Eline sprey boya tutuşturulmuş yüzlerce “maaşlı”, gözlerine kestirdikleri her yere yıllardır “Çare Sarıgül” yazıyor.
“Maaşlı olduğunu nereden biliyorsun, elinde delilin var mı?” diye soranlara peşinen söyleyeyim.
Vallahi yok!
Delilim yok ama az buçuk kafam çalışır.
Gecenin bir vakti elinde sprey boyayla sağa sola “Çare Sarıgül” yazan bu insanların aklından zoru olmasa gerek.
Şüphesiz, bu işlere pek bir meraklı olan Mustafa Sarıgül’ün algı oluşturma gayretinden başka bir şey değil bu.
Şimdilerde ise yeni bir algı oluşturmak için kollar sıvanmış.
“Çare Sarıgül” projesine rahmet okutturur valla.
Evlere şenlik.
Sosyal medya üzerinde bir Şişli modeli güzellemesidir gidiyor.
Akıllara ziyan.
Neymiş efendim; Atatürk ve Cumhuriyet’in dışında Şişli modeline kadar, insanlığa verdiğimiz, vereceğimiz siyasal-toplumsal bir marka üretilememiş?
Vay be!
Dahası da var.
10 yıllık deneyle iyice sınanıp, test edilmiş.
O nedenle Türkiye’nin her noktasında takdir topluyormuş.
Türkiye’de parmakla gösterilen model olduğu için, kısa sürede uluslararası bir marka haline gelmiş.
Allah’ım Allah’ım.
Sıkı durun daha beteri de var.
Başta Avrupa Birliği ülkeleri olmak üzere, dünyanın birçok ülkesinde “Şişli modeli” üzerine araştırmalar yapılıyormuş.
Bitmediiii!
Birçok sosyal demokrat parti, modelin işleyiş biçimi hakkında bilgi almak için, Türkiye’ye gelerek Sarıgül’den brifing alıyormuş.
Alın size “yuh artık” diyeceğiniz başka bir saptama.
Şişli modeli; Yunus Emre, Mevlana gibi insanlığın ortak malı haline getirilecekmiş.
İleride, UNESCO Şişli modeli diye bir yıl ilan edecekmiş.
Pes doğrusu.
Zırva tevil götürmez, burada bırakıyorum.
Ve son bir not.
Şişli modeli diye bir model yoktur! Vahşi imar planlarıyla katledilen bir ilçe vardır. Devasa gökdelenler, katledilen yeşil alanlar ve dere yatakları.
Unutmadan bir de Beyaz Türklerin mabedi Nişantaşı.
Hepsi bu.