Barış Pınarı Harekatı bizlere çok öğretici bir süreç yaşatıyor. Harekattan önce sanki her şey yolunda gidiyordu, harekattan sonra Suriye’deki kriz başladı şeklinde bir düşünce yerleştirilmeye çalışılıyor. Sekiz senedir Suriye’de devam eden katliamlar, kimyasal silah kullanımları, varil bombaları, etnik temizlik, terör eylemleri ve dış müdahaleler sanki unutuldu. Bu tabii ki unutkanlıktan kaynaklanmıyor. Hafızası kısa olan uluslararası kamuoyu Türkiye’nin terörle mücadele operasyonuna karşı harekete geçirilmeye çalışılıyor.

Örneğin Türkiye Suriye sınırında iki terör örgütünün Türkiye’ye karşı yoğun terör faaliyetleri sürdürdüğü gerçeği es geçiliyor. Türkiye önce DEAŞ’a karşı Fırat Kalkanı Harekatı’yla sınır hattındaki tehlikeli bir terör varlığını ortadan kaldırdı. Ardından Afrin’e yönelik düzenlenen Zeytin Dalı Harekatı’yla PKK’nın en etkin olduğu bölgelerden birindeki varlığını temizledi. Aylardır PKK’nın sınır hattı boyunca Türkiye karşı faaliyetlerine izin vermeyeceğini söylüyor. Buna rağmen Türkiye’nin harekatını sanki bir sürprizmiş gibi değerlendirenler yukarıda bahsettiğim unutkanlık hilesine başvuranlardır.

Ne kadar tekrar etsek azdır. Suriye krizi rejim ve destekçisi olan devletlerin derinleştirdiği, 100 binlerce Suriyelinin hayatına mal olan ve Türkiye dışında neredeyse hiçbir devletin yapıcı adımlar atmadığı bir krizdir. Suriye’deki istikrar için Türkiye kadar kimse çalışmadı. Suriye’nin toprak bütünlüğün korunması için Türkiye kadar hiç kimse çalışmadı. Suriye’de terörün bitirilmesi için Türkiye kadar kimse çalışmadı. DAİŞ’le mücadeleyi Türkiye kadar hiçbir devlet etkin bir şekilde yürütmedi.

Dahası Barış Pınarı Harekatı’na sebep olan PKK terörü Amerika tarafından derinleştirdi. Uzun süredir ABD’den silah ve eğitim yardımı alıyor. Suriye’deki kazanımlarını Türkiye’ye aktarma çabası içerisinde. PKK’nın kontrol ettiği bölgelerdeki etnik temizlik çabaları ve baskıcı yönetimi ABD ve uluslararası toplum tarafından göz ardı ediliyor. Trump uzun süredir tek bir doğru şey söylediyse o da PKK terörünün DEAŞ terörüne eşdeğer olduğudur.

Amerika’nın Suriye politikası da çok uzun yıllar önce çökmüştü. Kırmızıçizgi retoriğinden sonra hiçbir inisiyatif almayarak Amerika zaten bütün itibarını kaybetmişti. Daha da önemlisi PKK’ya verdiği destekle nasıl bir uzun vadeli strateji kurabileceklerini Washington’da kimse bilmiyordu. Kısa vadeli askeri stratejiler kurdular. Bunun uzun vadede özellikle Türkiye nezdinde ne anlam ifade ettiğini önemsemediler.

Geldiğimiz noktada harekat da ABD’nin çekilmesi de zayıflaması da kaçınılmaz oldu. Amerikan yönetimi NATO müttefikinin karşısında bir terör örgütü ile strateji kurmaya yönetimi ikna eden bütün görevlilerinin yetkinliğini sorgulamalı. PKK’yı Amerika’nın kırmızıçizgisine dönüştüren anlayışı sorgulamalı. Bunu yapacağına sürekli Türkiye’ye baskı kurmaya çalışan anlayışı sorgulamalı.

Amerikan’ın Suriye’deki iflası kendi kendini doğrulayan bir kehanet. Suçluyu başka bir yerde aramamalılar.