Suriye’de gerçekler ve kavramlar ne kadar birbirine girerse Suriye Baas rejimi de o kadar mutlu oluyordur. Suriye’ye dair ezbere üç beş bilgiyle, Suriye devrimini “analiz” eden, kategoriler üreten ve bu kategorileri Türkiye’yi eleştirmek için kullanan yazıların çokluğu, Beşşar’ın bu günlerde hayatından memnun olduğunu gösteriyor. 
Wall Street Journal, “made in Israel” ve artık bayatlamış Hakan Fidan hikayeleri yazar ve Türkiye’nin İslami cephelerle ilişkisine cahilane eleştiriler yönlendirir, Türk medyası da ganimet bulmuşçasına tepe tepe kullanır. Hakan Fidan’ı Fidan-fobiklere, Türkiye’nin Suriye politikasını Baas-severlere soranlar, Başbakan Erdoğan hakkında da Beşşar Esed’den görüş alsalardı bari. 
Birisi çıkar Baas ile flört eden PYD’yi “özgürlük savaşcısı” ve Suriye’de hakikatın kaynağı ilan eder, diğeri Türkiye’nin El-Kaide’ye destek verdiğini ve bundan artık pişman olduğunu zırvalar, bir diğeri muhaliflerle Kimyasal Beşşar’ı canilikte denk tutma çabasına girer. Anlaşılıyor ki Suriye’deki gerçek tablo kimsenin umurunda değil. Önemli olan kendisini Türkiye’ye karşı konumlandırmış tüm aktörleri tespit etmek ve bu aktörler üzerinden Türkiye’ye vurmak. Diğer bir deyişle, Türk dış politikasına ilişkin içlerindeki cerahati PYD, Kimyasal Beşşar veya El-Kaide üzerinden dökmek. 

DEVRİMCİLER VE DEVRİM KARŞITLARI

Fazla kafa karışıklığına gerek yok. Suriye’de bizi ilgilendiren iki ana kategori var. Birincisi devrimciler, ikincisi devrim karşıtları. Birinci kategori, Suriye’nin uluslararası camia tarafından tanınmış askeri ve siyasi muhalefeti, bu muhalefete eklemlendiği kadarıyla Kürt hareketlerini, nüfuzları gittikçe artan İslami cepheleri ve onlara destek veren Türkiye gibi birkaç ülkeyi içermekte. 
İkinci kategori ise başta Baas rejimi ve rejimin uluslaraarası destekçileri olan Rusya ve İran’ı, Kürtleri Suriye muhalefetiyle buluşturmamak için aylardır elinden geleni yapan ve Baas’la centilmenlik anlaşmasını devam ettiren PYD’yi ve attığı her adımla bilinçli bir şekilde Suriye devrimine zarar veren ve örgütsel anlamda karanlık istihbari ilişkilere sahip olan El-Kaide’yi, yani Irak ve Şam İslam Devleti’ni (IŞİD) içermekte. 
Bu köşede daha önce yazdım. Suriye’de İslami cepheler ve istihbari cepheler var. İslami cephelerden Baas rejiminin ve Batı’nın İslamofobik çevrelerinin rahatsız olması normal. Mısır’daki darbeye destek verenler, Suriye’deki İslami cephelerden de rahatsızlık duyacaktır. Fakat kahir ekseriyeti (cahilane bir şekilde iddia edilenin aksine) Suriyelilerden oluşan, Suriye halkının desteklediği ve içlerinde Suriye-tipi Selefilerden Sufilere kadar birçok eğilimi barındıran bu cephelerin Suriye ve Türkiye için herhangi bir tehdit oluşturduğunu iddia etmek, Batı-Baas masalına inanmaktır. 

IŞİD'IN KARANLIK İLİŞKİLERİ

IŞİD’ın Suriye’deki varlığı ise tamamen bir istihbarat operasyonudur. Varlığı Türkiye’ye de Suriye’ye de zarar vermektedir. Lazkiye’de olduğu gibi IŞİD’ın cürümleri üzerinden tüm Suriye devriminin eli kolu bağlanmaya çalışılmaktadır. El-Kaide Suriye’ye girdiğinden beri muhalefetin imajı yerle bir olmuş ve dünya kamuoyu ile devrim karşıtı cephe arasında empati kurulmuştur. Bu açıdan baktığımızda El-Kaide Suriye’deki en etkin anti-devrim güçlerden birisidir. 
IŞİD üzerinden Türkiye’ye vurmak isteyenler ise başka kapıyı çalmalıdır. IŞİD’in Suriye’ye nasıl girdiği merak ediliyorsa bakılacak yer Türkiye değil, Irak’ta Ebu Gureyb Cezaevi’ni boşaltıp Suriye’ye yollayan istihbarat örgütleri ve en azından izleyici konumundaki Irak merkezi hükümetidir. Yani bakılması gereken Türkiye sınırından ziyade Irak sınırıdır. 
El-Kaide ile diğer İslami cepheleri bir tutanlar ve Türkiye’nin El-Kaide’nin Suriye’ye sızmasına zimni de olsa destek verebileceğini düşünenler de bi zahmet Suriye’yle değil örneğin Olimpiyat Stadı’ndaki güvenlik zafiyetiyle ilgilensinler. 
“Kurban Bayramınız mübarek olsun.”