Son üç yıldır dershaneleri konuşuyoruz. Kapatacağız, kapattık, dönüştürüyoruz, dönüştürdük derken bütün itirazlara rağmen yasalar çıkarıldı. Bence dönüşü olmayan yola da girildi. Dershaneler ya kapanıyor ya da dönüşüyor. Sonuç olarak dershane kavramı içerik olarak yok olmasa da isim olarak tarihe karışıyor. Benim fikrimi merak ediyorsanız tamircileri kapatarak trafik kazalarını yok edemeyeceğinize göre dershanelerin adını değiştirerek de işlev olarak dershaneleri kapatamazsınız. Ama neyse bugünkü yazımızın konusu bu değil. Bunu daha önceki yazılarımda defalarca yazmıştım o yüzden bugün tekrar etmeyeceğim.

Bu dönüşüm denilen süreçle ilgili bugünlerde ilginç şeyler oluyor. Ne gariptir ki bakanlık artık ok yaydan çıktığı için kontrol edemiyor. Bana göre bu dönüşüm süreci tamamlandığında lise sistemimiz yerle bir olmuş ve kalite, içerik gibi kavramlar kaybedilmiş olacak. Maalesef bu süreçte kaliteli okul kavramı da tarihe karışmış olacak. İki yıl önce Sayın Milli Eğitim Bakanı’na Bakırköy’de açılan Uğur Hazırlık Lisesi’ni iyi incelemesini önermiştim. Çünkü bu dönüşümün doğru şekli hazırlık lisesi konseptiydi. Ama maalesef her zamanki gibi iyi bir başlangıç yapma fırsatını yine kaçırmış olduk. MEB dershanelerin dönüşmesi sürecinde uğrayacağı zararı ve ortaya çıkacak sorunları çözemeyeceğini görünce, dershanelerin lise olması konusunda bütün akreditasyon ve kalite süreçlerini yok sayarak her kuruma lise açma ruhsatı dağıtıp sorunu çözmeye çalışıyor. Deyim yerindeyse hiçbir ön koşul olmadan herkes lise olabilir. Burada asla fiziki mekanları kastetmiyorum bence fiziki mekan hiç önemli değil ama ya o kurumların okul olduktan sonra uygulayacakları eğitim sistemi ne olacak. İşte burası tam bir muamma.
* * *
Şimdi asıl soruna gelelim; yıllarca dershanelerin öğrenciler tarafından okullardan daha fazla sevildiği, dershane öğretmenlerinin daha fazla sempatik bulunduğu, dershanelerin not veya devamsızlık kaygısı olmadan okullara göre daha fazla tercih edildiğini yazmıştım. Hatta bir yazımda pazar günü sabah saat 8.00’de hiçbir zorlama olmadan dershaneye giden öğrencinin motivasyonunun hatta son sınıfta ikinci döneminde okul yerine dershanenin tercih edilmesi motivasyonunun incelenmesini istedim. İşte hepsinde kastım özellikle devlet liselerinin dershanelere göre maalesef çok zayıf kaldığını anlatmaya çalıştım. Hiçbir çalışma yapılmadı ve işte o gün geldi. Dershane dönüşümünde tüm yeni liseler (dershane dönüşüm liseleri) öğrencilere gelin eğitiminizi bizde yapın teklifi götürüyorlar. Sonuç mu? Daha E-okuldan öğrenci geçişleri yapılmadı ama emin olun devlet Anadolu liselerinin şu ana kadar yarısı boşalmış durumda. Sene sonu itibarıyla bu okullarda lise son sınıf kalmayabilir. Peki neden bu öğrenciler SBS, TEOG ve buna benzer sınavlarla girmek için büyük çaba gösterdikleri okulları terk ediyorlar. Bu durumu nasıl yorumlamak gerekiyor.
Ben kısa yoldan söyleyeyim; dershaneler yıllardır okullardan daha iyi öğretim yaptıkları için, yıllardır öğrencilerle daha yakın ilişki kurdukları için, yıllardır öğrencileri gerçek hedeflerine ulaştırmak istedikleri için tercih ediliyorlar. Bugün okullardaki öğrencileri ruhsatlı resmi okul olarak kendi bünyelerine davet ediyorlar. Öğrenciler de bu davete icabet ediyorlar. Bu sürecin kazananı, ismi ne olursa olsun dershaneler olacaktır. Çünkü ismi ne olursa olsun işini iyi yapan her zaman kazanacaktır. Bence MEB dershanelerin nasıl dönüşeceği kısmını düşünmeyi bırakıp kamu okullarının bu durumla nasıl rekabet edebileceğini düşünsün. Eğer MEB bu okulların daha aktif eğitim sürecine katılımını sağlayamazsa dershaneler isimleri ne olursa olsun tartışmasız bu sürecin galibi olurlar.