren MHP’nin kimliğini belirleyen bir faktör olmuştur. Rahmetli Başbuğ Türkeş’ten bu tarafa milliyetçilik kavramının bütünleştirici bir düşünce olması hassasiyeti hep olagelmiştir, “bilhassa kendini sol diye tanımlayan kesimler ve resmi ideolojinin çizgisinde yer alanların saldırgan bir üslupla bu fikri, etnik bir algıya dönüştürme çabalarına rağmen bunun sürdürülmesi önemlidir.”

MHP hareketine içeriden ve dışarıdan bazı rollerin biçildiği veya biçilmeye çalışıldığı çok konuşulmuş fakat yeterince tartışılıp analiz edilmemiştir. Son günlerde bu partinin olağanüstü kongreye götürülmesi, yargı kararı gibi olaylar etrafında yaşadıkları üzerinde yazanların birçoğunun da habercilik bile sayılamayacak söylentileri ele almaktan öteye geçmediğini belirtmek durumundayım.

DÜNDEN BUGÜNE NE KALDI?

Öncelikle şunun altını çizmek gerekir ki MHP’ye devletin derin olduğu söylenen kesiminin bakış açısı Soğuk Savaştan bu yana hep aynı kalmıştır. Devletin içindeki bu derin denilen yapının, aslında Soğuk Savaş karanlığının bütün NATO üyesi ülkelerde tezgâhladığı bir yapılanma olduğunu defalarca yazdım. Bu örgütün asıl maksadı Türkiye’nin demokratikleşmesinin önünün kesilerek, darbe ve müdahalelerle dışarıya bağımlı cuntalar tarafından kontrol altına sokulmasıdır. MHP bu bağlamda hep işin içine katılmak istenmiştir.
Bunları MHP tarihinde bir dönemi hatırlatmak veya ışık tutmak gibi bir amaçla yazmadığımı tahmin edersiniz, tam aksine bu partide yaşanan olayların ve partinin geleceğini şekillendirme arayışında olanların arasında bu dinamiklerin zihinsel ve örgütsel olarak hep devrede olabileceklerini öngörmek gerekir. “Özellikle Türkiye’nin son otuz yılda yaşadığı etnik terör-etno faşizan ayrılıkçılığın yükseldiği bir ortamda MHP’nin işin içine katılarak, ‘simetrik bir etnik siyasi harekete’ dönüştürülmesi, Türkiye düşmanlarının operasyonlarını kolaylaştırmak açısından hep diri tutulan bir proje olduğu unutulmamalıdır.”
Dünya sisteminin Ortadoğu coğrafyasında kontrolden çıkmış bir ülkeye tahammülünün olmadığını, Suriye meselesi etrafında çok iyi görülmüştür. Bahar devrimlerinin akim kalması, Batı’nın bölgedeki baskı rejimlerini desteklemesi, askeri cuntalardan yana tavır alması, Türkiye’yi yalnız bırakması onlar için demokratik değerlerden çok çıkarların önemli olduğunun görülmesini sağlamıştır. Batı pragmatisttir.

YARINA NE SÖYLÜYORSUNUZ?

MHP lideri Devlet Bahçeli, genel başkanlığı döneminde etnik mesele üzerinden Türkiye’ye karşı kurulan ‘etnik terörden’ ‘etnik çatışmaya’ oradan ‘iç savaşa’ geçme projesini bozan bir stratejiyi sürdürmüş bir siyasi liderdir. Bahçeli’nin bu tavrını parti dışında olduğu kadar içinde görünen çeşitli unsurların eleştirdiği bilinmektedir.
O çok konuşulan ‘paralel yapının’ MHP’ye dönük ilgisinin yeni olmadığını vurgulamak isterim. Paralel yapının merkez komite üyesi diye adlandırılabilecek bazı isimler, Devlet Bey’e ulaşmak için onun dostlarını araya koyarak kendisiyle görüşmüşlerse de bundan bir fayda elde edememişlerdir.
Bütün bunlara karşın, Türkiye’nin birliğinden, demokrasi içinde istikrarından yana, kardeş kavgası çıkarmak isteyenlerin önünü kesen bir anlayışı partisine hâkim kılmasına, vatansever bir tutuma sahip olmasına rağmen Bahçeli’nin bugün yaşadığı sorunun, ortaya koyduğu siyaset anlayışının yetersiz kalmasıyla ilgili olduğunu görmek gerekir.
Aksi takdirde, kim hangi oyunun içinde olursa olsun, Bahçeli karşısındaki muhalefetin, partinin dayandığı toplumsal ve fikri zeminden bu kadar ilgi görmesi mümkün olmazdı. Nitekim geçmişte de benzeri operasyonların içinde olan isimlerin bazı girişimleri olmasına rağmen hiçbir varlık kazanamamışlardır. Günümüzde milliyetçiliğin demokrasi, kalkınma, toplumsal değişim taleplerinin siyasete yansımasını sağlayacak bir proje haline gelememesi durumu bugüne taşımıştır.